Спіс фіналаў чэмпіянатаў свету па футболе

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Футбол
Чэмпіянат свету па футболе


FIFA World Cup

Фота
Сучасны трафей чэмпіянату свету «Кубак свету ФІФА», які выкарыстоўваецца з 1974 года.
 
Арганізацыя: ФІФА
Заснаваны: 1930
Рэгіён: міжнародны
Кол-ць каманд: 204 (кваліфікацыя)
32 (асноўная стадыя)
Дзеючы чэмпіён: Сцяг Германіі Германія (4-ы тытул)
Найбольш тытулаваная: Сцяг Бразіліі Бразілія (5 тытулаў)
Бягучы турнір
Чэмпіянат свету 2018 (квал.)

Чэмпіянат свету — міжнароднае спаборніцтва па футболе, заснаванае ў 1930 годзе. У ім удзельнічаюць мужчынскія футбольныя зборныя краін-членаў Міжнароднай футбольнай федэрацыі (ФІФА), галоўнага футбольнага органа кіравання. Турнір праходзіць кожныя чатыры гады за выключэннем 1942 і 1946 гадоў, калі ён быў адменены ў сувязі з Другой сусветнай вайной. Апошні чэмпіянат свету, які праходзіў у Бразіліі ў 2014 годзе выйграла зборная Германіі, якая ў фінале перайграла Аргенціну з лікам 1:0 у дадатковы час[1].


Фінал чэмпіянату свету з'яўляецца апошнім матчам спаборніцтва і вызначае, каманда якой краіны стане сусветным чэмпіёнам. Калі пасля 90 хвілін асноўнага часу матчу лік застаецца роўным, назначаецца дадатковы 30-хвілінны перыяд гульні, які называюць дадатковым часам. Калі нічыя паміж камандамі застаецца і пасля дадатковага часу, пераможца фінальнага матчу вырашаецца ў серыі пенальці. Зборная, якая перамагае ў серыі пенальці, абвяшчаецца чэмпіёнам свету[2]. Пераможца турніру вырашаўся ў выніку адзіночнага паядынку заўсёды акрамя 1950 года, калі чэмпіён свету вырашаўся ў выніку фінальнага групавога раўнда, у якім удзельнічалі чатыры зборныя (Уругвай, Бразілія, Швецыя і Іспанія). Матч паміж Уругваем і Бразіліяй быў адным з двух апошніх матчаў чэмпіянату і вырашальным, бо абедзьве каманды ішлі наперадзе паводле ачкоў і каманда, якая перамагала ў гэтым паядынку гарантавала сабе чэмпіёнства. Такім чынам, ФІФА лічыць гэты матч дэ-факта фіналам чэмпіянату свету 1950 года[3].

Ва ўсіх 20 чэмпіянатах свету прымалі ўдзел 77 розных зборных, з якіх 12 даходзілі да фінальных матчаў і 8 станавіліся чэмпіёнамі[заўв 1]. З пяццю тытуламі Бразілія з'ўляецца самай паспяховай камандай чэмпіянатаў свету, а таксама адзінай краінай, якая прымала ўдзел ва ўсіх розыгрышах спаборніцтва[5]. Італія і Германія па чатыры разы выйгравалі чэмпіянат свету, Уругвай і Аргенціна — па два, а Англія, Францыя і Іспанія — па адным разе. Цяперашні чэмпіён свету, зборная Германіі, выйграла чацвёрты тытул у 2014 годзе, які стаў першым тытулам аб'яднанай зборнай краіны. Германія таксама стала першай еўрапейскай зборнай, якая выйграла чэмпіёнскі тытул у Паўднёвай Амерыцы[6]. Каманда, якая перамагае ў фінальным матчы, атрымлівае традыцыйны трафей, а яе імя гравіруецца на ніжняй частцы гэтага трафея[7].

