Зборная Бразіліі па футболе

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Футбол
Сцяг Бразіліі Бразілія



 
Мянушкі: Seleção (Даслоўна з партугальскай — зборная), Пентакампеоны
Канфедэрацыя: КАНМЕБОЛ (Паўднёвая Амерыка)
Федэрацыя: Бразільская канфедэрацыя футбола
Галоўны трэнер: Тыты
Капітан: Неймар
Найбольшая колькасць гульняў: Кафу (142)
Лепшы бамбардзір: Пеле (77)
Хатні стадыён: Маракана
Код ФІФА: BRA
Форма
Асноўная
форма
Форма
Рэзервовая
форма
Рэйтынг ФІФА
Дзеючы: 3 1 (20 кастрычніка 2016)[1]
Найвышэйшы: 1 (151 раз)
Найніжэйшы: 22 (чэрвень 2013)
Першая гульня
Аргенціна Аргенціна 3:0 Бразілія Бразілія
(Буэнас-Айрэс, Аргенціна; 20 жніўня 1914)
Самая буйная перамога
Бразілія Бразілія 14:0 Нікарагуа Нікарагуа
(Мехіка, Мексіка; 17 кастрычніка 1975)
Самае буйное паражэнне
Уругвай Уругвай 6:0 Бразілія Бразілія
(Вінья-дэль-Мар, Чылі; 18 верасня 1920)
Бразілія Бразілія 1:7 Германія Германія
(Белу-Арызонты, Бразілія; 8 ліпеня 2014)
Чэмпіянат свету
Колькасць удзелаў: 20 (усе) (Упершыню 1930)
Найлепшы вынік: Gold medal world centered.svg Чэмпіён (1958, 1962, 1970, 1994, 2002)
Кубак Амерыкі
Колькасць удзелаў: 35 (Упершыню 1916)
Найлепшы вынік: Gold medal southamerica.svg Чэмпіён (1919, 1922, 1949, 1989, 1997, 1999, 2004, 2007)
Кубак канфедэрацый
Колькасць удзелаў: 7 (Упершыню 1997)
Найлепшы вынік: Gold medal world centered.svg Чэмпіён (1997, 2005, 2009, 2013)
Залаты кубак КАНКАКАФ
Колькасць удзелаў: 3 (Упершыню 1996)
Найлепшы вынік: 02Сярэбраны прызёр 2 месца (1996, 2003)
Спартыўныя ўзнагароды
Чэмпіянаты свету па футболе
Бронза Францыя 1938
Серабро Бразілія 1950
Золата Швецыя 1958
Золата Чылі 1962
Золата Мексіка 1970
Бронза Аргенціна 1978
Золата ЗША 1994
Серабро Францыя 1998
Золата Японія/Паўднёвая Карэя 2002
Кубкі канфедэрацый
Золата Саудаўская Аравія 1997
Серабро Мексіка 1999
Золата Германія 2005
Золата ПАР 2009
Золата Бразілія 2013
Olympic rings with white rims.svg
Алімпійскія ўзнагароды
Футбол
Серабро Лос-Анджэлес 1984
Серабро Сеул 1988
Бронза Атланта 1996
Бронза Пекін 2008
Серабро Лондан 2012
Золата Рыа-дэ-Жанэйра 2016

Зборная Бразіліі па футболе (парт.: Seleção Brasileira de Futebol) — прадстаўляе Бразілію на міжнародных футбольных турнірах і ў таварыскіх матчах. Чэмпіён свету 1958, 1962, 1970, 1994, 2002 гадоў.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Бразілія — ​​адзіная краіна, якая не прапусціла ніводнага фінальнага этапу чэмпіянату свету. Яна ж адзіная, хто дамагаўся тытула чэмпіёнаў 5 разоў. Акрамя гэтага ў іх скарбонцы два другія месцы, два трэція і два чацвёртых.

Упершыню зборная Бразіліі па футболе была сфарміравана ў 1914 годзе і правяла матч супраць англійскага клуба «Эксетэр Сіці» і выйграла 2:0 (па іншых звестках матч завяршыўся ўнічыю 3:3). Аднак да больш сур'ёзных перамог на сусветнай арэне было яшчэ далёка. Шмат у чым гэтаму перашкаджала блытаніна сярод кіраўнікоў мясцовых футбольных федэрацый унутры краіны.

Як бы там ні было, у чэмпіянатах свету 1930 і 1934 Бразілія выбывала пасля першага этапу. У 1938 годзе каманда паказала значны прагрэс і ўпэўнена заваявала бронзу чэмпіянату. А Леанідас патрапіў у гісторыю, як першы ігрок, які забіў 4 мячы ў матчы чэмпіянату свету.

