(267) Тырза

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(267) Тырза
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Агюст Шарлуа
Месца выяўлення Ніца
Дата выяўлення 27 мая 1887
Эпанім Тырза
Альтэрнатыўныя абазначэнні 1965 GC; A922 AA
Катэгорыя Галоўны пояс астэроідаў
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 27 жніўня 2011 года
JD 2455800.5
Эксцэнтрысітэт (e) 0,10154
Вялікая паўвось (a) 415,049 млн км
(2,77443 а.а.)
Перыгелій (q) 372,905 млн км
(2,49271 а.а.)
Афелій (Q) 457,193 млн км
(3,05615 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 687,948 сут (4,621 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 17,835 км/с
Схіленне (i) 6,009°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 73,896°
Аргумент перыгелія (ω) 195,783°
Сярэдняя анамалія (M) 304,454°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 52,68 км
Маса 1,53×1017 кг
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0147 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0279 км/с
Перыяд вярчэння 7,648 гад
Спектральны клас D
Абсалютная зорная велічыня 10,5m
Альбеда 0,0402
Сярэдняя тэмпература паверхні 169 К (−104 °C)

(267) Тырза (лац.: Tirza) — астэроід галоўнага пояса, які належыць да спектральнага класа D. Ён быў адкрыты 27 мая 1887 года французскім астраномам Агюстам Шарлуа ў Абсерваторыі Ніцы і названы ў гонар Тырзы, жанчыны, якая згадваецца ў Бібліі[1]. Гэта першы астэроід, адкрыты гэтым астраномам.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 38. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]