(23) Талія

(23) Талія
(23) Талія;
Адкрыццё
Першаадкрывальнік	Дж. Р. Хайнд
Месца выяўлення	Абсерваторыя Бішапа
Дата выяўлення	15 снежня 1852
Эпанім	Талія
Альтэрнатыўныя абазначэнні	1938 CL; 1974 QT2
Катэгорыя	Галоўны пояс астэроідаў
Арбітальныя характарыстыкі
	Эпоха 14 сакавіка 2012 года; JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e)	0,2347331
Вялікая паўвось (a)	392,887 млн км; (2,6262900 а.а.)
Перыгелій (q)	300,664 млн км; (2,0098128 а.а.)
Афелій (Q)	485,111 млн км; (3,2427672 а.а.)
Перыяд абарачэння (P)	1 554,578 сут (4,256 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць	18,123 км/с
Схіленне (i)	10,11477°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)	66,89328°
Аргумент перыгелія (ω)	60,75672°
Сярэдняя анамалія (M)	93,22589°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр	107,53 ± 2,2 км
Маса	1,3×1018 кг
Шчыльнасць	2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні	0,0300 м/с²
2-я касмічная скорасць	0,0568 км/с
Перыяд вярчэння	12,312 гад
Спектральны клас	S
Бачная зорная велічыня	9,11 — 13,19 m
Абсалютная зорная велічыня	6,95m
Альбеда	0,2536
Сярэдняя тэмпература паверхні	164 К (−109 °C)

(23) Талія — астэроід галоўнага пояса, які належыць да светлага спектральнага класа S, які складаецца пераважна з сілікатаў жалеза і магнію. Ён быў адкрыты 15 снежня 1852 года англійскім астраномам Джонам Хайндам у абсерваторыі Бішапа, Вялікабрытанія^[2] і названы ў гонар Станы, старажытнагрэчаскай музы камедыі і лёгкай паэзіі^[3].

Вялікая паўвось арбіты астэроіда размяшчаецца паміж арбітальнымі рэзанансамі 3:1 і 5:2^[4] і валодае параўнальна высокім значэннем эксцэнтрысітэту (0,233)^[5].

Гл. таксама

Зноскі

↑ Albedos Data Table (нявызн.)(недаступная спасылка). Planetary Science Institute. Архівавана з першакрыніцы 27 чэрвеня 2012. Праверана 3 лістапада 2008.
↑ Lardner, Dionysius (1858). Hand-books of natural philosophy and astronomy. Vol. 3. Philadelphia: Blanchard and Lea. p. 315. Праверана 2009-11-10.
↑ Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 17. — ISBN 3-540-00238-3.
↑ Yeomans, Donald K.. Asteroid Main-Belt Distribution (нявызн.)(недаступная спасылка). NASA/Jet Propulsion Laboratoty. Архівавана з першакрыніцы 15 мая 2012. Праверана 10 лістапада 2009.
↑ Williams, Gareth. Distribution of the Minor Planets (нявызн.). Minor Planets Center (3 красавіка 2007). Архівавана з першакрыніцы 21 сакавіка 2007. Праверана 15 красавіка 2007.

Спасылкі

База даных JPL НАСА па малых целах Сонечнай сістэмы (23)
База даных MPC па малых целах Сонечнай сістэмы 23
Radar-Detected Asteroids and Comets (нявызн.)(недаступная спасылка). NASA/JPL Asteroid Radar Research. Архівавана з першакрыніцы 25 лістапада 2015. Праверана 30 кастрычніка 2011.
К.-І. Лагерквіст; et al. (October 1995). Physical studies of asteroids. XXIX. Photometry and analysis of 27 asteroids. Astronomy and Astrophysics Supplement. 113: 115–122. Bibcode:1995A&AS..113..115L.

[1] Albedos Data Table (нявызн.)(недаступная спасылка). Planetary Science Institute. Архівавана з першакрыніцы 27 чэрвеня 2012. Праверана 3 лістапада 2008.

[2] Lardner, Dionysius (1858). Hand-books of natural philosophy and astronomy. Vol. 3. Philadelphia: Blanchard and Lea. p. 315. Праверана 2009-11-10.

[MinorNames-3] Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 17. — ISBN 3-540-00238-3.

[4] Yeomans, Donald K.. Asteroid Main-Belt Distribution (нявызн.)(недаступная спасылка). NASA/Jet Propulsion Laboratoty. Архівавана з першакрыніцы 15 мая 2012. Праверана 10 лістапада 2009.

[mpc-5] Williams, Gareth. Distribution of the Minor Planets (нявызн.). Minor Planets Center (3 красавіка 2007). Архівавана з першакрыніцы 21 сакавіка 2007. Праверана 15 красавіка 2007.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]