Першы пасляваенны чэмпіянат 1950 стаў першым, які праходзіў у Бразіліі. Да таго ж ён быў унікальны тым, што на ім не праводзіўся фінальны матч. Быў групавы этап для чатырох каманд. Прынята лічыць сустрэчу Бразілія — ​​Уругвай «фіналам». Матч, які праходзіў на стадыёне «Маракана» у Рыа-дэ-Жанэйра наведалі 199854 балельшчыкі. Бразільцам дастаткова было згуляць унічыю, каб стаць чэмпіёнамі, але, ведучы ў ліку 1:0, яны прайгралі 1:2. У Паўднёвай Амерыцы гэты матч вядомы як «мараканаса».

У 1954 годзе на чэмпіянат, які праходзіў у Швейцарыі, прыехала абноўленая каманда з групай добрых моцных ігракоў. Аднак у чвэрцьфінале бразільцы саступілі фаварыту першынства, венграм, з лікам 2:4, правёўшы адзін з самых жудасных матчаў у сваёй гісторыі. Гэты матч атрымаў назву «бітва ў Берне».

У 1958 годзе на чэмпіянаце свету ў Швецыі Бразілія нечакана для ўсіх у бліскучым стылі стала чэмпіёнам свету. У складзе каманды бліскалі такія ігракі, як Пеле, Гарынча, Вава і многія іншыя, якія ўвайшлі ў сусветную гісторыю футбола. Адкрыццём гэтага першынства быў сямнаццацігадовы Пеле, які да гэтага часу лічыцца каралём футбола ўсіх часоў і народаў.

У 1962 годзе ў Чылі бразільцы змаглі паўтарыць свой поспех. Найлепшым бамбардзірам першынства стаў Гарынча, які забіў 4 мяча. Яго напарнік Пеле выбыў з чэмпіянату пасля цяжкай траўмы ў адным з першых матчаў турніру.

На чэмпіянаце свету ў Англіі ў 1966 годзе каманду чакаў грандыёзны правал. «Селесаа» апынуліся не па зубах венгры і партугальцы, у шэрагах якіх гуляў Эўзеб'ю. Зборная Бразіліі выбыла з першынства ўжо ў падгрупе, што расцэньвалася не інакш як нацыянальная катастрофа. Шэраг ігракоў быў вымушаны некаторы час заставацца ў Еўропе, чакаючы неспакойную сітуацыю на радзіме.

Аднак ужо на наступным чэмпіянаце свету ў Мексіцы бразільцы, у складзе якіх зноў бліскаў Пеле, паказалі футбол найвышэйшага класа і выйгралі ўсе матчы першынства. У фінале Бразілія разграміла зборную Італіі 4:1.

Пасля таго, як «Селесаа» за кароткі час змаглі тры разы стаць уладальнікамі тытула чэмпіёна свету, пачалася доўгая паласа няўдач:

  • 1974 — Бразілія выставіла адзін з самых слабых складаў за ўсю сваю гісторыю і ў выніку заняла толькі 4 месца.
  • 1978 — «Селесаа» саступілі па розніцы мячоў гаспадарам поля аргенцінцам у матчы за выхад у фінал. Расчараваныя бразільцы абвінавацілі брамніка зборнай Перу, аргенцінца па нараджэнні, у адмысловы дрэннай гульні (матч Аргенціна — Перу скончыўся 6:0).
  • 1982 — склад Бразіліі лічыўся непераможным, аднак адбылося нечаканае паражэнне ад зборнай Італіі 2:3 і выбыванне з турніру на ранняй стадыі. Італьянцы ў выніку сталі лепшымі на гэтым турніры.
  • 1986 — на гэты раз паражэнне па серыі пасляматчавых пенальці супраць зборнай Францыі. За Бразілію не забіў 11-метровы «Белы Пеле» Зіку.
  • 1990 — жудаснае паражэнне ў 1/8 фінала супраць аргенцнцаў. Бразільцы на працягу ўсёй гульні паказвалі добры атакуючы футбол, раз за разам штурмавалі браму суперніка, але так і не змаглі забіць. На апошніх хвілінах матчу Клаўдзіа Каніджа пасля контратакі забіў вырашальны гол. 1:0 на карысць Аргенціны.

На чэмпіянаце свету 1994 года ў ЗША Бразілія праз 24 гады зноў атрымала перамогу: пасля цяжкага фіналу супраць зборнай Італіі бразільцы змаглі выйграць у серыі пасляматчавых пенальці 3:2. У складзе Бразіліі асабліва вылучаліся нападаючыя Рамарыу, Бебету, галкіпер Тафарэл, паўабаронца і капітан каманды Дунга, абаронцы Кафу, Бранку.

