Георгій Станіслававіч Таразевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Георгій Станіслававіч Таразевіч
Таразевіч Георгій Станіслававіч .jpg
Старшыня Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР
29 лістапада 1985 — 28 ліпеня 1989
Папярэднік Іван Палякоў
Пераемнік Мікалай Дземянцей
Надзвычайны і паўнамоцны пасол РБ у Польшчы
1994 — 1995
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік Уладзімір Сянько
Пераемнік Віктар Бурскі

Нараджэнне 17 ліпеня 1937(1937-07-17)
Смерць 21 сакавіка 2003(2003-03-21) (65 гадоў)
Месца пахавання
Нацыянальнасць беларус
Партыя
Член у
Адукацыя
Навуковая ступень кандыдат тэхнічных навук
Дзейнасць дыпламат, палітык, інжынер
Узнагароды
ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга ордэн Дружбы народаў Ордэн «Знак Пашаны»

Георгій Станіслававіч Таразевіч (17 ліпеня 1937, Слабада, цяпер Мядзельскі раён21 сакавіка 2003, Мінск) — савецкі і беларускі палітычны дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Георгій Таразевіч нарадзіўся 17 ліпеня 1937 года ў вёсцы Слабада Віленскага ваяводства Польшчы, цяпер Мядзельскага раёна Мінскай вобласці. У 1959 годзе ён скончыў Львоўскі політэхнічны інстытут па спецыяльнасці «інжынер-геадэзіст», праз дзесяць гадоў абараніў кандыдацкую дысертацыю (кандыдат тэхнічных навук).

Праца[правіць | правіць зыходнік]

Партыйная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

З 29 лістапада 1985 па 28 ліпеня 1989 Старшыня Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР.

Уваходзіў у Вярхоўны Савет СССР, дзе ўзначальваў дзве камісіі: па міжнацыянальных адносінах і планава-бюджэтную. Пабываў у шматлікіх гарачых кропках: у Нагорным Карабаху, Тбілісі, Баку, Вільні.

Давераная асоба Міхаіла Гарбачова. Выконваў пры ім функцыі свайго роду пасла па адмысловых даручэннях у гарачых кропках.

У незалежнай Беларусі[правіць | правіць зыходнік]

Пасля атрымання Беларуссю незалежнасці вярнуўся на Радзіму. Быў першым намеснікам Міністра замежных спраў, Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом у Польшчы (19941995). Негатыўна паставіўся да правядзення майскага рэферэндума 1995 года. Адкрыта выказаўся ў абарону нацыянальнай сімволікі і беларускай мовы. У чэрвені 1995 года распараджэннем Прэзідэнта Беларусі вызвалены ад абавязкаў. Быў сябрам Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Народнай Грамады), старшынёй яе Цэнтральнай Рэвізійнай Камісіі. У лютым 1998 года ўвайшоў у Нацыянальны выканаўчы камітэт, створаны беларускай апазіцыяй. Стаў старшынём камітэта па нацыянальных і рэлігійных адносінах Нацыянальнага выканаўчага камітэта.

З выступленняў Георгія Таразевіча ў друку:

Я прывык казаць людзям праўду, тое, што думаю. За гэта меў у жыцці нямала непрыемнасцяў. І з апошняй маёй пасады пасла Беларусі ў Польшчы вызвалілі "ў сувязі з пераходам на іншую работу". Толькі вось якая гэтая работа, нават сам не ведаю і па сённяшні дзень... З аднаго боку, апынацца ў такой сітуацыі непажадана, а з другога — сумленне перад людзьмі чыстае, што на мой погляд, больш важна... [1].

Памёр 21 сакавіка 2003 года ў Мінску. Георгія Таразевіча пахавалі на Усходніх могілках у Мінску.

Зноскі

  1. Інтэрв'ю Г.С.Тараразевіча "...Затое сумленне чыстае" // «Рэгіянальная газета», 24 лістапада 1995 года, №31, стар. 2.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Папярэднік:
Іван Палякоў
Старшыня Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР
29 лістапада 198528 ліпеня 1989
Пераемнік:
Мікалай Дземянцей