У 20 папярэдніх чэмпіянатах свету толькі краіны з Еўропы і Паўднёвай Амерыцы даходзілі да фіналу галоўнага футбольнага першынства. Восем разоў (1934, 1938, 1954, 1966, 1974, 1982, 2006 і 2010) у фінальным паядынку гулялі дзве еўрапейскія зборныя і толькі два разы (1930 і 1950) — дзве зборныя краін Паўднёвай Амерыкі. Рэкорд па колькасці выхадаў у фінал належыць зборнай Германіі, якая 8 разоў гуляла ў вырашальных паядынках чэмпіянату. Зборныя Італіі (1934—1938) і Бразіліі (1958—1962) з'яўляюцца адзінымі, якія выйгравалі чэмпіёнскія тытулы два разы запар, а зборныя ФРГ (1982—1990) і Бразіліі (1994—2002) адзінымі, якія тройчы запар даходзілі да фіналаў. Фіналы 1970 і 1994 гадоў паміж зборнымі Бразіліі і Італіі, а таксама фіналы 1986, 1990 і 2014 гадоў паміж зборнымі Германіі і Аргенціны з'яўляюцца адзінымі вырашальнымі паядынкамі паміж аднымі камандамі. Фінал 1934 года паміж зборнымі Італіі і Чэхаславакіі застаецца апошнім фіналам чэмпіянату свету, калі абедзьве зборныя ўпершыню дайшлі да фіналу спаборніцтва[заўв 2]. Пяць разоў (1934, 1966, 1978, 2010 і 2014) вынік фіналу вызначаўся ў дадатковы час і яшчэ два разы (1994 і 2006) чэмпіёны свету вызначаліся ў серыі пенальці. Фіналы 1930 і 1966 гадоў з'яўляюцца адзінымі, якія праходзілі не ў нядзелю: першы адбыўся ў сераду, а другі — у суботу.

Месцы правядзення[правіць | правіць зыходнік]

10 разоў фіналы чэмпіянатаў свету праходзілі на тэрыторыі Еўропы, 5 разоў — на тэрыторыі Паўднёвай Амерыкі, 3 разы — у Паўночнай Амерыцы, 1 раз — у Азіі і 1 раз — у Афрыцы. Па два разы фіналы чэмпіянатаў свету праходзілі ў Рыме (1934 і 1990), у Парыжы (1938 і 1998 у камуне Сен-Дэні), у Рыа-дэ-Жанэйра (1950 і 2014) і ў Мехіка (1970 і 1986). У Германіі фіналы праходзілі таксама два разы, але ў розных гарадах — у Мюнхене ў 1974 годзе і ў Берліне ў 2006 годзе.

Месцы правядзення фінальных матчаў чэмпіянатаў свету.

Спіс фіналаў[правіць | правіць зыходнік]

Каманда перамагла ў дадатковы час.
Каманда перамагла ў серыі пенальці.

Слупок «Год» азначае год, у які праходзілі матчы асноўнай стадыі чэмпіянату, а спасылкі вядуць да артыкулаў пра адпаведныя чэмпіянаты. Спасылкі да артыкулаў пра фіналы чэмпіянатаў знаходзяцца ў слупку «Лік». Спасылкі ў слупках «Пераможцы» і «Фіналісты» вядуць да артыкулаў пра нацыянальныя зборныя, а не пра краіны.

