Субрахманьян Чандрасекар

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Субрахманьян Чандрасекар
там.: சுப்பிரமணியன் சந்திரசேகர
250x350pxpx
Дата нараджэння:

19 кастрычніка 1910({{padleft:1910|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})

Месца нараджэння:

Лахор, Брытанская Індыя,
цяпер Пакістан

Дата смерці:

21 жніўня 1995({{padleft:1995|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:21|2|0}}) (84 гадоў)

Месца смерці:

Чыкага, ЗША

Краіна:

Брытанская Індыя, Індыя, ЗША

Навуковая сфера:

астрафізіка

Месца працы:
Альма-матэр:

Мадраскі ўніверсітэт
Кембрыджскі ўніверсітэт

Навуковы кіраўнік:

Ральф Фаўлер

Узнагароды і прэміі


Nobel prize medal.svg Нобелеўская прэмія па фізіцы (1983)

Подпіс

Подпіс

Субрахманьян Чандрасекар на ВікіСховішчы

Субрахманьян ЧАНДРАСЕКАР (Subrahmanyan Chandrasekhar; 19 кастрычніка 1910, г. Лахор, Індыя, цяпер у Пакістане21 жніўня 1995) — амерыканскі астрафізік-тэарэтык. Член Каралеўскага астранамічнага таварыства (1933), Лонданскага каралеўскага таварыства (1944), Нацыянальнай АН ЗША (1955).

Скончыў Мадраскі ўніверсітэт (1930) і Кембрыджскі ўніверсітэт (1933). 3 1936 у ЗША. 3 1937 ў Чыкагскім універсітэце (у 1937—64 у Ёркскай абсерваторыі).

Навуковыя працы па ўнутранай будове і дынаміцы зорак, радыяцыйным пераносе, гідрадынамічнай і гідрамагнітнай устойлівасці, агульнай тэорыі адноснасці. Даказаў існаванне гранічнай масы для белых карлікаў (1931), пасля перавышэння якой пачынаецца гравітацыйны калапс. Распрацаваў тэорыю зорак з ізатэрмічным ядром (тэорыя Чандрасекара — Шонберга, 1942). Даследаваў мвханізмы пераносу і рассеяння выпрамянення ў планетных атмасферах (тэорыя Козырава — Чандрасекара, 1934; эфект Собалева — Чандрасекара, 1946).

Нобелеўская прэмія па фізіцы 1983 (з У. А. Фаўлерам). Нацыянальны навуковы медаль ЗША (1966). Яго імем названы малая планета і касмічная рэнтгенаўская абсерваторыя «Чандра», запушчаная НАСА у 1999.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Касцюковіч М. Чандрасекар // БЭ ў 18 т. Т. 17. Мн., 2003.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]