(239) Адрастэя

(239) Адрастэя
(239) Адрастэя;
Адкрыццё
Першаадкрывальнік	Іаган Паліза
Месца выяўлення	Вена
Дата выяўлення	18 жніўня 1884
Эпанім	Адрастэя
Альтэрнатыўныя абазначэнні	1955 MK1; 1956 UJ; A915 TD
Катэгорыя	Галоўны пояс астэроідаў
Арбітальныя характарыстыкі
	Эпоха 14 сакавіка 2012 года; JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e)	0,23211
Вялікая паўвось (a)	444,442 млн км; (2,97091 а.а.)
Перыгелій (q)	341,282 млн км; (2,28133 а.а.)
Афелій (Q)	547,601 млн км; (3,66049 а.а.)
Перыяд абарачэння (P)	1 870,392 сут (5,121 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць	17,045 км/с
Схіленне (i)	6,163°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)	180,767°
Аргумент перыгелія (ω)	210,262°
Сярэдняя анамалія (M)	208,113°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр	41,52 км
Маса	7,50 ×1016 кг
Шчыльнасць	2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні	0,0116 м/с²
2-я касмічная скорасць	0,0220 км/с
Перыяд вярчэння	18,48 гад
Абсалютная зорная велічыня	10,30m
Альбеда	0,0777
Сярэдняя тэмпература паверхні	166 К (−107 °C)

(239) Адрастэя — астэроід галоўнага пояса, які быў выяўлены 18 жніўня 1884 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізам у Венскай абсерваторыі. Названы ў гонар Адрастэі, німфы ў старажытнагрэчаскай міфалогіі, якая выхавала Зеўса на Крыце і з’яўлялася яго карміцелькай, ці дачкі Зеўса, багіні вечнай справядлівасці. Назва была прапанавана спадарыняй Бертай Шнайдэр^[1].

Гл. таксама

↑ Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 36. — ISBN 3-540-00238-3.