Год Пераможцы Лік[3] Фіналісты Суддзя Месца правядзення Стадыён Наведвальнасць
1930 Уругвай Сцяг Уругвая 4:2[8][9] Сцяг Аргенціны Аргенціна Сцяг Бельгіі Жан Лангенус Сцяг Уругвая Мантэвідэа, Уругвай Эстадыа Сентэнарыа 80,000
Дарада (12), Сеа (57), Ірыяртэ (68), Кастра (90) Пеўселье (20), Стабіле (37)
1934 Італія Сцяг Каралеўства Італія 2:1[заўв 3][10][11] Сцяг Чэхіі Чэхаславакія Сцяг Швецыі Іван Эклінд Сцяг Італіі Рым, Італія Нацыянале ПНФ 50,000
Орсі (81), Ск'явіа (95) Пуч (76)
1938 Італія Сцяг Каралеўства Італія 4:2[12][13] Сцяг Венгрыі (1919-1946) Венгрыя Сцяг Францыі Жорж Капдэвіль Сцяг Францыі Парыж, Францыя Іў дзю Мануар 45,000
Калаусі (6), Піёла (16), Калаусі (35), Піёла (82) Ціткаш (8), Шарошы (70)
1950 Уругвай Сцяг Уругвая 2:1[заўв 4][14][15] Сцяг Бразіліі Бразілія Сцяг Англіі Джордж Рыдэр Сцяг Бразіліі Рыа-дэ-Жанэйра, Бразілія Маракана 174,000
Ск'яфіна (66), Гіджа (79) Фрыясу (47)
1954 ФРГ Сцяг Германіі 3:2[16][17] Сцяг Венгрыі (1949 – 1956) Венгрыя Сцяг Англіі Уільям Лінг Сцяг Швейцарыі Берн, Швейцарыя Ванкдорф 60,000
Морлак (10), Ран (18), Ран (84) Пушкаш (6), Цібар (8)
1958 Бразілія Сцяг Бразіліі 5:2[18][19] Сцяг Швецыі Швецыя Сцяг Францыі Марыс Гіг Сцяг Швецыі Сульна, Швецыя Росунда 51,800
Вава (9), Вава (32), Пеле (55), Загалу (80), Пеле (90) Лідхальм (4), Сімансан (80)
1962 Бразілія Сцяг Бразіліі 3:1[20][21] Сцяг Чэхіі Чэхаславакія Сцяг СССР Мікалай Латышаў Сцяг Чылі Сант'яга, Чылі Нацыянальны стадыён 69,000
Амарылду (17), Зіту (69), Вава (78) Масапуст (15)
1966 Англія Сцяг Англіі 4:2[заўв 5][22][23] Сцяг Германіі ФРГ Сцяг Швейцарыі Готфрыд Дайнст Сцяг Англіі Лондан, Англія Уэмблі 93,000
Херст (18), Пітэрс (78), Херст (101), Херст (120) Галер (12), Вебер (90)
1970 Бразілія Сцяг Бразіліі 4:1[24][25] Сцяг Італіі Італія Сцяг Германіі Рудольф Глокнер Сцяг Мексікі Мехіка, Мексіка Ацтэка 107,412
Пеле (18), Жэрсан (66), Жайрзінью (71), Карлус Алберту (86) Банінсенья (37)
1974 ФРГ Сцяг Германіі 2:1[26][27] Сцяг Нідэрландаў Нідэрланды Сцяг Англіі Джон Тэйлар Сцяг Германіі Мюнхен, ФРГ Алімпійскі стадыён 75,200
Брайтнер (26 пен.), Мюлер (44) Нескенс (2 пен.)
1978 Аргенціна Сцяг Аргенціны 3:1[заўв 6][28][29] Сцяг Нідэрландаў Нідэрланды Сцяг Італіі Серджыа Ганела Сцяг Аргенціны Буэнас-Айрэс, Аргенціна Манументаль Рывер Плэйт 71,483
Кемпес (38), Кемпес (105), Бертоні (115) Нанінга (82)
1982 Італія Сцяг Італіі 3:1[30][31] Сцяг Германіі ФРГ Сцяг Бразіліі Арналду Каэлью Сцяг Іспаніі Мадрыд, Іспанія Сант’яга Бернабеу 90,000
Росі (56), Тардэлі (69), Альтабелі (80) Брайтнер (83)
1986 Аргенціна Сцяг Аргенціны 3:2[32][33] Сцяг Германіі ФРГ Сцяг Бразіліі Рамуальда Арпі Філью Сцяг Мексікі Мехіка, Мексіка Ацтэка 114,600
Браўн (23), Вальдана (56), Буручага (84) Руменігэ (74), Фёлер (81)
1990 ФРГ Сцяг Германіі 1:0[34][35] Сцяг Аргенціны Аргенціна Сцяг Мексікі Эдгарда Кадэзаль Мендэз Сцяг Італіі Рым, Італія Стадыа Алімпіка 73,603
Брэмэ (85 пен.)
1994 Бразілія Сцяг Бразіліі 0:0 (3:2 пен.)[36][37] Сцяг Італіі Італія Сцяг Венгрыі Сандар Пуль Сцяг ЗША Пасадэна, Каліфорнія, ЗША Роўз-Боўл 94,194

1998 Францыя Сцяг Францыі 3:0[38][39] Сцяг Бразіліі Бразілія Сцяг Марока Саід Белкуола Сцяг Францыі Сен-Дэні, Францыя Стад дэ Франс 80,000
Зідан (27), Зідан (45), Пеці (90)
2002 Бразілія Сцяг Бразіліі 2:0[40][41] Сцяг Германіі Германія Сцяг Італіі П'ерлуіджы Каліна Сцяг Японіі Якагама, Японія Міжнародны стадыён Якагамы 69,029
Раналду (67), Раналду (79)
2006 Італія Сцяг Італіі 1:1 (5:3 пен.)[заўв 7][42][43] Сцяг Францыі Францыя Сцяг Аргенціны Гарацыа Элізонда Сцяг Германіі Берлін, Германія Алімпійскі стадыён 69,000
Матэрацы (19) Зідан (7 пен.)
2010 Іспанія Сцяг Іспаніі 1:0[заўв 8][44][45] Сцяг Нідэрландаў Нідэрланды Сцяг Англіі Говард Уэб Сцяг ПАР Яганэсбург, ПАР Сокер Сіці 84,490
Іньеста (116)
2014 Германія Сцяг Германіі 1:0[заўв 9][46][47] Сцяг Аргенціны Аргенціна Сцяг Італіі Нікола Рыцолі Сцяг Бразіліі Рыа-дэ-Жанэйра, Бразілія Маракана 74,738
Гётцэ (113)

