Мілард Філмар

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мілард Філмар
Millard Fillmore
Мілард Філмар
сцяг
13-ы прэзідэнт ЗША
сцяг
9 ліпеня 1850 — 4 сакавіка 1853
Віцэ-прэзідэнт: няма
Папярэднік: Закары Тэйлар
Пераемнік: Франклін Пірс
сцяг
12-ы віцэ-прэзідэнт ЗША
сцяг
4 сакавіка 1849 — 9 ліпеня 1850
Прэзідэнт: Закары Тэйлар
Папярэднік: Джордж Далас
Пераемнік: пасада вакантная
Уільям Кінг
сцяг
14-ы кантралёр Нью-Ёрка
сцяг
1 студзеня 1848 — 20 лютага 1849
Губернатар: Джон Янг
Гамільтан Фмш
Папярэднік: Азарыя Флэг
Пераемнік: Вашынгтан Хант
сцяг
Член Палаты прадстаўнікоў ад 32-й выбарчай акругі Нью-Ёрка
сцяг
4 сакавіка 1833 — 3 сакавіка 1835
Папярэднік: пасада заснавана
Пераемнік: Томас Лаў
4 сакавіка 1837 — 3 сакавіка 1843
Папярэднік: Томас Лаў
Пераемнік: Уільям Мозлі
 
Партыя: Know Nothing[d] і Партыя вігаў[d]
Дзейнасць: палітык і адвакат
Веравызнанне: унітарый
Нараджэнне: 7 студзеня 1800(1800-01-07)[1][2]
Самерхіл[d], Каюга[d], Штат Нью-Ёрк, ЗША
Смерць: 8 сакавіка 1874(1874-03-08)[1][2] (74 гады)
Буфала[1]
Пахаванне: Форэст Лоўн[d]
Бацька: Натаніэль Філмар[d]
Жонка: Эбігейл Філмар (1-я жонка)
Кэралін Філмар (2-я жонка)
Дзеці: Мэры Эбігей Філмар[d] і Мілард Паўэрс Філмар[d]
 
Аўтограф: Millard Fillmore signature.png

Мілард Філмар (англ.: Millard Fillmore; 7 студзеня 1800, Самерхіл, штат Нью-Ёрк — 8 сакавіка 1874) — 13-ы прэзідэнт ЗША, апошні прэзідэнт вігаў, і апошні прэзідэнт, які не быў звязаны з дэмакратычнай або рэспубліканскай партыяў. Філмор быў адзіным прэзідэнтам вігаў, які не памёр на пасадзе ці не быў выключаны з партыі. Як віцэ-прэзідэнт Закарыі Тэйлара, Мілард заняў пасаду прэзідэнта пасля смерці Тэйлара. Філмар быў прыхільнік ідэі кампрамісу паміж рабаўладальнікамі і іх праціўнікамі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Філмар быў адвакатам з заходняй часткі штата Нью-Ёрк, а таксама адным з першых членаў партыі вігаў. Ён служыў у заканадаўчым сходзе штата ў 18291831 гадах, у 1833-35, 1837-43 у Палаце Прадстаўнікоў ЗША, а таксама кантралёрам штата Нью-Ёрк у 1848-49 гадах. Ён быў абраны віцэ-прэзідэнтам Злучаных Штатаў ў 1848 годзе ў якасці напарніка Тэйлара, і знаходзіўся на пасадзе з 1849 да самай смерці Тэйлара ў 1850 годзе, у разгар «крызісу 1850 года» над рабствам.

Як памяркоўны праціўнік рабства, Філмар выступаў супраць абаліцыяністкіх патрабаванняў, каб выключыць рабства з усёй тэрыторыі, набытай ЗША ў мексіканскай вайне. Замест таго, каб ён падтрымліваў Кампраміс 1850 года, у якім коратка скончыўся крызіс. У знешняй палітыцы Філмар падтрымаў экспедыцыю ваенна-марскога флоту ЗША для адкрыцця гандаля у Японіі, выступаў супраць французскай прысутнасці на Гаваях, і быў збянтэжаны экспедыцыяй Наўціска Лопеса на Кубе. Мілмар дамагаўся абрання на поўны тэрмін у 1852 годзе, але не атрымаў патрымкі для вылучэння партыі вігаў.

Пасля распаду партыі вігаў распаўся ў 1854-56 гадах, Філмар адмовіўся далучыцца да Рэспубліканскай партыі. Хоць кансерватыўныя вігі далучыліся да Амерыканскай партыі, палітычныя мэты якой былі антыімігрантскія і антыкаталіцкія погляды, аднак Філмар ня далучыўся да Амерыканскай партыі. Амерыканская партыя вылучыла Філмара кандыдатам на пасаду прэзідэнта ў 1856 годзе, але ён заняў трэцяе месца на выбарах, абыйшоўшы кандыдата Рэспубліканскай партыі. Падчас амерыканскай грамадзянскай вайны, Філмар асудзіў раскол і падтрымаў заявы, што Саюз павінен быць захаваны сілай, калі гэта неабходна; але вельмі крытычна ставіўся да ваеннай палітыкі прэзідэнта Аўраама Лінкальна. Пасля вайны ён падтрымліваў рэканструкцыйную палітыку прэзідэнта Эндру Джонсана. Хоць многія гісторыкі і ўхваляюць стрыманую знешнюю палітыку Філмара, аднак ён падвяргаецца крытыцы за пагаршэнне напружанасці у адносінах паміж абаліцыяністамі і рабаўладальнікамі; і ў выніку ён знаходзіцца ў ніжняй дзесятцы гістарычнага рэйтынгу прэзідэнтаў Злучаных Штатаў, складзенага на падставе розных навуковых абследаванняў.

Філмар заснаваў Універсітэт Буфала і быў першым рэктарам. Ён таксама дапамог заснаваць Гістарычнае таварыства Буфала і Цэтральны шпіталь Буфала.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Record #11895458X // Общий нормативный контроль — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 data.bnf.fr: open data platform — 2011.

Шаблон:Кабінет Закары Тэйлара

Шаблон:Кабінет Міларда Філмара