Мікалай Францішак Агінскі
| Мікалай Францішак Агінскі | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Герб «Агінец» | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Ян Уладзіслаў Бжастоўскі | ||||||
| Пераемнік | Ян Фрыдэрык Сапега | ||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Жыгімонт Віктар Дэнгаф | ||||||
| Пераемнік | Павел Караль Сангушка | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне | каля 1650 | ||||||
| Смерць | 1715[1][2] | ||||||
| Род | Агінскія[3] | ||||||
| Бацька | Ян Агінскі[4] | ||||||
| Маці | Ганна з Сямашкаў[d][4] | ||||||
| Жонка | Кацярына з Копцяў[d][2][5] | ||||||
| Дзеці | Людвік Караль Агінскі[2], Францішка з Агінскіх[d][6], Ружа з Агінскіх[d][2], Марцыбела з Агінскіх[d][2], Тэрэза з Агінскіх[d][2], Ежы Казімір Агінскі[d][2] і Антоні Агінскі[d][2] | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
Мікалай Францішак Агінскі (? — 1715) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Ваўкавыскі земскі маршалак з 1676, адначасова вялікі мечнік літоўскі ў 1687—1695, падскарбі надворны літоўскі ў 1695—1711, кашталян троцкі з 1711; староста радашковіцкі з 1693.
У 1686 падпісаў мірны дагавор з Расіяй.
Сям’я
[правіць | правіць зыходнік]Паходзіў з роду Агінскіх, сын Яна Агінскага і яго першай жонкі Ганны Сямашкі.
Жанаты з Францішкай Копаць, меў дзяцей
- Людвіка Караля (1680—1719), смаленскага біскупа;
- Ежы Казіміра (? — каля 1715), старосту радашковіцкага;
- Антонія (каля 1684 — да 1730), старосту радашковіцкага, потым езуіта;
- Ружу (? — 1724), жонку плоцкага кашталяна Станіслава Баніфацыя Красінскага;
- Францішку (? — 1750), жонку віленскага кашталяна Міхала Юзафа Масальскага.
Зноскі
- ↑ Senatorowie i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego 1386—1795 / пад рэд. J. Wolff — Kraków: 1885. — С. 68.
- ↑ а б в г д е ё ж Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 308.
- ↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 307–308.
- ↑ а б Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 305–306, 307.
- ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. VI, Ziemia nowogródzka i województwo nowogródzkie XV–XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2024. — С. 340. — 524 с. — ISBN 978-83-66911-67-3
- ↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 245, 308.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Грыцкевіч А. Агінскія // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — С. 203. — 688 с. — ISBN 985-11-0314-4 (т. 1), ISBN 985-11-0315-2.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Генеалогія магнацкіх радоў Рэчы Паспалітай Архівавана 27 верасня 2013.
Генеалогія і некрапалістыка |
|---|