(85) Іо

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(85) Іо
85Io (Lightcurve Inversion).png
Адкрыццё
Першаадкрывальнік К. Г. Ф. Петэрс
Месца выяўлення Лічфілд
Дата выяўлення 19 верасня 1865
Эпанім Іо
Альтэрнатыўныя абазначэнні A899 LA; A899 UA
Катэгорыя Галоўны пояс астэроідаў
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e) 0,1911251
Вялікая паўвось (a) 396,96 млн км
(2,6535156 а.а.)
Перыгелій (q) 321,091 млн км
(2,1463622 а.а.)
Афелій (Q) 472,829 млн км
(3,160669 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 578,814 сут (4,323 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 18,116 км/с
Схіленне (i) 11,96003°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 203,37541°
Аргумент перыгелія (ω) 122,45772°
Сярэдняя анамалія (M) 348,23028°
Фізічныя характарыстыкі[1][2]
Дыяметр 154,79 км
Маса 3,4×1018 кг
Шчыльнасць 1,400 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0221 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0419 км/с
Перыяд вярчэння 6,875 гад
Спектральны клас B
Абсалютная зорная велічыня 7,61m
Альбеда 0,0666
Сярэдняя тэмпература паверхні 172 К (−101 °C)

(85) Іо (стар.-грэч.: Ἰώ) — буйны астэроід галоўнага пояса, які належыць да цёмнага спектральнага класа B. Ён быў адкрыты 19 верасня 1865 года амерыканскім астраномам Крысціянам Петэрсам у абсерваторыі Лічфілд, ЗША і названы ў гонар Іо, дачкі найстаражытнага аргіўскага цара і ў той жа час рачнога бога Інаха ў старажытнагрэчаскай міфалогіі[3].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Shapes and rotational properties of thirty asteroids from photometric data(англ.) 
  2. A. Erikson Photometric observations and modelling of the asteroid 85 Io in conjunction with data from an occultation event during the 1995-96 apparition, Planetary and Space Science, Vol. 47, p. 327 (1999).
  3. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 23. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

База даных JPL НАСА па малых целах Сонечнай сістэмы (85)