Ваенная дыктатура
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Ваенная дыктатура — форма дзяржаўнага кіравання, пры якой уся ўлада належыць вайскоўцам, якія, як правіла, захопліваюць яе ў выніку дзяржаўнага перавароту.
У Лацінскай Амерыцы ваенная дыктатура часцей за ўсё ўяўляе сабою камісію з некалькіх старэйшых генералаў, якую называюць Хунта (ісп.: junta) або Жунта (парт.: junta, рэдка і толькі ў партугаламоўных краінах). Для краін Азіі і Афрыкі больш характэрна аднаасобная дыктатура, якая ўзначальваецца адным чалавекам, які стварае свой культ асобы.
[правіць] Сучасныя ваенныя дыктатуры
Фіджы (з 2006) — міністр абароны, камандор Фрэнк Мбаінімарама адхіліў прэм'ер-міністра Лайсенія Нгарасэ ад улады і заняў пасаду часовага прэм'ер-міністра
Егіпет (з 2011) — пасля адстаўкі прэзідэнта Хосні Мубарака, Вышэйшы Савет Узброеных Сіл узяў уладу ў свае рукі
[правіць] Гістарычныя прыклады
Лівія (1969 – 2011) — група афіцэраў на чале з палкоўнікам Муамарам Кадафі здзейсніла пераварот, зрынуўшы караля Ідрыса I і абвясціўшы рэспубліку. Падчас Грамадзянскай вайны ў Лівіі Кадафі быў адхілены ад улады і забіты
Буркіна-Фасо (1984 – 1991) — вайскоўцы пад камандаваннем міністра юстыцыі, капітана Блэза Кампаорэ, здзейснілі дзяржаўны пераварот
.svg){kind=small}
