Свабода веравызнання

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Свабода
Базавыя паняцці
Свабода волі

Пазітыўная свабода
Негатыўная свабода
Правы чалавека

Гвалт · Цэнзура
Свабода паводле тэм
Палітычная

Асабістая
Акадэмічная
Эканамічная


Сходаў · Асацыяцый
Перамяшчэння
Масавай інфармацыі
Рэлігіі і веравання
Слова і выказвання
Інфармацыі
Сумлення · Творчасці

Свядомасці · Цела
Рэйтынгі
Эканамічнай свабоды
Cвободы словы

Свабода веравызнання — права вызнаваць і практыкаваць любую рэлігію. Гістарычна значэнне тэрміна пашыралася і ў цяперашні час свабода веравызнання звычайна разумеецца таксама як права не вызнаваць і не практыкаваць ніякай рэлігіі, прапаведаваць рэлігійныя ці іншыя светапогляды.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Старажытная Персія (VI ст.да н. э.) — Кір, старажытная Індыя (III У Да н. э.) — Ашока. Рым-памяркоўнасць да тых, хто прызнаваў разам са сваімі і рымскіх багоў.

313-Міланскі эдыкт: ліст імператараў Канстанціна і Ліцынія, якое абвяшчала рэлігійную памяркоўнасць на тэрыторыі Рымскай імперыі.

пасля 1206-вялікая Яса Чынгісхана, якой сярод іншага абвешчаная абмежаваная верацярпімасць: не забаранялася верыць у сваіх багоў, але патрабавалася верыць у адзінага Бога.

1568-закон аб свабодзе сумлення і веравызнання, прыняты парламентам Венгрыі ў горадзе Торда.

1573-Варшаўская канфедэрацыя ў Рэчы Паспалітай.

Паштовая марка ЗША

1598-1685 — дзеянне Нантского эдикта аб верацярпімасці (да гугенот) у Францыі.

1689-Акт аб верацярпімасці ў Англіі.

1789-дэкларацыя правоў чалавека і грамадзяніна ў Францыі.

1791 — свабода веравызнання замацавана Першай папраўкай да Канстытуцыі ЗША.

1844-эдыкт аб верацярпімасці ў Святой Зямлі.

17 красавіка 1905 г. — імператарскі ўказ аб умацаванні пачаткаў верацярпімасці ў Расеі.

17 кастрычніка 1906 г. — імянны Найвышэйшы Ўказ, дадзены Сэнату «Аб парадку адукацыі і дзеянні стараверскіх і сектанцкіх суполак і аб правах і абавязках, якія ўваходзяць у склад абшчын паслядоўнікаў стараверскіх згоды і адлучыліся ад Праваслаўя сектантаў».

14 снежня 1906 г. - адменены артыкул 185 Крымінальнага кодэкса Расійскай імперыі, які караў за адпадзенне ад хрысціянства ў нехрысціянства[4].

1917-адмена рысы аселасці.

1918-аддзяленне царквы ад дзяржавы ў Савецкай Расіі (Дэкрэт аб аддзяленні царквы ад дзяржавы і школы ад царквы).

Міжнародны дзень рэлігійнай свабоды[правіць | правіць зыходнік]

27 кастрычніка-Міжнародны дзень свабоды веравызнання, у азнаменаванне пакарання бостанскіх пакутнікаў, групы квакераў, пакараных пурытанамі ў Бостане за іх рэлігійныя перакананні ў адпаведнасці з заканадаўчым актам калоніі Масачусецкага заліва ў 1659-1661 гадах.

Сучасныя праблемы[правіць | правіць зыходнік]

У сваім штогадовым дакладзе за 2011 год камісія Злучаных Штатаў па міжнароднай рэлігійнай свабодзе назвала чатырнаццаць краін "краінамі, якія выклікаюць асаблівую заклапочанасць". Старшыня камісіі адзначыў, што гэта краіны, паводзіны якіх характарызуе іх як горшых у свеце парушальнікаў рэлігійнай свабоды і парушальнікаў правоў чалавека. Чатырнаццаць названых краін былі Бірма, Кітай, Егіпет, Эрытрэя, Іран, Ірак, Нігерыя, Паўночная Карэя, Пакістан, Саудаўская Аравія, Судан, Туркменістан, Узбекістан і В'етнам. Іншыя краіны, уключаныя ў спіс назірання камісіі, ўключаюць Афганістан, Беларусь, Кубу, Індыю, Інданэзію, Лаос, Расея, Самалі, Таджыкістан, Турцыю і Венесуэлу.

Існуе занепакоенасць у сувязі з абмежаваннямі на публічныя рэлігійныя сукенка ў шэрагу еўрапейскіх краін (у тым ліку хіджаб, ярмолкі, і хрысціянскі крыж).У артыкуле 18 Міжнароднага пакта ААН аб грамадзянскіх і палітычных правах межы абмежаванняў права на свабоду вызнаваць сваю рэлігію або перакананні з тымі, якія неабходныя для аховы грамадскай бяспекі, парадку, здароўя або маральнасці насельніцтва ці асноўных правоў і свабод іншых асоб. свабода веравызнання як прававога паняцця звязаныя, але не ідэнтычныя, верацярпімасці, аддзялення Царквы ад дзяржавы, свецкая дзяржава.

Гл.таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).
  • Edge P. W. Religion and law: an introduction. Aldershot: Ashgate Publishing, 2006. ISBN 0-7546-3047-1, 0-7546-3048-X

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]