На чэмпіянаце свету 1998 года ў Францыі у складзе «Селесаа» бліскаў знакаміты «зубасцік» Раналду. Бразілія зноў дайшла да фіналу, аднак пацярпела паражэнне ад гаспадароў поля 0:3. Два галы, якія паклалі пачатак разгрому, пасля падач з вуглавых забіў лідар зборнай Францыі Зінедзін Зідан.

На чэмпіянаце свету 2002 года ў Японіі і Паўднёвай Карэі Бразілія працягвала паказваць добрую гульню і ў трэці раз запар выйшла ў фінал сусветнага першынства. У фінале яны ўпершыню сустрэліся са сваім галоўным завочным канкурэнтам зборнай Германіі і нанеслі немцам паражэнне 2:0. Браму Германіі абараняў знакаміты брамнік Олівер Кан, які на працягу чэмпіянату паказваў выдатную гульню, аднак у фінале здзейсніў фатальную памылку і прапусціў просты мяч. Найлепшым бамбардзірам першынства стаў Раналду (8 мячоў). У складзе «пентакампеонаў» гуляў шэраг майстроў экстра-класа, такіх як Раналдынью, Раберту Карлус, Кака, Рывалду, Кафу, Лусіу і іншыя.

Чэмпіянат свету 2006 года ў Германіі завяршыў серыю моцных выступленняў зборнай Бразіліі. Нягледзячы на ​​зорны склад, каманда падышла да першынства не згулянай і ў слабой кандыцыйнай форме (напрыклад, па меркаванні шматлікіх журналістаў, Раналду меў лішак вагі). Пасля шэрагу перамог Бразілія ў 1/4 фінала пацярпела паражэнне ад вопытнай французскай зборнай 0:1 (Анры).

На чэмпіянаце свету 2010 года ў Паўднёва-Афрыканскай Рэспубліцы ў 1/4 фінала зборная Бразілія прайграла зборнай Нідэрландаў з лікам 2:1. Трэнер «пентакампеонаў» Дунга цалкам змяніў манеру гульні зборнай у бок прагматычнасці і стаўкі на фінальны вынік. У складзе Бразіліі бліскалі такія ігракі як Жуліу Сезар, Майкон, Лусіу, Кака, Рабінью.

Чэмпіянат свету 2016 года другі раз у гісторыі праходзіў у Бразіліі. У параўнанні з першынствам 2010 года амаль поўнасцю абнавіўся склад, месца ветэранаў занялі маладыя ігракі, лідарам зборнай стаў Неймар. Пасля ўпэўненай перамогі ў Кубку канфедэрацый Бразілія лічылася аднім з фаварытаў, аднак у паўфінальным матчы супраць зборнай Германіі прапусціла пяць мячоў за першыя 30 хвілін матчу, які скончыўся з лікам 1:7 і ста найбуйнейшым паражэннем Бразіліі ў гісторыі. У мачты за трэцяе месца Бразілія саступіла зборнай Нідэрландаў з лікам 0:3.

Форма[правіць | правіць зыходнік]

Форма
1914
Форма
1916
Форма
1917
Форма
1918
Форма
1919
Форма
1919—1945
Форма
1945—1950
Форма
1950—1953
Форма
з 1954

Чэмпіянат свету[правіць | правіць зыходнік]

Склад у фінале ЧС 1998
  • 1930 — групавы этап
  • 1934 — групавы этап
  • 1938 — трэцяе месца
  • 1950 — другое месца
  • 1954 — ¼ фінала
  • 1958 — чэмпіён
  • 1962 — чэмпіён
  • 1966 — групавы этап
  • 1970 — чэмпіён
  • 1974 — чацвёртае месца
  • 1978 — трэцяе месца
  • 1982 — групавы этап
  • 1986 — ¼ фінала
  • 1990 — ⅛ фінала
  • 1994 — чэмпіён
  • 1998 — другое месца
  • 2002 — чэмпіён
  • 2006 — ¼ фінала
  • 2010 — ¼ фінала
  • 2014 — чацвёртае месца

Залаты Кубак чэмпіёнаў свету[правіць | правіць зыходнік]

  • Сярэбраны прызёр — 1980

Кубак Амерыкі[правіць | правіць зыходнік]

Алімпійскія гульні[правіць | правіць зыходнік]

  • Чэмпіён — 2016
  • Сярэбраны прызёр — 1984, 1988, 2012
  • Трэцяе месца — 1996, 2008

Кубак канфедэрацый[правіць | правіць зыходнік]

Залаты кубак КАНКАКАФ[правіць | правіць зыходнік]

  • Сярэбраны прызёр — 1996, 2003
  • Трэцяе месца — 1998

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]