Кніга прарока Малахіі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Кніга прарока Малахіі (מַלְאָכִי)

Duccio di Buoninsegna 066.jpg

Малахія, алтар Сіенскага сабора (блізу 1310-1311)
Раздзел: Кнігі Прарокаў
Мова арыгінала: старажытнаяўрэйская
Жанр: прароцкая кніга
Папярэдняя (праваслаўе): Кніга прарока Захарыі
Наступная: Першая кніга Макавеяў
Лагатып Вікісховішча Кніга прарока Малахіі на Вікісховішчы

Кні́га праро́ка Малахіі (іўр.: מַלְאָכִי‬‬; лац.: Prophetia Malachiae; стар.-грэч.: Μαλαχίας) — 39-я, апошняя кніга кананічнага Старога Запавету, дваццаць шостая частка Танаху, апошняя кніга Нэвіім. Апошняя, дванаццатая з кніг г. зв. малых прарокаў.

Аўтар, час напісання, змест[правіць | правіць зыходнік]

Малахія жыў і прапаведаваў каля 450 г. да н.э., калі храм Гасподні ў Іерусаліме ужо быў адноўлены. Ад прарока Малахіі да прыходу Хрыста Месіі ў яўрэйскага народа не было прарокаў, таму ён быў апошнім з старазапаветных прарокаў. Дзейнасць гэтага невядомага прарока набліжаецца да часу пасля прамовы Агея і Захарыі. Але калі гэтыя прарокі былі прадвеснікамі надзеі, то Малахія заклікае да пакаяння і навяртання. Праўда, Храм быў адноўлены намаганнямі Агея і Захарыі, але, паводле Малахіі, ёсць яшчэ шмат прычын, каб затрымаць прыход месіянскага царства. Гэта перш за ўсё парушэнне звычаяў, халатнасць святароў у сферы набажэнстваў, рост колькасці змешаных шлюбаў, што вядзе да рэлігійнай абыякавасці і нават ідалапаклонства. Дапамагаючы людзям зразумець гэтае зло, Малахія адкрывае шлях для рэформаў Ездру і Неяміі.

Кніга складаецца з шасці дыялогаў. У кожнай з іх Госпад ці прарок нешта сцвярджае, а людзі і святары супраць гэтага. Яхвэ амаль заўсёды адказвае ў выглядзе абвінавачванняў і папрокаў. Тэмы дыялогаў, якія змяняюць адзін аднаго:

  • Божая любоў да народа (I)
  • абвінавачванні ў недасканалым набажэнстве (II)
  • асуджэнне мужа і жонкі (III)
  • суд над злымі (IV)
  • няспраўнасці ў сферы набажэнстваў і прычыненыя неўраджаі (V)
  • адплата за справядлівых і бязбожных у дзень суда (VI, Мал. 3:17)

Госпад, кажа прарок Малахія, больш за ўсё любіў абраны народ і абараняў яго ад навакольных ворагаў. Але замест падзякі святары дапускалі розныя хатнія брыдоты, такія як шлюбная разлука, неасцярожныя ахвяры і г.д. Такім чынам, будуць адменены ўсе ахвяры Старога Запавету, і замест іх Госпад усталюе чыстую бяскроўную ахвяру, якую будуць прыносіць у імя Ягонага святога імя ўсе народы ад усходу да заходу сонца.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Большой библейский словарь / Под ред. У. Элуэлла, Ф. Камфота. — СПб.: Библия для всех, — 2007. — 1504 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]