Сінопэ (спадарожнік)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сінопэ
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Сет Барнс Нікалсан
Дата адкрыцця 21 ліпеня, 1914[1]
Арбітальныя характарыстыкі
Перы 18 237 600 км
Апа 30 191 200 км
Сярэдні радыус арбіты (r) 23 540 000 км[2]
Эксцэнтрысітэт арбіты (e) 0,25[2]
Сідэрычны перыяд абарачэння 724,1 д(1,95 годa)[2]
Арбітальная скорасць (v) 2,252 км/с
Нахіл (i) 128,11° (да экліптыкі)
153,12° (да экватара Юпітэра)[2]
Чый спадарожнік Юпітэра
Фізічныя характарыстыкі
Сярэдні радыус ~19 км[3][4]
Аб'ём (V) ~28 700 км³
Маса (m) 7,5×1016 кг
Сярэдняя шчыльнасць (ρ) 2,6 г/см³ (меркаваная)[3]
Паскарэнне свабоднага падзення на экватары (g) 0,014 м/с2 (0,001 g)
Другая касмічная скорасць (v2) ~0,023 км/с
Альбеда 0,04 (меркаванае)[3][4]
Тэмпература
На паверхні ~124 K

Сінопэ (стар.-грэч.: Σινώπη) — нерэгулярны натуральны спадарожнік Юпітэра з рэтраградным рухам. Адкрыты ў ліпені 1914 года амерыканскім астраномам Сетам Барнсам Нікалсанам у Лікскай абсерваторыі. Названы ў гонар німфы Сінопы са старажытнагрэчаскай міфалогіі. Спадарожнік атрымаў імя ў 1975 годзе, да гэтага выкарыстоўвалася толькі пазначэнне Юпітэр IX. У перыяд з 1955 да 1975 года спадарожнік часам называлі «Гадэс». Сінопэ была самым знешнім з вядомых спадарожнікаў Юпітэра да адкрыцця ў 1999 і 2000 гадах 12 спадарожнікаў планеты, два з якіх могуць аддаляцца ад Юпітэра далей за Сінопэ.

Гл.таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).

Зноскі

  1. Nicholson, S. B. (1914). "Discovery of the Ninth Satellite of Jupiter". Publications of the Astronomical Society of the Pacific 26: 197–198. doi:10.1086/122336. http://adsabs.harvard.edu//full/seri/PASP./0026//0000197.000.html. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Jacobson, R. A. (2000). "The Orbits of the Outer Jovian Satellites". Astronomical Journal 120: 2679–2686. doi:10.1086/316817. http://www.iop.org/EJ/article/1538-3881/120/5/2679/200233.html. 
  3. 3,0 3,1 3,2 Planetary Satellite Physical Parameters. JPL (Solar System Dynamics) (24 кастрычніка 2008). Архівавана з першакрыніцы 18 студзеня 2010. Праверана 12 снежня 2008.
  4. 4,0 4,1 Sheppard, S. S.; Jewitt, D. C.; An Abundant Population of Small Irregular Satellites Around Jupiter, Nature, Vol. 423 (May 2003), pp. 261-263

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]