З пляцоўкі Вікіпедыя.
Стоўбцы — горад у Мінскай вобласці Беларусі, адміністрацыйны цэнтр Стаўбцоўскага раёна, на правым беразе р. Нёман. У 78 км да паўднёвага захаду ад Мінска; чыгуначная станцыя на лініі Мінск—Брэст; каля аўтамагістралі Мінск-Брэст, вузел аўтадарог на Мір, Івянец, Нясвіж, Рубяжэвічы. Насельніцтва 15,5 тыс. чал. (2006).
Вядомыя з 1-ай пал. 16 ст. (па некаторых звестках, з 1511) у ВКЛ. У пач. 17 ст. мястэчка ў Мінскім павеце належала А. Слушцы, які ў 1623 заснаваў тут манастыр дамініканцаў з касцёлам. Падчас вайны Расіі з Рэччу Паспалітай (1654—1667) і Паўночнай вайны (1700—1721) моцна разбураныя. З пач. 18 ст. валоданне С. Дэнгофа, з 1728 — Чартарыйскіх, цэнтр графства. У 1729 мястэчка атрымала магдэбургскае права. З 1793 у складзе Расійскай імперыі, з 1796 цэнтр воласці Мінскага павета. У 1871 у 2 км ад Стаўбцоў на чыгунцы Масква—Брэст пабудаваная аднайменная чыгуначная станцыя. У 1921—1939 у складзе Польшчы, горад, цэнтр гміны і павета ў Навагрудскім ваяводстве. З 1939 у БССР, з 1940 цэнтр раёна.
Прадпрыемствы харчовай, машынабудаўнічай, дрэваапрацоўчай прамысловасці. Гасцініца «Стоўбцы». Уздоўж берагоў Нёмана — зона адпачынку рэспубліканскага значэння «Стоўбцы».
Раённая філармонія. Мастацкая галерэя. У Акінчыцах мемарыяльная сядзіба Я. Коласа (частка філіяла Літаратурна-мемарыяльнага музея Я. Коласа).
[правіць] Выдатныя мясціны
- Стаўбцоўская Свята-Ганнінская царква
[правіць] Вядомыя асобы
- Столбцы // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г. П. Пашков [и др.]; под общ. ред. И. И. Пирожника. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 648 с. ISBN 978-985-11-0384-9;
