Найвышэйшая песня Саламонава

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Песня Песень‬ (שִׁיר הַשִּירִים‎)

Gustave Moreau - Le Cantique des cantiques.jpg

Песня песень (Гюстаў Маро, Дыжонскі музей выяўленчага мастацтва)
Раздзел: Вучыцельныя кнігі
Мова арыгінала: старажытнаяўрэйская
Легендарны аўтар: Саламон
Папярэдняя (Танах): Сефер Ёў
Папярэдняя (праваслаўе): Кніга Эклезіяст
Наступная: Прамудрасць Саламона
Лагатып Вікісховішча Песня Песень‬ на Вікісховішчы

Найвышэйшая песня Саламонава (іўр.: שִׁיר הַשִּירִים Шыр га-Шыры́м — «Песня над песнямі»; стар.-грэч.: ᾆσμα ᾀσμάτων, ὃ ἐστι Σαλώμων; лац.: Canticum Canticorum Salomonis) — кніга Старога Запавету, аўтарства якой прыпісваецца цару Саламону і ўяўляе сабой зборнік любоўных гімнаў, што раскрываюць узаемныя пачуцці Саламона і Суламіты, якія вельмі цэняць прыгажосць адзін аднаго. Верш апісвае іх дзеянні і пачуцці ад заляцанняў да кансумацыі.

Нягледзячы на толькі адзін успамін у кнізе Бога[1], Песня песень Саламона часта інтэрпрэтуецца як прытча пра ўзаемасувязь Бога і Ізраіля, або Бога і хрысціян, Хрыста і Царквы або Хрыста і чалавечай душы, якія звязаныя як муж і жонка.

Гэта адна з самых кароткіх кніг у Бібліі, які складаецца толькі з 117 вершаў. Па традыцыі ашкеназаў Песня песень чытаецца ў поўным аб’ёме на шабат, які прыпадае на прамежкавыя дні Вялікадню, або на сёмы ці восьмы дзень, калі яно прыпадае на шабат[2]. У сефардскай абшчыне гэтыя вершы чытаюцца кожную пятніцу.

На беларускую мову песню пераклалі Вацлаў Ластоўскі, Рыгор Крушына, Рыгор Барадулін, Васіль Сёмуха.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]