ФК Орша

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з ФК Легмаш Орша)
Jump to navigation Jump to search
Орша
Лагатып
Поўная назва Дзяржаўная спартыўная ўстанова «Футбольны клуб „Орша“»
Мянушкі сіня-белыя, раёншчыкі
Заснаваны 1951
Горад Орша, Беларусь
Стадыён ЦСК
Умяшчальнасць: 2582
Галоўны трэнер Аляксандр Вопсеў
Чэмпіянат Першая ліга
2019 10 месца
Сайт fc-orsha.com
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма

«Орша» — беларускі футбольны клуб з горада Орша, заснаваны ў 1951 годзе[1]. Колеры — сіня-белыя. У цяперашні час выступае ў Першай лізе чэмпіянату Беларусі.

Адну з мянушак «раёншчыкі» клуб атрымаў з-за таго, што раней у горадзе адбываліся масавыя бойкі паміж жыхарамі розных раёнаў. Больш нейтральная мянушка — «ільняныя» — нарадзілася праз тое, што ў горадзе дзейнічае буйны ільнокамбінат.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Заснаваны ў 1951 годзе пад назвай «Труд». Найбольшы перыяд сваёй гісторыі выступаў пад назвай «Старт». Выступаў у чэмпіянаце БССР па футболе, пераважна ў вышэйшым дывізіёне. У 1971 годзе дайшоў да фіналу Кубка БССР, але прайграў жодзінскаму «Тарпеда». У тым жа годзе гуляў супраць ленінградскага «Дынама» ў 1/16 фіналу Кубка СССР сярод аматарскіх калектываў і выбіў сапернікаў з яго. Але ў 1/8 фіналу саступіў рыжскаму клубу ВЭФ 1:3.

У 1990-х клуб меў назву «Легмаш» (з 1997 мае сучасную назву), здолеў выйсці ў Другую лігу, дзе правёў некалькі сезонаў да 2001, калі з-за фінансавых праблем зняўся з чэмпіянату.

Праз тры гады клуб вярнуўся ў Другую лігу, але на гэты раз клуб здолеў толькі ў 2005 выйсці ў дывізіён вышэй, пасля чаго зноў апынуўся ў Другой лізе, дзе доўгі час знаходзіўся ў канцы табліцы.

У сярэдзіне сезона 2013 у клуб прыйшлі некалькі дасведчаных гульцоў, якія мелі досвед выступленняў у Вышэйшай лізе і ў замежных чэмпіянатах. У выніку гэта дазволіла «Оршы» ўзняцца на 6-ты радок. У сезоне 2014 каманда ўпэўнена правяла першы этап, дзе атрымала першае месца ў групе, не пацярпеўшы ніводнай паразы. У фінальным этапе «Орша» таксама спачатку ішла на першым месцы, але пазней шэраг няўдач адкінуў каманду на трэці радок. Толькі ў апошнім туры, дзякуючы нічыі з «Крумкачамі», «Орша» засталася на трэцім радку і атрымала месца ў Першай лізе. Станам на 2014 год «Орша» была самым папулярным клубам Другой лігі паводле глядацкага інтарэсу — гэта была адзіная каманда, што збірала ў сярэднім больш за 1000 чалавек на матчы.

У сезоне 2015 каманда ішла ўнізе турнірнай табліцы і заняла 14-е месца з 16. У сезоне 2016 быў павялічаны бюджэт клуба, дзякуючы чаму яго склад папоўніў шэраг вопытных ігракоў, а галоўным трэнерам быў прызначаны Юрый Канаплёў, які доўгі час працаваў з «Віцебскам». «Орша» здолела замацавацца ў сярэдзіне турнірнай табліцы і заняла 7-е месца з 14. У сезоне 2017, нягледзячы на добры пачатак, «Орша» хутка апынулася ў сярэдзіне турнірнай табліцы і заставалася там да канца сезона, заняўшы 10-е месца з 16.

У пачатку 2018 года новым галоўным трэнерам каманды стаў Вячаслаў Акшаеў. «Орша» добра распачала сезон, але потым стала цярпець паражэнне за паражэннем. У жніўні трэнерам замест Акшаева быў прызначаны Сяргей Вехцеў, істотна змяніўся склад каманды, які быў папоўнены віцебскімі ігракамі. Сезон каманда скончыла на 12-м месцы з 15. Вехцеў заставаўся трэнерам і ў сезоне 2019, калі «Орша» стала 10-й, а нападнік клуба Дзмітрый Іваноў з 17 галамі стаў другім бамбардзірам Першай лігі.

Эмблемы[правіць | правіць зыходнік]

Папярэднія назвы[правіць | правіць зыходнік]

  • 1951—1956: «Труд»
  • 1956—1959: ЗШМ
  • 1960—1965: «Машынабудаўнік»
  • 1965—1989: «Старт»
  • 1990—1994: «Легмаш»
  • 1995: «Максім-Орша»
  • 1996: «Максім-Легмаш»
  • 1997—2005: «Орша»
  • 2006: «Орша-Белаўтасервіс»
  • з 2007: «Орша»

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

БССР[правіць | правіць зыходнік]

  • Фіналіст Кубка БССР: 1971
  • 4-е месца ў чэмпіянаце БССР (1971)
  • 4-разовы чэмпіён Віцебскай вобласці (1968, 1970, 1972, 1977). 4-разовы ўладальнік Кубка Віцебскай вобласці (1961, 1971, 1972, 1976). 7-разовы сярэбраны прызёр чэмпіянату Віцебскай вобласці (1973, 1980, 1982, 1983, 1984, 1989, 2002). 4-разовы бронзавы прызёр чэмпіянату Віцебскай вобласці (1966, 1974, 1975, 1979).

