Першая кніга Царстваў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Першая кніга Царстваў (סֵפֶר שְׁמוּאֵל)

Paris psaulter gr139 fol3v.jpg

Самуіл памазвае Давіда на царства (Парыжскі псалтыр)
Раздзел: Гістарычныя
Мова арыгінала: старажытнаяўрэйская
Мясцовасць: Ізраіль
Папярэдняя (Танах): Сефер Шафтым
Папярэдняя (праваслаўе): Кніга Руф
Наступная: Другая кніга Царстваў
Лагатып Вікісховішча Першая кніга Царстваў на Вікісховішчы


Пе́ршая кні́га Ца́рстваў (іўр.: סֵפֶר שְׁמוּאֵל Сефер Шмуэль Алеф; лац.: Liber I Samuelis; стар.-грэч.: Α΄ Βασιλειών) — кніга Старога Запавету, трэцяя ў раздзеле г. зв. ранніх прарокаў. У іўдзейскай Бібліі (Танаху) з'яўляецца часткай кнігі Самуіла, аднак у Септуагінце і праваслаўным каноне з практычных прычын кніга Самуіла была падзелена на дзве часткі, якія атрымалі назву I і II (агулам IV) кніг Царстваў. У каталіцкім і пратэстанцкім канонах называецца «Першай кнігай Самуіла».

Назва кнігі ў іўдзейскім каноне не азначае аўтарства Самуілам, а паказвае значнасць яго асобы сярод іншых, пра якіх распавядае кніга. Аўтарства невядомае, аднак лічыцца, што яна была пачата прарокам Самуілам, а пасля яго смерці працягнутая яго паслядоўнікамі. Складаецца з 31 раздзелу. Выкладае гісторыю Ізраіля да смерці Саула.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]