Васіль Фаміч Шаранговіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Васіль Фаміч Шаранговіч
Васіль Фаміч Шаранговіч
сцяг
Першы сакратар ЦК КП(б)Б
сакавік — ліпень 1937
Прэм’ер-міністр Даніла Валковіч
Папярэднік Мікалай Гікала
Пераемнік Аляксей Воўкаў
Упаўнаважаны камісіі партыйнага кантролю Казахстана
1934 — 1937
Член Прэзідыума ЦВК БССР
1931 — 1934
Першы сакратар Іркуцкага акруговага камітэта Усесаюзнай КП(б)
1929 — 1930
Намеснік камісара юстыцыі Беларускай ССР
1921 — 1922
 
Партыя Усесаюзная камуністычная партыя (бальшавікоў)
Адукацыя пачатковая
Дзейнасць палітык
Веравызнанне Марксісцкі атэізм
Нараджэнне 20 лютага (4 сакавіка) 1897
Смерць 15 сакавіка 1938(1938-03-15) (41 год)
Пахаванне
 
Узнагароды
ордэн Чырвонага Сцяга

Васіль Фаміч Шаранговіч (4 сакавіка 1897, в. Качаны, цяпер Мядзельскі раён Мінскай вобласці — 15 сакавіка 1938, г. Масква) — дзяржаўны дзеяч БССР, удзельнік устанаўлення савецкай улады на Беларусі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

3 1918 года ў Чырвонай Арміі.

У 1919—1920 гадах на падпольнай рабоце ў Мінскай губерні, быў арыштаваны польскімі ўладамі.

У 1921—1926 гадах намеснік наркама юстыцыі, пракурор БССР, загадчык арганізацыйнага аддзела і адказны сакратар Цэнтральнага Савета прафсаюзаў Беларусі.

3 1926 года на прафсаюзнай рабоце ў Сібіры, 1-ы сакратар Іркуцкага акруговага камітэта УКП(б).

3 кастрычніка 1930 да лютага 1934 года з'яўляўся 2-ім сакратаром і членам Бюро ЦК КП(б)Б.

3 1934 года — член Камісіі партыйнага кантролю пры ЦК УКП(б), упаўнаважаны КПК па Казахстане, з 1936 — па Харкаўскай вобласці.

3 сакавіка да ліпеня 1937 года з'яўляўся 1-ым сакратаром і членам Бюро ЦК КП(б)Б.

Член ЦК КП(б)Б у 1925—1927 гадах, 1932—1934 гадах, 1937 годзе. Член ЦВК БССР у 1925—1926 гадах, 1931—1934 гадах і яго Прэзідыума ў 1931—1934 гадах.

Зняты з пасады 1-га сакратара паводле пастановы Палітбюро ЦК УКП(б) «Па пытанні аб кіраўніцтве КП(б)Б» ад 27 ліпеня 1937 года і ў той жа дзень арыштаваны ў Маскве. Абвінавачаны ў варожай дзейнасці супраць савецкай улады. 13 сакавіка 1938 года ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР прыгавораны да вышэйшай меры пакарання. Расстраляны ў Маскве. Рэабілітаваны ў 1957 годзе.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]