Грэчаскі алфавіт

Грэчаскі алфавіт
Тып пісьма	кансанантна-вакалічнае пісьмо
Мовы	грэчаская
Гісторыя
Дата стварэння	каля VIII стагоддзя да н.э.
Перыяд	да цяперашняга часу
Паходжанне	Фінікійскі алфавіт
Развілася ў	Гоцкае пісьмо, глаголіца, кірыліца, копцкае пісьмо, армянскае пісьмо, этрускі алфавіт, лацінскі алфавіт
Уласцівасці
Статус	Грэцыя
Напрамак пісьма	злева направа
Знакаў	24 літары
ISO 15924	Grek
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Грэчаскі алфавіт
Α α — альфа	Β β — бэта
Γ γ — гама	Δ δ — дэльта
Ε ε — эпсілон	Ζ ζ — дзэта
Η η — эта	Θ θ — тэта
Ι ι — іота	Κ κ — капа
Λ λ — лямбда	Μ μ — мю (мі)
Ν ν — ню (ні)	Ξ ξ — ксі
Ο ο — амікрон	Π π — пі
Ρ ρ — ро	Σ σ ς — сігма
Τ τ — тау	Υ υ — іпсілон
Φ φ — фі	Χ χ — хі
Ψ ψ — псі	Ω ω — амега
Выйшлі з ужывання
Ϝϝ,Ͷͷ — дыгама (вав)	Ϛϛ — стыгма
Ͱͱ — гета	Ϻϻ — сан
Ϟϟ, Ϙϙ — копа	Ϡϡ,Ͳͳ — сампі
Ϸϸ — шо

Грэ́часкі алфаві́т — алфавіт грэчаскай мовы і іншых моў грэчаскай групы. Ён бесперапынна выкарыстоўваецца з канца 9-га альбо пачатку 8-га стагоддзя да н. э. Грэчаскі алфавіт, бадай, першы алфавіт, які ўключаў у сябе і зычныя і галосныя. Стандартна складаецца з 24 літар, а таксама, у дакласічную эпоху ў некаторых дыялектах гречаскай мовы ужываліся яшчэ 4 літары — Ϝ, ϝ (дыгама), Ϻ, ϻ (сан), Ϟ, ϟ (копа), Ϡ, ϡ (сампі). У класічнай гречаскай мове дыгама, сан і копа выкарыстоўваліся для запісу лікаў.

Літара	Назва	Вымаўленне
Α α	альфа	[а]
Β β	бэта (віта)	[в]
Γ γ	гама	[г]
Δ δ	дэльта	шчыліннае [д]
Ε ε	эпсілон	[э]
Ζ ζ	дзэта (зіта)	[з]
Η η	эта (гіта)	[і]
Θ θ	тэта (фіта, цета)	шчыліннае [т]
Ι ι	ёта	[і], [й]
Κ κ	капа	[к], [ц]
Λ λ	лямбда	[л']
Μ μ	мю (мі)	[м]
Ν ν	ню (ні)	[н]
Ξ ξ	ксі	[кс]
Ο ο	омікрон	[о]
Π π	пі	[п]
Ρ ρ	ро	[р]
Σ σ ς	сігма	[с]
Τ τ	таў	[т]
Υ υ	іпсілон	[і], [ў]
Φ φ	фі	[ф]
Χ χ	хі	[х]
Ψ ψ	псі	[пс]
Ω ω	омега	[о]

Спасылкі

• На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Грэчаскі алфавіт