Рэспубліка Беларусь[правіць | правіць зыходнік]

Цяперашні склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на жнівень 2020 года[2].

Пазіцыя Імя Год нараджэння
25 Беларусь Бр Ілья Маталыга 1984
33 Беларусь Бр Антон Пугач 2001
2 Беларусь Аб Уладзіслаў Верамейчык 1997
3 Расія Аб Станіслаў Іршаў 1998
19 Беларусь Аб Ілья Джугір 1999
27 Беларусь Аб Антоніа Сіяка 1996
55 Беларусь Аб Глеб Свяцілаў 2000
5 Украіна ПА Аляксей Тупчы Капітан каманды 1986
6 Беларусь ПА Сцяпан Макараў 1996
7 Беларусь ПА Уладзіслаў Знак 1993
8 Беларусь ПА Іван Беразун 1997
9 Беларусь ПА Дзмітрый Луцік 2002
Пазіцыя Імя Год нараджэння
11 Беларусь ПА Яўген Калінін 1993
15 Беларусь ПА Дзмітрый Бурэўскі 1999
17 Беларусь ПА Кірыл Вайцяховіч 1993
20 Беларусь ПА Марат Калінчанка 1999
21 Беларусь ПА Глеб Жалезнікаў 1997
23 Беларусь ПА Сямён Смунёў 1995
Беларусь ПА Іаан Нямчонак 1999
10 Беларусь Нап Мікалай Кітаёў 1984
14 Беларусь Нап Аляксандр Бурнас 1999
18 Беларусь Нап Мікіта Шугункоў 1992
30 Беларусь Нап Валерый Дарашэнка 1999
Беларусь Нап Дзмітрый Ціхаміраў 1999

Статыстыка выступленняў[правіць | правіць зыходнік]

Чэмпіянат і Кубак Беларусі[правіць | правіць зыходнік]

Сезон Ліга М Г В Н П Галы Ачкі Кубак Заўвагі
1992 Трэцяя (Д3) 6 15 7 3 5 19–20 17 1/16 фіналу
1992/1993 Трэцяя (Д3) 4 30 15 8 7 46–29 38 1/16 фіналу
1993/1994 Трэцяя (Д3) 6 34 16 8 10 49–40 40 1/16 фіналу
1994/1995 Трэцяя — Б (Д3) 3 22 16 2 4 54–22 34 1/32 фіналу
1995 Трэцяя — Б (Д3) 1 12 8 3 1 21–10 27 Flecha verde.png Выхад у Другую лігу
1996 Другая (Д2) 8 24 10 2 12 33–45 32 1/16 фіналу
1997 Другая (Д2) 14 30 7 3 20 34–61 24
1998 Першая (Д2) 14 30 5 8 17 23–59 23 Змена назваў ліг
1999 Першая (Д2) 9 30 10 9 11 46–37 39
2000 Першая (Д2) 9 30 12 8 10 48–44 44 1/32 фіналу
2001 Першая (Д2) 12 28 9 1 18 40–74 28 1/32 фіналу Пераход на аматарскі ўзровень
2002–2003 Выступленне ў чэмпіянаце Віцебскай вобласці (Д4)
2004 Другая (Д3) 2 24 17 2 5 67–24 53 1/32 фіналу Flecha verde.png Выхад у Першую лігу
2005 Першая (Д2) 15 30 6 6 18 33–74 24 1/16 фіналу Descento.svg Вылет у Другую лігу
2006 Другая (Д3) 12 32 10 2 20 44–79 28 1/32 фіналу
2007 Другая (Д3) 13 30 7 4 19 34–63 25 1/32 фіналу
2008 Другая (Д3) 12 30 10 4 16 45–55 34 1/32 фіналу
2009 Другая (Д3) 14 26 3 6 17 17–53 15 1/32 фіналу
2010 Другая (Д3) 15 34 10 3 21 40–75 33 1/32 фіналу
2011 Другая (Д3) 15 30 6 3 21 31–86 21 1/32 фіналу
2012 Другая (Д3) 17 36 9 8 19 30–72 75 1/32 фіналу
2013 Другая (Д3) 6 24 10 5 9 41–25 35 1/32 фіналу
2014 Другая — А (Д3) 1 22 17 5 0 46–10 56 1/64 фіналу Выхад у фінальны этап
Фінальны этап 3 141 7 6 1 25–12 27 Flecha verde.png Выхад у Першую лігу
2015 Першая (Д2) 14 30 3 8 19 24–70 17 1/16 фіналу
2016 Першая (Д2) 7 26 9 10 7 43–34 37 1/16 фіналу
2017 Першая (Д2) 10 30 10 7 13 48–48 37 1/8 фіналу
2018 Першая (Д2) 12 28 8 3 17 33–53 27 1/16 фіналу
2019 Першая (Д2) 10 28 9 4 15 33–61 31 1/32 фіналу
  • 1 Улічваючы 6 гульняў, перанесеных з 1-га раўнда. Паказчыкі ўласна ў фінальным этапе: 8 матчаў, 3—4—1, розніца мячоў 13—8.

Галоўныя трэнеры[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]