Рагнар Граніт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Рагнар Артур Граніт
шведск.: Ragnar Arthur Granit
Ragnar Granit.jpg
Дата нараджэння

30 кастрычніка 1900(1900-10-30)[1]

Месца нараджэння

Рыйхімякі, Фінляндыя

Дата смерці

12 сакавіка 1991(1991-03-12)[1] (90 гадоў)

Месца смерці

Стакгольм, Швецыя

Грамадзянства

Фінляндыя (1900—1941)
Швецыя (1941—1991)

Дзеці:

Michael Granit[d] і Joachim Granit[d]

Род дзейнасці

нейрабіёлаг, урач, педагог, прафесар універсітэта, фізіёлаг

Навуковая сфера

фізіялогія

Месца працы

Універсітэт Хельсінкі
Каралінскі інстытут

Альма-матар

Універсітэт Хельсінкі

Узнагароды і прэміі

Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне (1967)

Commons-logo.svg Рагнар Артур Граніт на Вікісховішчы

Рагнар Артур Граніт (шведск.: Ragnar Arthur Granit; 30 кастрычніка 1900, Рыйхімякі12 сакавіка 1991, Стакгольм, Швецыя) — шведскі нейрафізіёлаг, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне ў 1967 годзе [2][3][4] разам з Дж. Уолдам і Х.Хартлайнам «за адкрыцці, якія датычацца першасных фізіялагічных і хімічных зрокавых працэсаў, якія адбываюцца ў воку».[5][6][7]

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Хельсінкскі ўніверсітэт у 1927 годзе. З 1928 года працаваў у лабараторыі Ч. С. Шэрынгтана ў Оксфардскім універсітэце, у 19271932 гадах у Пенсільванскім універсітэце.

З 1935 года прафесар фізіялогіі Хельсінкскага ўніверсітэта, з 1940 года ў Каралінскім інстытуце ў Стакгольме, у 19451967 гадах дырэктар Нобелеўскага інстытута нейрафізіялогіі.

У 19631965 гадах прэзідэнт Каралеўскай шведскай АН.

Аўтар навуковых прац па рэгуляванні рухаў цэнтральнай нервовай сістэмай.

Даследаваў першасныя нейрафізіялагічныя працэсы зроку.

Член Каралеўскай шведскай акадэміі навук, член Нацыянальнай АН ЗША, ганаровы член Амерыканскай акадэміі навук і мастацтваў, а таксама замежны член Каралеўскага таварыства.[8]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Ragnar Arthur Granit // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Raju, T. N. (1999). «The Nobel Chronicles». The Lancet 354 (9178): 605—779. doi:10.1016/S0140-6736(05)77968-X. PMID 10470741
  3. Shampo, M. A.; Kyle, R. A. (1998). «Ragnar Granit--Nobel Laureate in Medicine». Mayo Clinic proceedings. Mayo Clinic 73 (11): 1082. PMID 9818044
  4. Dowling, J. E.; Ratliff, F. (1967). «Nobel Prize: Three Named for Medicine, Physiology Award». Science 158 (3800): 468—473. doi:10.1126/science.158.3800.468. PMID 4860394
  5. Kernell, D. (2000). «Ragnar Granit 100 Years — Memories and Reflections». Journal of the History of the Neurosciences 9 (3): 280—285. doi:10.1076/jhin.9.3.280.1791. PMID 11232369
  6. Noguera Palau, J. J. (2000). «Ragnar Granit. Helsinki (1900—1991)». Archivos de la Sociedad Espanola de Oftalmologia 75 (4): 293—294. PMID 11151162
  7. Bouman, H. D. (1968). «Ragnar Granit, M.D., Ph.D». American journal of physical medicine 47 (1): 1. PMID 4868641
  8. Grillner, S. (1995). «Ragnar Granit. 30 October 1900-11 March 1991». Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society 41: 184—126. doi:10.1098/rsbm.1995.0012

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.5: Гальцы — Дагон / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 1997. — Т. 5. — С. 407. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]