Статыстыка паводле краін[правіць | правіць зыходнік]

Каралева Вялікабрытаніі Лізавета II узнагароджвае капітана зборнай Англіі Бобі Мура чэмпіёнскім кубкам, 1966 год.
Немцы Вольфганг Оверат і аўтар пераможнага голу Герд Мюлер святкуюць перамогу на чэмпіянаце, 1974 год.
Капітан зборнай Аргенціны Даніэль Пасарэла з кубкам, 1978 год.
Прэзідэнт Італіі Сандра Перціні, капітан зборнай Дзіна Дзоф, Франка Каўзіа і трэнер Вінчэнца Беарзот на шляху з Мадрыда ў Рым. На стале кубак чэмпіёнаў свету. 1982 год.
Капітан зборнай Аргенціны і найлепшы футбаліст чэмпіянату свету Дыега Марадона, 1986 год.
Міністр моладзі і спорту Італіі Джавана Меландры, прэзідэнт краіны Джорджа Напалітана, капітан зборнай Фабіа Канавара і трэнер Марчэла Ліпі пасля перамогі зборнай на чэмпіянаце, 2006 год.
Зборная Іспаніі святкуе перамогу на чэмпіянаце свету, 2010 год.
Футбалісты зборнай Германіі з чэмпіёнскім кубкам, 2014 год.
Каманда П Ф КФ Выйграныя турніры Фіналы
Сцяг Бразіліі Бразілія 5 2 7 1958, 1962, 1970, 1994, 2002 1950, 1998
Сцяг Германіі Германія 4 4 8 1954, 1974, 1990, 2014 1966, 1982, 1986, 2002
Сцяг Італіі Італія 4 2 6 1934, 1938, 1982, 2006 1970, 1994
Сцяг Аргенціны Аргенціна 2 3 5 1978, 1986 1930, 1990, 2014
Сцяг Уругвая Уругвай 2 0 2 1930, 1950
Сцяг Францыі Францыя 1 1 2 1998 2006
Сцяг Англіі Англія 1 0 1 1966
Сцяг Іспаніі Іспанія 1 0 1 2010
Сцяг Нідэрландаў Нідэрланды 0 3 3 1974, 1978, 2010
Сцяг Чэхіі Чэхаславакія 0 2 2 1934, 1962
Сцяг Венгрыі Венгрыя 0 2 2 1938, 1954
Сцяг Швецыі Швецыя 0 1 1 1958

Статыстыка паводле канфедэрацый[правіць | правіць зыходнік]

Канфедэрацыя Перамогі Фіналы Усяго КП АКФ
УЕФА 11 (1934, 1938, 1954, 1966, 1974, 1982, 1990, 1998, 2006, 2010, 2014) 15 (1934, 1938, 1954, 1958, 1962, 1966, 1970, 1974, 1978, 1982, 1986, 1994, 2002, 2006, 2010) 26 5 9
КАНМЕБОЛ 9 (1930, 1950, 1958, 1962, 1970, 1978, 1986, 1994, 2002) 5 (1930, 1950, 1990, 1998, 2014) 14 3 3

Аўтары галоў[правіць | правіць зыходнік]

У агульнай колькасці ў фіналах чэмпіянатаў свету быў забіты 71 гол, аўтарамі якога сталі 57 футбалістаў. Чацвёра футбалістаў забілі па тры мячы ў вырашальных паядынках: бразільцы Вава і Пеле, англічанін Джэфры Херст і француз Зінедзін Зідан. Пры гэтым толькі Херст аформіў хет-трык у фінальным матчы, а іншыя гульцы забівалі ў двух фіналах. Шасцёра футбалістаў забілі па два галы ў фіналах чэмпіянатаў свету: немцы Паўль Брайтнер і Гельмут Ран, італьянцы Джына Калаусі і Сільвіа Піёла, аргенцінец Марыа Кемпес і бразілец Раналду. Пры гэтым Брайтнер (разам з Вавам, Пеле і Зіданам) з'яўляецца адным з чатырох гульцоў, якія забівалі галы ў двух фіналах. Пяцёра астатніх бамбардзіраў (разам з Вавам, Пеле і Зіданам) уваходзяць у васьмёрку аўтараў дубляў у фінальных матчах і (разам з Херстам) у дзявятку футбалістаў, якія забівалі больш за адзін гол у фінальным паядынку. Сярод бамбардзіраў фінальных матчаў 10 немцаў, 10 бразільцаў, 9 італьянцаў, 7 аргенцінцаў, 6 уругвайцаў, 4 венгры, 2 англічаніны, 2 французы, 2 чэхаславакі, 2 нідэрландцы, 2 шведы і 1 іспанец. Найбольшая колькасць галоў была забіта бразільцамі (15), немцамі (12), італьянцамі (11) і аргенцінцамі (8).

