Матарова

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вёска
Матарова
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 1713
Аўтамабільны код
5
Матарова на карце Беларусі ±
Матарова (Беларусь)
Матарова
Матарова (Мінская вобласць)
Матарова

Матаро́ва[1] (трансліт.: Matarova, руск.: Моторово) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Голацкага сельсавета.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

За 39 км на паўночны захад ад раённага цэнтра Мар'іна Горка, 18 ад чыгуначнага прыпыначнага пункту Рудзенск на лініі МінскАчіповічы, каля шашы МінскБабруйск (0,3 км).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Вялікае Княства Літоўскае[правіць | правіць зыходнік]

У пісьмовых крыніцах упамінаецца ў 1582 годзе як сяло і маёнтак Матарова Менскага павета Вялікага княства Літоўскага.

Пад уладай Расійскай імперыі[правіць | правіць зыходнік]

Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793 г.) — у складзе Расійскай імперыі. Уяўляла сабой сяло Дукорскай воласці Ігуменскім павеце Мінскай губерні, уластнасць Аўторпаў.

На 1886 г. была праваслаўная царква.

Паводле перапісу 1897 г. дзейнічала капліца, працавала школа царкоўнай граматы, хлебазапасная крама.

На пачатаку ХХ ст. была царква і царкоўнапрыходская школа. Побач з вёскай знаходзіўся аднайменны маёнтак.

Найноўшы час[правіць | правіць зыходнік]

У Першую сусветную вайну ў лютым — снежні 1918 года была пад акупацыяй войскаў кайзераўскай Германіі.

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з'езду КП(б) Беларусі вёска ўвашла ў склад БССР.

У жніўні 1919 — ліпені 1920 вёска знаходзілася пад польскай уладай.

Пасля рэвалюцыі працавала працоўная школа 1-й ступені, у якой у 1922 г. вучыліся 120 вучняў, з іх 49 дзяўчынак, працавала 2 настаўнікі.

У 1933 годзе быў калгас «Краіна Саветаў».

У час Другой сусветнай вайны з канца чэрвеня 1941 г. да 4 ліпеня 1944 г. была акупіравана нямецкімі войскамі.

У 1966 г. далучаны Пасёлак торфапрадпрыемства «Сцяг Саветаў».

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

  • 1886 — 47 двароў, 518 жыхароў.
  • 1897 — 117 двароў, 761 жыхар.
  • Пачатак ХХ ст. — 138 двароў, 923 жыхары. Маёнтак 3 двары, 20 жыхароў.
  • 1917 — 151 двор, 972 жыхары. Маёнтак 1 двор, 2 жыхары.
  • 1 студзеня 2002 — 180 двароў, 419 жыхароў.

Страчаная спадчына[правіць | правіць зыходнік]

  • Царква, упамінаецца ў 1886 годзе.
  • Капліца, упамінаецца ў 1897 годзе.

Інфраструктура[правіць | правіць зыходнік]

З раённым цэнтрам звязана аўтобусным маршрутам.

Культура[правіць | правіць зыходнік]

Адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

  • Базавая школа.
  • Дзіцячыя яслі-сад.

Медыцына[правіць | правіць зыходнік]

  • Медыцынскі пункт.
  • Аптэка.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

  • Сядзіба калгаса.
  • Механічныя майстэрні.
  • Аддзяленне сувязі.
  • Ашчадная каса.
  • 2 крамы.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Памяць : Пухавіцкі раён: гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / [укладальнік А. А.Прановіч; рэдкалегія: А. М. Карлюкевіч і інш.]. - Мінск : Беларусь, 2003. - 748 с. - 3000 экз. ISBN 985-01-0251-9

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (DJVU)

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]