Джон Франклін Эндэрс

Джон Франклін Эндэрс
англ.: John Franklin Enders
Дата нараджэння	10 лютага 1897(1897-02-10)[…]
Месца нараджэння	West Hartford[d], Capitol Planning Region[d], Канектыкут, ЗША
Дата смерці	8 верасня 1985(1985-09-08)[…] (88 гадоў)
Месца смерці	Waterford[d], Southeastern Connecticut Planning Region[d], Канектыкут, ЗША
Месца пахавання	Fairview Cemetery[d]
Грамадзянства	ЗША
Род дзейнасці	вірусолаг, хімік, прадпрымальнік, урач, біяхімік, бактэрыёлаг
Навуковая сфера	медыцына і біялогія
Месца працы	Гарвардскі ўніверсітэт
Альма-матар	Гарвардскі ўніверсітэт Ельскі ўніверсітэт
Член у	Лонданскае каралеўскае таварыства Леапальдзіна Амерыканская акадэмія мастацтваў і навук Нацыянальная акадэмія навук ЗША Амерыканскае філасофскае таварыства
Узнагароды	прэмія Альберта Ласкера за фундаментальныя медыцынскія даследаванні (1954) медаль Рудольфа Дызеля[d] AMA Scientific Achievement Award[d] (1963) Howard Taylor Ricketts Prize[d] (1962) Robert Koch Prize[d] (1962) член Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук замежны член Лонданскага каралеўскага таварыства[d] (20 красавіка 1967) Cameron Prize of the University of Edinburgh[d] honorary doctor of Toulouse-III University[d] (1973)
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Джон Франклін Эндэрс (англ.: John Franklin Enders; 10 лютага 1897, Уэст-Хартфард — 8 верасня 1985, Уотэрфард, Канектыкут) — амерыканскі вірусолаг, член Нацыянальнай АН ЗША (1953) і Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук, член Лонданскага каралеўскага таварыства.

Скончыў Ельскі ўніверсітэт (1920), у якім быў членам тайнага таварыства «Скрутак і ключ». У 1929—1956 гадах выкладаў у Гарвардскім універсітэце. З 1946 года загадчык лабараторыяй інфекцыйных хвароб пры педыятрычнай цэнтры ў Бостане, загадчык даследчага аддзела інфекцыйных хвароб дзіцячай бальніцы Бостана. З 1956 года прафесар дзіцячай бальніцы Гарвардскай медыцынскай школы.

Навуковая дзейнасць

Асноўныя работы па бактэрыялогіі, імуналогіі, вірусалогіі. Выявіў новы тып поліцукрыду пнеўмакока, даказаў каталітычную ролю камлементу ў апсанізацыі бактэрый спецыфічнымі антыцеламі. Сумесна з Т. Уэлерам і Ф. Робінсам усталяваў, што вірус поліяміэліту не мае спецыфічнага зродства да нервовай тканкі, распрацаваў метад культуры клетак для вырошчвання віруса поліяміэліту. Стварыў вакцыну супраць адзёру (сумесна з інш.).