Футбаліст КГ Чэмпіянаты
Сцяг Бразіліі Вава 3 1958 (2), 1962 (1)
Сцяг Бразіліі Пеле 3 1958 (2), 1970 (1)
Сцяг Англіі Джэфры Херст 3 1966 (3)
Сцяг Францыі Зінедзін Зідан 3 1998 (2), 2006 (1)
Сцяг Германіі Паўль Брайтнер 2 1974 (1), 1982 (1)
Сцяг Італіі Джына Калаусі 2 1938 (2)
Сцяг Італіі Сільвіа Піёла 2 1938 (2)
Сцяг Германіі Гельмут Ран 2 1954 (2)
Сцяг Аргенціны Марыа Кемпес 2 1978 (2)
Сцяг Бразіліі Раналду 2 2002 (2)
Сцяг Уругвая Пабла Дарада 1 1930
Сцяг Уругвая Хасэ Педра Сеа 1 1930
Сцяг Уругвая Сантас Ірыяртэ 1 1930
Сцяг Уругвая Эктар Кастра 1 1930
Сцяг Аргенціны Карлас Пеўселье 1 1930
Сцяг Аргенціны Гільерма Стабіле 1 1930
Сцяг Італіі Раймунда Орсі 1 1934
Сцяг Італіі Анджэла Ск'явіа 1 1934
Сцяг Чэхіі Антанін Пуч 1 1934
Сцяг Венгрыі Пал Ціткаш 1 1938
Сцяг Венгрыі Дзьёрдзь Шарошы 1 1938
Сцяг Уругвая Хуан Альберта Ск'яфіна 1 1950
Сцяг Уругвая Альсідэс Гіджа 1 1950
Сцяг Бразіліі Фрыясу 1 1950
Сцяг Германіі Макс Морлак 1 1954
Сцяг Венгрыі Ферэнц Пушкаш 1 1954
Сцяг Венгрыі Золтан Цібар 1 1954
Сцяг Бразіліі Марыу Загалу 1 1958
Сцяг Швецыі Нільс Лідхальм 1 1958
Сцяг Швецыі Агнэ Сімансан 1 1958
Сцяг Бразіліі Амарылду 1 1962
Сцяг Бразіліі Зіту 1 1962
Сцяг Чэхіі Ёзэф Масапуст 1 1962
Сцяг Англіі Марцін Пітэрс 1 1966
Сцяг Германіі Гельмут Галер 1 1966
Сцяг Германіі Вольфганг Вебер 1 1966
Сцяг Бразіліі Жэрсан 1 1970
Сцяг Бразіліі Жайрзінью 1 1970
Сцяг Бразіліі Карлус Алберту 1 1970
Сцяг Італіі Раберта Банінсенья 1 1970
Сцяг Германіі Герд Мюлер 1 1974
Сцяг Нідэрландаў Ёган Нескенс 1 1974
Сцяг Аргенціны Даніэль Бертоні 1 1978
Сцяг Нідэрландаў Дзік Нанінга 1 1978
Сцяг Італіі Паала Росі 1 1982
Сцяг Італіі Марка Тардэлі 1 1982
Сцяг Італіі Алесандра Альтабелі 1 1982
Сцяг Аргенціны Хасэ Луіс Браўн 1 1986
Сцяг Аргенціны Хорхэ Вальдана 1 1986
Сцяг Аргенціны Хорхэ Буручага 1 1986
Сцяг Германіі Карл-Хайнц Руменігэ 1 1986
Сцяг Германіі Рудзі Фёлер 1 1986
Сцяг Германіі Андрэас Брэмэ 1 1990
Сцяг Францыі Эмануэль Пеці 1 1998
Сцяг Італіі Марка Матэрацы 1 2006
Сцяг Іспаніі Андрэс Іньеста 1 2010
Сцяг Германіі Марыа Гётцэ 1 2014

