Атэль Субіз

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Асабняк
Атэль Субіз
Hôtel de Soubise
Фасад 1705-1709 гг.
Фасад 1705-1709 гг.
Краіна Францыя
Горад Парыж
Архітэктурны стыль Ракако
Аўтар праекта П'ер Дэламер, Жэрмэн Бафран
Заснавальнік Франсуа дэ Роган
Будаўніцтва 17051709 гады
Статус частка Музея гісторыі Францыі

Каардынаты: 48°51′38″ пн. ш. 2°21′30″ у. д. / 48.860556° пн. ш. 2.358333° у. д. (G) (O) (Я)

Атэль Субі́з (фр.: Hôtel de Soubise) — невялікі палац у 3-й акрузе Парыжа па адрасе Rue des Archives 60, аднак знакаміты ўваход размешчаны на вуліцы Rue des Francs Bourgeois. Выкарыстанне слова атэль у назве паказвае на від будынка. Парыжскі атэль ўяўляе сабой асаблівы тып гарадскога асабняка з уласным садам.

Гісторыя будынка[правіць | правіць зыходнік]

Уязная брама, якая захавалася ад асабняка канетабля Клісона

З 1371 па 1375 канетабль Аліўе дэ Клісон пабудаваў на гэтым участку зямлі свой ​​асабняк. Ад яго пабудовы захавалася ўмацаваная брама з двума вежамі па баках, якія выходзяць на вуліцу Архіваў.

У 1553 годзе будынак перайшоў у рукі герцага Гіза, які распарадзіўся аб практычна поўнай перабудове асабняка. Ад палаца Гізаў да нашых дзён дайшла капліца і каравульная зала (фр.: salle des gardes), дзе у XVI стагоддзі праходзілі сходы Каталіцкай лігі. Магчыма, менавіта тут была задуманы Варфаламееўскай ноч і паўстанне 1588 года[1]. Пры Марыі дэ Гіз, апошняй прамой наследніцы старэйшай галіны дому Гізаў, ў асабняку быў заснаваны выдатны тэатр, ў пастаноўках якога ў прыватнасці ўдзельнічалі Карнэль, Лерміт, Шарпанцье.

Пасля смерці Марыі дэ Гіз ў 1688, асабняк быў набыты ў 1700 годзе Франсуа дэ Роганам (1630—1712), што насіў тытул прынца Субіз. У 1705 годзе новыя гаспадары распарадзіліся цалкам перарабіць асабняк, пакінуўшы ад старога толькі ўязную браму ў якасці бакавога ўваходу.

Архітэктарам быў прызначаны П'ер Дэламер, які, як і ўладальнік, быў родам са Страсбурга. Будаўніцтва вялося з 1705 па 1709 год. За ўнутранае арганізаванне атэля адказваў архітэктар і дэкаратар Жэрмэн Бафран (1667—1754). Інтэр'ер атэля Субіз лічыцца ці не самым першым з захаваных інтэр'ераў у стылі ракако. Можна сказаць, што тут і ў Марлі адбылося нараджэнне гэтага стылю. Асаблівай увагі варты «Авальны салон» (ці «салон Прынцэсы»), чые сцены ўпрыгожаны люстэркамі і карцінамі, маскіравалымі пераход ад сцен да столі. Такім чынам, ў салоне няма ні адной прамой лініі.

Пасля ўцёкаў Роганаў ў аўстрыйскія ўладанні, іх асабняк ў 1808 годзе быў выкуплены дзяржавай. Напалеон I размясціў у ім Дзяржаўныя Архівы. У 1867 годзе пры Напалеоне III на базе Архіваў быў заснаваны Музей гісторыі Францыі.

Зноскі