Жан-П’ер Рафарэн

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Жан-П’ер Рафарэн
фр.: Jean-Pierre Raffarin
Jean-Pierre Raffarin par Claude Truong-Ngoc 2013.jpg
 
Партыя:
Адукацыя:
Дзейнасць: палітык, адвакат
Веравызнанне: каталіцтва
Нараджэнне: 3 жніўня 1948(1948-08-03)[2][3] (71 год)
Бацька: Jean Raffarin[d]
Жонка: Anne-Marie Raffarin[d]
 
Сайт: carnetjpr.com
 
Узнагароды:

Жан-П'ер Рафарэн (фр.: Jean-Pierre Raffarin; нар. 3 жніўня 1948) — кансерватыўны палітык, 165-ы прэм'ер-міністр Французскай рэспублікі з 2002 па 2005 год пры прэзідэнце Жаку Шыраку. Прызначаны пасля перамогі Шырака на прэзідэнцкіх выбарах 2002. Прадстаўляў партыю Саюз за прэзідэнцкую большасць Францыі. 31 сакавіка 2004 сфарміраваў новы ўрад.

Пасля правалу праекта Еўрапейскай канстытуцыі на рэферэндуме Рафарэн сышоў у адстаўку 31 мая 2005 года. Паводле апытанняў грамадскай думкі, Рафарэн — адзін з самых непапулярных французскіх палітыкаў з часоў заснавання Пятай рэспублікі (1958). Яго крытыкавалі за беспадстаўны аптымізм і шапказакідальніцкія афарызмы (т.з. рафарынады).

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • Вялікі крыж Нацыянальнага ордэна Заслуг (2002)
  • Афіцэр Нацыянальнага ордэна Квебека (2003)
  • Вялікі крыж ордэна Зоркі Румыніі (2004)

Зноскі

  1. 1,0 1,1 (unspecified title) Праверана 10 ліпеня 2019.
  2. http://www.senat.fr/senateur/raffarin_jean_pierre95059q.html
  3. Jean-Pierre Raffarin // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.


Папярэднік:
Ліянель Жаспен
Прэм'ер-міністр Францыі
17 чэрвеня 200231 мая 2005
Пераемнік:
Дамінік дэ Вільпен