Заўвагі[правіць | правіць зыходнік]

  1. У адпаведнасці з афіцыйнай пазіцыяй ФІФА вынікі зборных ФРГ і Германіі аб'ядноўваюцца і лічацца разам.[4]
  2. Тэхнічна зборныя Бразіліі і Швецыі гулялі ў сваім першым фінале ў 1958 годзе, але вырашальны матч чэмпіянату свету 1950 года паміж Бразіліяй і Уругваем лічыцца за першы фінал зборнай Бразіліі.
  3. Пасля двух таймаў лік быў 1:1.
  4. На чэмпіянаце свету 1950 года адсутнічаў фінал, замест якога быў вырашальны групавы раўнд з чатырма камандамі (Уругваем, Бразіліяй, Швецыяй і Іспаніяй). Тым не менш, ФІФА лічыць матч паміж Бразіліяй і Уругваем вырашальным паядынкам чэмпіянату.
  5. Пасля двух таймаў лік быў 2:2.
  6. Пасля двух таймаў лік быў 1:1.
  7. Пасля двух таймаў лік быў 1:1, у дадатковы час галоў забіта не было.
  8. Пасля двух таймаў лік быў 0:0.
  9. Пасля двух таймаў лік быў 0:0.

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

  1. Germany beat Argentina to win World Cup final with late Mario Gӧtze goal (13 July 2014). Праверана 13 ліпеня 2014.
  2. Laws of the Game (PDF). FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 9 лютага 2009.
  3. 3,0 3,1 FIFA World Cup Finals since 1930 (PDF). FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 3 лютага 2009.
  4. All-time FIFA World Cup Ranking 1930-2010 (PDF). FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 30 студзеня 2013.
  5. World Cup Spotlight on Brazil. CNN. Праверана 29 студзеня 2007.
  6. Previous FIFA World Cups. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 29 студзеня 2009.
  7. Taça da Copa do Mundo chega ao Brasil (World Cup trophy arrives in Brazil) , Globo TV (21 April 2014). Праверана 22 красавіка 2014.
  8. 1930 FIFA World Cup Uruguay. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  9. World Cup history – Uruguay 1930 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  10. 1934 FIFA World Cup Italy. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  11. World Cup history – Italy 1934 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  12. 1938 FIFA World Cup France. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  13. World Cup history – France 1938 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  14. 1950 FIFA World Cup Brazil. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  15. World Cup history – Brazil 1950 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  16. 1954 FIFA World Cup Switzerland. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  17. World Cup history – Switzerland 1954 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  18. 1958 FIFA World Cup Sweden. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  19. World Cup history – Sweden 1958 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  20. 1962 FIFA World Cup Chile. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  21. World Cup history – Chile 1962 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  22. 1966 FIFA World Cup England. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  23. World Cup history – England 1966 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  24. 1970 FIFA World Cup Mexico. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  25. World Cup history – Mexico 1970 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  26. 1974 FIFA World Cup Germany. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  27. World Cup history – West Germany 1974 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  28. 1978 FIFA World Cup Argentina. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  29. World Cup history – Argentina 1978 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  30. 1982 FIFA World Cup Spain. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  31. World Cup history – Spain 1982 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  32. 1986 FIFA World Cup Mexico. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  33. World Cup history – Mexico 1986 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  34. 1990 FIFA World Cup Italy. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Архівавана з першакрыніцы 15 лістапада 2013. Праверана 26 студзеня 2009.
  35. World Cup history – Italy 1990 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  36. 1994 FIFA World Cup USA. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  37. World Cup history – USA 1994 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  38. 1998 FIFA World Cup France. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  39. World Cup history – France 1998 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  40. 2002 FIFA World Cup Korea/Japan. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  41. World Cup history – Japan & South Korea 2002 , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  42. 2006 FIFA World Cup Germany. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 26 студзеня 2009.
  43. Zidane off as Italy win World Cup , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) (4 May 2006). Праверана 26 студзеня 2009.
  44. 2010 FIFA World Cup South Africa. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). Праверана 12 мая 2012.
  45. Netherlands 0–1 Spain (aet) , BBC Sport (British Broadcasting Corporation) . Праверана 12 мая 2012.
  46. Estadio Do Maracana, Rio de Janeiro. FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association) (18 January 2012). Праверана 4 чэрвеня 2014.
  47. McNulty, Phil. England 1–0 Argentina , BBC Sport, British Broadcasting Corporation (13 July 2014). Праверана 19 ліпеня 2014.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]