Матуа

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Матуа
У параметры «Нацыянальная назва» парушаны сінтаксіс: яго дакладнае запаўненне: «код мовы/назва/код другой мовы/назва». Калі ласка, выпраўце гэтую памылку!
NASA-MatsuwaIsland.jpg
Выгляд з космасу
Характарыстыкі
Плошча52 км²
Насельніцтва0 чал.
Размяшчэнне
48°05′ пн. ш. 153°13′ у. д.HGЯO
АкваторыяЦіхі акіян
Краіна
Матуа (Расія)
Матуа
Матуа
Лагатып Вікісховішча Аўдыё, фота і відэа на Вікісховішчы
Выгляд з мора

Востраў Ма́туа (рус. Матуа) - востраў у Вялікай градзе Курыльскіх астравоў. Адміністрацыйна ўваходзіць у склад Сахалінскай вобласці Расіі. Плошча - 52 км².

Прырода і геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Востраў мае вулканічнае паходжанне. Выцягнуты ў форме авалу з паўночнага захада на паўднёвы ўсход. Даўжыня - каля 11 км. Шырыня - 6,4 км. Значную частку вострава займае актыўны вулкан Сарычава (1497 м.). Значных наземных вадатокаў няма. Адзіная рака з пітной вадою на паўднёвым усходзе вострава. Берагі часткова пясчаныя. Дзве зручныя для марскіх суднаў бухты.

Раслінны свет не багаты. Сустракаюцца зараснікі алешыны. Жывёльны свет прадстаўлены ластаногімі і птушкамі. Наземныя звяры - лісы і шматлікія грызуны.

Каля Матуа знаходзіцца востраў Тапарковы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Першымі насельнікамі вострава былі айны, якія і далі яму назву Матуа ("малыя вогненныя залівы").

У 1875 г. далучаны да Японіі. Да пач. XX ст. карэнных жыхароў перасялілі на востраў Шыкатан. Матуа выкарыстоўваўся японскімі рыбаловамі. У 1930 - 1945 гг. на ім знаходзілася буйная ваенная база.

З 1945 г. у складзе СССР як частка Расійскай федэрацыі. У савецкі час дзейнічала памежная застава. З 1998 г. востраў ненаселены. Захаваліся шматлікія рэшткі знаходжання японскіх і савецкіх ваенных, у тым ліку падземныя будынкі. Рэшткі савецкіх пасёлкаў Губанава і Сарычава.

Адным з найбольш актыўных сучасных даследчыкаў прыроды і гісторыі вострава з'яўляецца выхадзец з Беларусі Яўген Верашчага.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]