(944) Ідальга

944 Ідальга
944 Ідальга;
Адкрыццё
Першаадкрывальнік	Вальтэр Баадэ
Месца выяўлення	Гамбургская абсерваторыя
Дата выяўлення	31 кастрычніка 1920
Эпанім	Miguel Hidalgo y Costilla[d]
Альтэрнатыўныя абазначэнні	1920 HZ
Катэгорыя	Кентаўры
Арбітальныя характарыстыкі
	Эпоха 30 лістапада 2008
Эксцэнтрысітэт (e)	0,659
Вялікая паўвось (a)	859,589 млн км; (5,746 а.а.)
Перыгелій (q)	293,12 млн км; (1,959 а.а.)
Афелій (Q)	1,42606 млрд км; (9,533 а.а.)
Перыяд абарачэння (P)	5 030,914 сут (13,774 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць	10,936 км/с
Схіленне (i)	42,520°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)	21,566°
Аргумент перыгелія (ω)	56,673°
Сярэдняя анамалія (M)	100,836°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр	38 км
Маса	? кг
Шчыльнасць	? г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні	? м/с²
2-я касмічная скорасць	? км/с
Перыяд вярчэння	10,063 гадз
Спектральны клас	D
Абсалютная зорная велічыня	10,77m
Альбеда	0,06

944 Ідальга (944 Hidalgo) — астэроід, які адносіцца паводле класіфікацыі NASA да групы Кентаўраў.

Арбітальныя і фізічныя характарыстыкі

Ідальга рухаецца па моцна выцягнутай эліптычнай арбіце. У перыгеліі ён праходзіць Галоўны пояс астэроідаў, набліжаючыся да Сонца да 1,95 а.а., гэта значыць бліжэй класічных малых планет, такіх як Цэрэра ці Веста. У афеліі жа Ідальга выдаляецца за межы арбіты Сатурна, на адлегласць больш 9,5 а.а. Акрамя таго, арбіта астэроіда нахілена да плоскасці экліптыкі Сонечнай сістэмы на адносна вялікі вугал, роўны прыблізна 42°.^[2] Асаблівасці арбітальнага руху астэроіда і яго спектральны аналіз дазваляюць навукоўцам выказаць здагадку, што астэроід з’яўляецца «мёртвым» каметным ядром, а яго цяперашняе становішча ў Сонечнай сістэме, як і іншага кентаўра — Хірона, звязана з паходжаннем з Пояса Койпера ці Воблака Оарта.^[4] Ідальга не перасякае арбіту Зямлі, і робіць адзін абарот вакол Сонца за 13,78 Юліянскіх гадоў.^[2]

Даследаванні

Да моманту адкрыцця ў 1930 годзе Плутона (які быў адкрыты як дзявятая планета, але перакладзены ў статус карлікавай планеты ў 2006 годзе), Ідальга меў у афеліі найбольш выдаленую арбіту з вядомых на той час астэроідаў Сонечнай сістэмы. У 1946 годзе Фрэнсіс Севін, на заснаванні разлікаў, у якіх ён выкарыстоўваў планеты і астэроід Ідальга, выказаў здагадку існаванне дзясятай, трансплутонавай планеты, выдаленай ад Сонца на адлегласць 78 а.а. На сённяшні дзень вядома, што яго разлікі не пацвердзіліся.^[5] У 1993 годзе, у рамках даследчай праграмы NASA «Transition Comets — UV Search for OH Emissions in Asteroids», у якой бралі ўдзел астраномы-аматары, адным з пяці выбраных аб’ектаў для даследаванняў быў выбраны Ідальга. Па выніках даследаванняў было высветлена, што спектр астэроіда падобны на спектр Сонца. На той момант для даследавання наяўнасці арганічных рэчываў Ідальга знаходзіўся ў нязручнай пазіцыі, на адлегласці каля 5 а.а. ад Сонца. Тэлескоп Хабл не выявіў арганічныя злучэнні ў складзе астэроіда.^[3]

Адкрыццё

Аб’ект быў адкрыты 31 кастрычніка 1920 года нямецкім астраномам Вальтэрам Баадэ ў Гамбургскай абсерваторыі (Бергедорф, Германія). Астэроід быў названы ў гонар Мігеля Ідальга, мексіканскага каталіцкага святара, лідара рэвалюцыйнай барацьбы за незалежнасць Мексікі. 10 верасня 1923 года імя астэроіду прапанаваў прэзідэнт Мексікі, на сустрэчы з нямецкімі астраномамі, якія прыехалі назіраць за сонечным зацьменнем.^[6]

Гл. таксама

Спіс астэроідаў (901—1000)

Зноскі

↑ JPL Small-Body Database Праверана 24 студзеня 2024.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q4026990'></a>
1 2 3 JPL Small-Body Database Browser: 944 Hidalgo (нявызн.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 21 снежня 2015. Праверана 16.09.2008.
1 2 Lebofsky, Larry A. (1992) NASA Technical Reports Server. An Infrared Reflectance Study of Low Albedo Surface Constituents (нявызн.). (англ.)
↑ Spitzer Space Telescope - General Observer Proposal #3180 (нявызн.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 25 сакавіка 2008. Праверана 1 снежня 2015. (англ.)
↑ Астранэт. Гіпатэтычныя планеты (нявызн.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 11 красавіка 2009. Праверана 1 снежня 2015.
↑ Lutz D. Schmadel. (2003). Dictionary of minor planet names. Springer. ISBN 978-3-540-00238-3. (англ.)

[_28d777a9728758e0-1] JPL Small-Body Database Праверана 24 студзеня 2024.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q4026990'></a>

[NASAJPL-2] 1 2 3 JPL Small-Body Database Browser: 944 Hidalgo (нявызн.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 21 снежня 2015. Праверана 16.09.2008.

[DType-3] 1 2 Lebofsky, Larry A. (1992) NASA Technical Reports Server. An Infrared Reflectance Study of Low Albedo Surface Constituents (нявызн.). (англ.)

[Spitzer1-4] Spitzer Space Telescope - General Observer Proposal #3180 (нявызн.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 25 сакавіка 2008. Праверана 1 снежня 2015. (англ.)

[astronet1-5] Астранэт. Гіпатэтычныя планеты (нявызн.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 11 красавіка 2009. Праверана 1 снежня 2015.

[MinorNames-6] Lutz D. Schmadel. (2003). Dictionary of minor planet names. Springer. ISBN 978-3-540-00238-3. (англ.)

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]