(80) Сапфо
Выгляд
| (80) Сапфо | |
|---|---|
| | |
| Адкрыццё | |
| Першаадкрывальнік | Норман Погсан |
| Месца выяўлення | Мадрас |
| Дата выяўлення | 2 мая 1864 |
| Эпанім | Сапфо |
| Альтэрнатыўныя абазначэнні | A864 JA[1] |
| Катэгорыя | Галоўны пояс астэроідаў |
| Арбітальныя характарыстыкі | |
| Эксцэнтрысітэт (e) | 0,2006314 |
| Вялікая паўвось (a) |
343,383 млн км (2,2953706 а.а.) |
| Перыгелій (q) |
274,489 млн км (1,8348472 а.а.) |
| Афелій (Q) |
412,276 млн км (2,755894 а.а.) |
| Перыяд абарачэння (P) | 1 270,216 сут (3,478 г) |
| Сярэдняя арбітальная скорасць | 19,46 км/с |
| Схіленне (i) | 8,66603° |
| Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) | 218,78127° |
| Аргумент перыгелія (ω) | 139,24256° |
| Сярэдняя анамалія (M) | 81,04020° |
| Фізічныя характарыстыкі | |
| Дыяметр | 78,39 км |
| Маса | 5×1017 кг |
| Шчыльнасць | 2,000 г/см³ |
| Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні | 0,0219 м/с² |
| 2-я касмічная скорасць | 0,0414 км/с |
| Перыяд вярчэння | 14,030 гад |
| Спектральны клас | S |
| Абсалютная зорная велічыня | 7,98m |
| Альбеда | 0,1848 |
| Сярэдняя тэмпература паверхні | 184 К (−89 °C) |
(80) Сапфо — астэроід галоўнага пояса, які належыць да светлага спектральнага класа S. Ён быў адкрыты 2 мая 1864 года англійскім астраномам Норманам Погсанам у Мадраскай абсерваторыі і названы ў гонар старажытнагрэчаскай паэтэсы Сапфо[2].
Перыяд вярчэння астэроіда быў вызначаны па выніках назіранняў, праведзеных у Турынскай абсерваторыі ў 1975—1977 гадах, і склаў 14,03 гадзіны[3]. Пасля гэтыя вынікі былі пацверджаны іншымі даследаваннямі[4]. Памеры Сапфо, як і шматлікіх іншых астэроідаў, былі вызначаны пасля аналізу вынікаў, атрыманых з дапамогай інфрачырвонай касмічнай лабараторыі IRAS[5].
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
- ↑ JPL Small-Body Database Праверана 16 кастрычніка 2023.
- ↑ Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 23. — ISBN 3-540-00238-3.
- ↑ Scaltriti, F.; В. Цапала (1978). Photoelectric photometry of asteroids 37, 80, 97, 216, 270, 313, and 471. Icarus. 34: 428–435. Праверана 19.11.2009.
{{cite journal}}: Праверце значэнне даты ў:|accessdate=(даведка)Папярэджанні CS1: розныя назвы: authors list (спасылка) - ↑ Анры Дэбеонь, Клас-Інгвар Лагерквіст, Magnusson, P., & Hahn, G. (1990). Physical Studies of Asteroids XX. Photoelectric Photometry of Asteroids. Asteroids, comets, meteors: 45. Праверана 19.11.2009.
{{cite journal}}: Праверце значэнне даты ў:|accessdate=(даведка)Папярэджанні CS1: розныя назвы: authors list (спасылка) - ↑ Edward F. Tedesco (2002). The supplemental IRAS minor planet survey (PDF). The Astronomical Journal. 123: 1056–1085.
