Закары Тэйлар

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Закары Тэйлар
англ.: Zachary Taylor
Партрэт
Род дзейнасці:

палітык

Дата нараджэння:

24 лістапада 1784(1784-11-24)[1][2]

Месца нараджэння:

Barboursville[d], Orange County[d], Штат Вірджынія, ЗША

Дата смерці:

9 ліпеня 1850(1850-07-09)[1][2] (65 гадоў)

Месца смерці:

Вашынгтон, ЗША[1]

Бацька:

Richard Taylor[d]

Жонка:

Маргарэт Тэйлар

Дзеці:

Sarah Knox Taylor[d], Mary Elizabeth Bliss[d] і Richard Taylor[d]

Аўтограф:

Zachary Taylor signature.png

Commons-logo.svg Закары Тэйлар на Вікісховішчы
Лагатып Вікікрыніц Творы ў Вікікрыніцах

Закары ТЭЙЛАР (1784 — 1859) — 12-ы прэзідэнт ЗША, ён знаходзіўся на пасадзе прэзідэнта з сакавіка 1849 года да самай сваёй смерці ў ліпені 1850 года. Да свайго прэзідэнцтва, Тэйлар быў кадравым афіцэрам у арміі Злучаных Штатаў, даслужыўся да звання генерал-маёра.

Слава Тэйлара як нацыянальнага героя з-за яго перамог у амерыкана-мексіканскай вайны дапамаглі яму выйграць выбары ў Белы дом, нягледзячы на ​​яго расплывістыя палітычныя перакананні. Яго галоўным прыярытэтам на пасадзе прэзідэнта было захаванне Саюза, але ён памёр праз семнаццаць месяцаў сваёй пасады, не паспеўшы зрабіць чаго-небудзь ў пытанні рабства, якое вызывала напружанасць у Кангрэсе.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Тэйлар нарадзіўся ў вядомай сям'і плантатараў, якія ў юнацтве мігравалі з захада Вірджыніі ў Кентукі. Тэйлар стаў афіцэрам арміі ЗША ў 1808 годзе і зрабіў сабе імя ў якасці капітана ў вайне 1812 года. Ён падняўся ў званні, пасля ўсталявання фартоў ўздоўж ракі Місісіпі і сустрэў ў 1832 годзе вайну Чорнага Ястраба ў званні палкоўніка. Яго поспехі падчас Другой Семінальскай вайны прыцягнулі ўвагу ўсёй краіны, і ён заслужыў мянушку «Стары грубы і гатовы».

У 1845 годзе, калі праходзіла анексія Тэхаса, прэзідэнт Джэймс Нокс Полк накіраваў Тэйлара у раён Рыа-Грандэ ў напярэдадні патэнцыйнай бітвы з Мексікай з-за спрэчнай тэхаска-мексіканскай мяжы. Мексікана-амерыканская вайна ўспыхнула ў маі 1846 года, і Тэйлар ў серыі бітваў прывёў амерыканскія войскі да перамогі, кульмінацыяй якіх была бітва пры Апала-Альта і бітва пры Монтэрэі. Ён стаў нацыянальным героем, і палітычныя клубы запрашалі яго прыняць удзел ў маючых адбыцца прэзідэнцкіх выбарах 1848 года.

Партыя Вігаў даручыла Тэйлару весці кампанію, нягледзячы на яго невыразную платформу і адсутнасць цікавасці да палітыкі. Ён перамог на выбарах разам з дэпутатам кангрэса ЗША ад Нью-Ёрка Мілардам Філморам, перамогшы кандыдатаў ад Дэмакратычнай партыі Люіса Каса і Уільяма Батлера Арланда. Як прэзідэнт, Тэйлар трымаўся на адлегласці ад Кангрэсу і яго кабінета, нават партыйная напружанасць пагражала падзяліць Саюз. Дэбаты з нагоды статусу кіравання буйных тэрыторый, атрыманных ў вайне, прывяла да пагрозы расколу боку Поўдня.

Нягледзячы на тое, што Тэйлар быў паўднёўцам і рабаўладальнікам, ён не настойваў на пашырэнні рабства. Для таго, каб пазбегнуць пытання, ён заклікаў пасяленцаў ў Нью-Мексіка і Каліфорніі абыйсці тэрытарыяльныя стадыі і праекты канстытуцый для новых штатаў, падрыхтоўваючы глебу для Кампраміса 1850 года. Тэйлар раптоўна памёр ад хваробы страўніка ў ліпені 1850 гады і адносна мала паўплываў на сепаратысткі падзел, які ў выніку прывёў да грамадзянскай вайны праз дзесяцігоддзе.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Record #11880152X // Общий нормативный контроль — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 data.bnf.fr: open data platform — 2011.