(267) Тырза

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
(267) Тырза
Адкрыццё
Першаадкрывальнік

Агюст Шарлуа

Месца выяўлення

Ніца

Дата выяўлення

27 мая 1887

Эпанім

Тырза

Альтэрнатыўныя абазначэнні

1965 GC; A922 AA

Катэгорыя

Галоўнае кольца

Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 27 жніўня 2011 года
JD 2455800.5
Эксцэнтрысітэт (e)

0,10154

Вялікая паўвось (a)

415,049 млн км
(2,77443 а.а.)

Перыгелій (q)

372,905 млн км
(2,49271 а.а.)

Афелій (Q)

457,193 млн км
(3,05615 а.а.)

Перыяд абарачэння (P)

1 687,948 сут (4,621 г)

Сярэдняя арбітальная скорасць

17,835 км/с

Схіленне (i)

6,009°

Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)

73,896°

Аргумент перыгелія (ω)

195,783°

Сярэдняя анамалія (M)

304,454°

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

52,68 км

Маса

1,53×1017 кг

Шчыльнасць

2,000 г/см³

Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні

0,0147 м/с²

2-я касмічная скорасць

0,0279 км/с

Перыяд вярчэння

7,648 гад

Спектральны клас

D

Абсалютная зорная велічыня

10,5m

Альбеда

0,0402

Сярэдняя тэмпература паверхні

169 К (−104 °C)

(267) Тырза (лац.: Tirza) — астэроід галоўнага пояса, які належыць да спектральнага класа D. Ён быў адкрыты 27 мая 1887 года французскім астраномам Агюстам Шарлуа ў Абсерваторыі Ніцы і названы ў гонар Тырзы, жанчыны, якая згадваецца ў Бібліі[1]. Гэта першы астэроід, адкрыты гэтым астраномам.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 38. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]