Ота Есперсен

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Енс Ота Хары Есперсен[1] (дацк.: Jens Otto Harry Jespersen; 16 ліпеня 1860, Ранерс — 30 красавіка 1943, Капенгаген) — дацкі лінгвіст.

Скончыў Капенгагенскі ўніверсітэт, затым працягваў адукацыю ў Оксфардскім універсітэце. У 1893—1925 гг. прафесар англійскай мовы ў Капенгагенскім універсітэце.

Аўтар падручніка англійскай мовы (1895, вытрымаў 19 выданняў), у аснову якога пакладзена жывая гутарковая гаворка. Сваё разуменне граматыкі як жывога і развіваецца цэлага ён адбіў у «Філасофіі граматыкі» (1924). Есперсен — аўтар «тэорыі прагрэсу» ў мове, згодна з якой усе моўныя змяненні накіраваны на палягчэнне ўмоў камунікацыі і таму прагрэсіўныя. Стварыў праект міжнароднага штучнайа мовы навіяль, раней удзельнічаў у распрацоўцы Іда.

Працы Есперсена аказалі значны ўплыў на развіццё лінгвістыкі XX стагоддзя.

Навуковыя працы [правіць]

  • Lehrbuch der Phonetik. — Lpz.-В., 1904.
  • Modern English grammar. — Vol. 1—7. — L., 1909-49.
  • Language, its nature, development and origin. — L., 1922.
  • An international language. — L., 1928.
  • Essentials of English Grammar. — [place unknown]., 1933.

Зноскі

  1. ↑ Напісанне прозвішча ў адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.6., Мн., 1998, С.396.



Фердынанд дэ Сасюр Гэта пачатак артыкула пра лінгвіста. Вы можаце дапамагчы праекту, выправіўшы і дапоўніўшы яго.
Узята з "http://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Ота_Есперсен&oldid=1538862"