Люк Мантанье

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Люк Мантанье
фр.: Luc Antoine Montagnier
Luc Montagnier-press conference Dec 06th, 2008-1 crop.jpg
Дата нараджэння 18 жніўня 1932(1932-08-18)[1][2][…] (89 гадоў)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці біёлаг, вірусолаг, даследчык, прафесар
Навуковая сфера вірусалогія
Месца працы
Навуковая ступень доктар філасофіі[d]
Альма-матар
Член у
Узнагароды
вялікі афіцэр ордэна Ганаровага легіёна

сярэбраны медаль Нацыянальнага цэнтра навуковых даследаванняў[d] (1973)

Commander of the National Order of Merit

прэмія прынцэсы Астурыйскай за дасягненні ў навуковых і тэхнічных даследаваннях[d] (2000)

прэмія Ласкера — Дэбейкі за клінічныя медыцынскія даследаванні[d] (1986)

міжнародная прэмія Фонда Гайрднера (1987)

Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне

King Faisal International Prize in Medicine[d] (1993)

Прэмія Кёрбера[d] (1986)

прэмія Шэеле[d] (1986)

Dr A.H. Heineken Prize for Medicine[d] (1994)

Нацыянальная Зала славы вынаходнікаў[d]

Прэмія Японіі[d] (1988)

прэмія Альберта Ласкера за фундаментальныя медыцынскія даследаванні

EMBO Membership[d]

honorary doctor of Saint Joseph University[d] (2011)

ганаровы доктар Балонскага ўніверсітэта[d] (1989)

ганаровы доктар Універсітэта імя Бар-Ілана[d] (2011)

Honorary doctor of the University of Liège[d]

honorary doctor of the Aristotle University of Thessaloniki[d]

ганаровы доктар Манрэальскага ўніверсітэта[d]

ганаровы доктар Універсітэта Лаваля[d]

honorary doctor of the University of Bucharest[d]

ганаровы доктар Афінскага ўніверсітэта[d]

Louis-Jeantet Prize for Medicine[d]

Commons-logo.svg Люк Мантанье на Вікісховішчы

Люк Антуан Мантанье (фр.: Luc Antoine Montagnier; 18 жніўня 1932, Шабры, Францыя) — французскі вірусолаг, кавалер ордэна Ганаровага легіёна, лаўрэат Нобелеўскай прэміі ў галіне медыцыны і фізіялогіі 2008 года, якую ён падзяліў з Харальдам цур Хаузенам і Франсуазай Барэ-Сінусі. Разам з Барэ-Сінусі адкрыў ў 1983 годзе рэтравірусаў ВІЧ, які выклікае сіндром набытага імуннага дэфіцыту ў чалавека.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Люк Мантанье нарадзіўся ў горадзе Шабры каля Тура ў сям’і бухгалтара. Яго бацька быў энтузіястам навукі і па выхадных займаўся эксперыментаваннямі ў склепе ўласнага дома. Мантанье скончыў каледж Шатэеро і ў 1953 годзе скончыў Універсітэт Пуацье, дзе атрымаў эквівалент бакалаўра ў натуральных навуках. Праз два гады ён скончыў Універсітэт Парыжа са ступенню магістра. Затым ён працаваў асістэнтам на факультэце навук у Сарбоне і выкладаў на кафедры фізіялогіі, дзе ў 1960 годзе абараніў дысертацыю. У тым жа годзе Мантанье атрымаў пасаду ў Нацыянальным цэнтры навуковых даследаванняў (CNRS), але вырашыў паехаць у Вялікабрытанію на навуковую стажыроўку, дзе працаваў тры з паловай гады ў Карсхэлтане.

Разам з Сандэрсам Мантанье вывучаў вірусную РНК і выявіў, што ў выніку рэплікацыі адналанцуговай РНК можа ўтварацца двухланцуговая. Гэта з’яўляецца неабходным крокам у наступнай адваротнай транскрыпцыі і ўтварэнні ДНК, што дазваляе вірусу ўбудоўвацца ў генны матэрыял клеткі гаспадара. Гэта з’явілася важным адкрыццём вірусалогіі таго часу.

З 1963 па 1965 Мантанье працаваў у Інстытуце вірусалогіі ў Глазга (Шатландыя) з Янам Мак-Ферсанам, дзе ў 1964 годзе выявіў, што агар, гелепадобны эктракт з чырвоных водарасцей, з’яўляецца выдатным субстратам для культывавання ракавых клетак. Гэтая методыка стала класічнай у даследаваннях анкагенаў і клетачнай трансфармацыі.

У 19651972 гадах Мантанье быў дырэктарам лабараторыі ў Інстытуце радыя (цяпер Інстытут Кюры). У 1972 годзе ён заснаваў і стаў дырэктарам аддзела віруснай анкалогіі ў Інстытуце Пастэра.

Асноўным навуковым напрамкам Мантанье стала даследаванне рэтравірусаў як патэнцыйнай прычыны развіцця рака. Рэтравірусы, якія ўтрымліваюць сваю генетычную інфармацыю ў выглядзе РНК, утрымліваюць фермент зваротную транскрыптазу, якая сінтэзуе ДНК з РНК. Гэта дазваляе вірусу ўбудоўвацца ў клетку гаспадара, але для ўласнага размнажэння вірус прымушае клетку гаспадара праліферыроваць, выклікаючы ўтварэнне злаякаснай пухліны. Акрамя гэтага, Мантанье ў супрацоўніцтве з Эдвардам дэ Меерам і Жаклін дэ Меер вылучыў іРНК інтэрферону, які з’яўляецца першым процівірусным бар’ерам арганізма. У далейшым гэта дазволіла пракланаваць гены інтэрферонаў і атрымаць іх у колькасцi, дастатковай для іх даследавання.

У 1983 годзе Мантанье і калегі апублікавалі працу, у якой расшыфравалі новы вірус, названы імі LAV («вірус, асацыяваны з лімфадэнапатыяй»), пазней названы HIV (ВІЧ). За гэта Мантанье і яго калега Барэ-Сінусі ў 2008 годзе атрымалі Нобелеўскую прэмію па медыцыне. Аднак гэта прысуджэнне выклікала рознагалоссі ў навуковай супольнасці, бо адначасова і незалежна з французскай групай вірус быў адкрыты амерыканцам Робертам Гало.

Зноскі