Уран (бог)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уран
стар.-грэч.: Οὐρανός
Mutilasi Uranus.jpg
Міфалогія старажытнагрэчаская міфалогія і старажытнагрэчаская рэлігія[d]
Сфера ўплыву Неба
Пол мужчынскі пол
Бацька Хаос[1], Эфір[1] або Афіён[d]
Маці Гея[2] або Гемера[2]
Браты і сёстры Ourea[d] і Понт
Сужэнец Гея
Дзеці Афрадыта, Brontes[d], Steropes[d], Eurymedon[d], Alcyoneus[d], Alpos[d], Enceladus[d], Eurytos[d], Gration[d], Hippolytos[d], Мімант, Pallas[d], Pelorus[d], Polybotes[d], Porphyrion[d], Anax[d], Damysos[d], Klytios[d], Ephialtes[d], Hoplodamus[d], Melia[d], Otus[d], Briareus[d], Cottus[d], Gyges[d], Акіян, Koios[d], Крый, Гіперыён[3], Япет[4], Кронас[5], Феба, Мнемасіна, Рэя[6], Феміда, Тэфіда[d][7], Тэя[8][9], Алекто, міфалогія, Мегера, Arges[d], Тысіфона, Astraios[d], Telchines[d], Lyssa[d], Q3603818?, Syceus[d], Дыёна[d], Adanus[d], Aristaeus[d][10], Glauce[d], Aegaeon[d], Aetna[d], Athos[d], Basileia[d], Euonymus[d] і Heimarmene[d]
У іншых культурах Цэлус[d]
Commons-logo.svg Уран на Вікісховішчы

Ура́н (іўр.: Ούρανός — неба) — у старажытнагрэчаскай міфалогіі бог нябёсаў, муж Геі (Зямлі), бацька тытанаў, цыклопаў і старукіх веліканаў.

Уран увасабляў нябёсы як касмаганічную з’яву, жыццядайны пачатак, крыніцу цяпла й вільгаці, ад якіх абуджаюцца стваральныя сілы зямлі.

Згодна з міфам, Уран не дазваляў сваім дзецям бачыць святло і хаваў іх пад зямлёю. Гея падбухторыла дзяцей супроць яго, і малодшы з тытанаў, Кронас, вылегчаў Урана сярпом. Кроплі крыві Урана ўпалі на зямлю, і ад іх пайшлі Эрыніі і Гіганты, адрэзаны чэляс упаў у мора, і з пены, што ўтварылася, паўстала Афрадыта.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Тытанамахія
  2. 2,0 2,1 Гесіёд Θεογονία — 0700.
  3. Любкер Ф. Hyperion // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 649–650.
  4. Любкер Ф. Iapetus // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 653.
  5. Любкер Ф. Κρόνος // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 356–357.
  6. Любкер Ф. Rhea // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 1153–1154.
  7. Любкер Ф. Tethys // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 1359.
  8. Любкер Ф. Θεία // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 1370.
  9. Фия // Большая энциклопедия / пад рэд. S. N. I͡UzhakovСПб.: (untranslated), 1905. — Т. 20. — С. 813.
  10. Любкер Ф. Aristaeus // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 147.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]