Стывен Гровер Кліўленд

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Стывен Гровер Кліўленд
StephenGroverCleveland.png
 
Партыя: Дэмакратычная партыя ЗША
Дзейнасць: палітык і адвакат
Веравызнанне: Прэсвітэрыянства
Нараджэнне: 18 сакавіка 1837(1837-03-18)[1]
Caldwell[d], Эсэкс[d], Штат Нью-Джэрсі, ЗША
Смерць: 24 чэрвеня 1908(1908-06-24)[1] (71 год)
Прынстан, Мёрсер[d], Штат Нью-Джэрсі, ЗША
Пахаванне: Princeton Cemetery[d]
Бацька: Richard Falley Cleveland[d]
Жонка: Фрэнсіс Кліўленд
Дзеці: Ruth Cleveland[d] і Esther Cleveland[d]
 
Аўтограф: GroverCleveland Signature.png
Стывен Кліўленд

Стывен Гровер Кліўленд (18 сакавіка 1837 — 24 чэрвеня 1908) — 22-і і 24-ы прэзідэнт ЗША, прыхільнік ідэі панамерыканізму. Кліўленд быў адным з трох дэмакратаў (разам з Эндру Джонсанам і Вудра Вільсанам) на пасадзе прэзідэнта ў эпоху рэспубліканскага палітычнага панавання (з 1861 па 1933 гг.) Ён таксама з'яўляецца адзіным кіраўніком у амерыканскай гісторыі, які быў прэзідэнтам два непаслядоўныя тэрміны.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Кліўленд быў лідэрам руху дэмакратаў у падтрымку бізнесу, які выступаў супраць высокіх тарыфаў, свабоднага срэбра, інфляцыі, імперыялізму і субсідый бізнесу, фермерам і ветэранам. Яго крыжовы паход за палітычныя рэформы і фінансавы кансерватызм зрабілі яго знакавай фігурай для амерыканскіх кансерватараў той эпохі. Кліўленд быў шырока вядомы за сваю сумленнасць, упэўненасць у сваіх сілах, шчырасць і прыхільнасць да прынцыпаў класічнага лібералізму. Ён нястомна змагаўся супраць палітычнай карупцыі, патранажу і марыянэткавай сістэмы ўлады. У якасці рэфарматара Кліўленд меў такі аўтарытэт, што кансерватыўнае крыло Рэспубліканскай партыі падтрымала яго на выбарах 1884 года.

Падчас яго другога тэрміну адбылася сумнавядомая паніка 1893 года, якая перарасла ў цяжкую нацыянальную дэпрэсію, якую Кліўленд не змог пераламаць. Гэта сруйнавала Дэмакратычную партыю, адкрываючы шлях для рэспубліканскай перамогі на выбарах ў 1894 годзе, а ворагі Кліўленда ў аграрных пытаннях і свабоднага срэбра ўзялі канроль над Дэмакратычнай партыяй ў 1896 годзе. У выніку адбылася палітычная перабудова, якая завяршыла трохпартыйную сістэму і запусціла чатырохпартыйную сістэму і Прагрэсіўную эру.

Кліўленд быў грозным палітыкам, у адказ ён атрымліваў адпаведную крытыку. Яго ўмяшальніцтва ў Пулманаўскую стачку 1894 года абурыла прафсаюзы па ўсёй краіне; яго падтрымка залатога стандарту і апазіцыя свабоднаму срэбру прывяла да канфрантацыі з аграрным крылом Дэмакратычнай партыі. Крытыкі скардзіліся, што Кліўленд быў перагружаны эканамічнымі катастрофамі ў краіне падчас яго другога тэрміну. Тым не менш, яго рэпутацыя непадкупнага чалавека з добрым характарам пераўзышлі непрыемнасці яго другога прэзідэнцкага тэрміну. Сёння, Кліўленд на думку большасці гісторыкаў лічыцца паспяховым лідэрам і ўваходзіць у лік другога эшалона амерыканскіх прэзідэнтаў.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: open data platform — 2011.