Макс Дэльбрук

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Макс Людвіг Хенінг Дэльбрук
Max Ludwig Henning Delbrück
Max Delbruck.jpg
Дэльбрук напачатку 1940-х
Дата нараджэння

4 верасня 1906(1906-09-04)

Месца нараджэння

Берлін, Германія

Дата смерці

9 сакавіка 1981(1981-03-09) (74 гады)

Месца смерці

Пасадэна, Каліфорнія, ЗША

Грамадзянства

ЗША

Навуковая сфера

Біяфізіка

Месца працы

Каліфарнійскі тэхналагічны інстытут (1937—1939, 1947—1981)
Універсітэт Вандэрбільта (1940—1947)

Альма-матэр

Універсітэт Гётынгена

Узнагароды і прэміі


Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне (1969)

Макс Людвіг Хенінг Дэльбрук (ням.: Max Ludwig Henning Delbrück, 4 верасня 1906, Берлін — 9 сакавіка 1981, Пасадэна) — амерыканскі біяфізік нямецкага паходжання, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне (1969) (сумесна з Алфрэдам Хершы і Сальвадорам Лурыя) «за адкрыцці, якія тычацца механізму рэплікацыі і генетычнай структуры вірусаў».

Дельбрук пачынаў сваю навуковую кар'еру як фізік, ён, у прыватнасці, першым прадказаў адзін з нелінейных эфектаў квантавай электрадынамікі — дэльбрукаўскае рассейванне.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Пляменнік вядомага аграхіміка Макса Дэльбрука.

З 1932 года працаваў у Хімічным інстытуце кайзера Вільгельма ў берлінскім раёне Далем, дзе разам з М. Цімафеевым-Расоўскім вывучаў генетычныя мутацыі.

У 1937 годзе эмігрыраваў у ЗША.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]