З пляцоўкі Вікіпедыя.
Ружаны — гарадскі пасёлак у Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі, на р. Ружанка. На скрыжаванні аўтамабільных дарог Пружаны—Слонім і Ваўкавыск—Косава. У 45 км ад Пружан, 130 км ад Брэста і 38 км ад чыгуначнай станцыі Івацэвічы на лініі Баранавічы— Брэст. Насельніцтва 3,1 тыс. чал. (2009).
Вядомыя з 1552 як Рожаны, уладанне Тышкевічаў. З 1598 належалі Сапегам, тут размяшчалася адна з галоўных рэзідэнцый роду. Уваходзілі ў Слонімскі павет Новагродскага ваяв. ВКЛ. У 1637 атрымалі магдэбургскае права і герб. У 1698 разбураныя падчас грамадзянскай вайны шляхты ВКЛ з Сапегамі. З 1795 Ружаны ў складзе Расійскай імперыі, мястэчка, цэнтр воласці Слонімскага павета. У студзені 1919 Ружаны на некалькі дзёнь занялі бальшавікі. 29 студзеня 1919 з рукаў бальшавікоў адбіў яе Віленскі Атрад Польскага Войска пад кіраўніцтвам ротмістра Уладзіслава Дамброўскага[1].
- 7 чэрвеня 1919: Ружаны ўвайшлі ў склад Брэсцкай акругі Грамадзянскай Управы Усходніх Зямель — часовай польскай адміністрацыйнай адзінкі[2]. З 1921 у складзе Польшчы, з 1939 у БССР. З 1940 гарадскі пасёлак, цэнтр раёна. З 1962 у Пружанскім р-не.
Прадпрыемствы дрэваапрацоўчай і паліўнай прамысловасці. Гасцініца «Ружанская». Цэнтр ганчарнага рамяства, так званай ружанскай керамікі. Цэнтр турызму нацыянальнага значэння.
- Па даных перапісу 1999 г. — 3,3 тыс. чал.
- Па даных перапісу 2009 г. — 3,1 тыс. чал.
Ружанскі палацавы комплекс
Выбітныя ўраджэнцы і жыхары[правіць]
Зноскі
- ↑ Lech Wyszczelski: Wstępna faza walk. W: Lech Wyszczelski: Wojna polsko-rosyjska 1919—1920. Wyd. 1. Warszawa: Bellona, 2010, ss. 52-53. ISBN 978-83-11-11934-5.
- ↑ Dz. Urz. ZCZW z 1919 r. Nr 5, poz. 41
