Перайсці да зместу

Іван Аляксандравіч Сяроў

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Іван Аляксандравіч Сяроў
Нараджэнне 12 (25) жніўня 1905 ці 1905[1]
Смерць 1 ліпеня 1990(1990-07-01)[2][1]
Партыя
Член у
Адукацыя
Аўтограф Выява аўтографа
Прыналежнасць СССР
Род войскаў Рабоча-Сялянская Чырвоная Армія
Званне генерал
Камандаваў KGB і Галоўнае разведвальнае ўпраўленне СССР
Бітвы
Узнагароды
Герой Савецкага Саюза
ордэн Леніна ордэн Леніна ордэн Леніна ордэн Леніна ордэн Леніна ордэн Леніна ордэн Чырвонага Сцяга ордэн Чырвонага Сцяга ордэн Чырвонага Сцяга ордэн Чырвонага Сцяга ордэн Чырвонага Сцяга ордэн Суворава I ступені ордэн Кутузава I ступені ордэн Кутузава I ступені ордэн Айчыннай вайны I ступені медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна» медаль «Партызану Айчыннай вайны» I ступені медаль «За абарону Ленінграда» медаль «За абарону Масквы» медаль «За абарону Сталінграда» медаль «За абарону Каўказа» медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» юбілейны медаль «Дваццаць гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» юбілейны медаль «Трыццаць гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» юбілейны медаль «Сорак гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» медаль «За ўзяцце Берліна» медаль «За вызваленне Варшавы» юбілейны медаль «XX гадоў Рабоча-Сялянскай Чырвонай Арміі» юбілейны медаль «30 гадоў Савецкай Арміі і Флоту» юбілейны медаль «40 гадоў Узброеных Сіл СССР» юбілейны медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР» юбілейны медаль «60 гадоў Узброеных Сіл СССР» юбілейны медаль «70 гадоў Узброеных Сіл СССР» медаль «У памяць 800-годдзя Масквы» медаль «У памяць 250-годдзя Ленінграда» ордэн «Крыж Грунвальда» II класа Patriotic Order of Merit in gold медаль «За Варшаву 1939—1945» медаль «За Одру, Нісу і Балтыку» залаты крыж ордэна Virtuti Militari
Ганаровы супрацоўнік дзяржбяспекі
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Іва́н Алякса́ндравіч Сяро́ў (12 [25] жніўня 1905 года[3], Валагодская губерня1 ліпеня 1990, Маскоўская вобласць) — дзеяч савецкіх спецслужбаў, першы старшыня Камітэта дзяржаўнай бяспекі пры Савеце Міністраў СССР у 1954—1958 гады, начальнік Галоўнага разведвальнага ўпраўлення Генштаба ў 1958—1963 гадах, генерал арміі (8 жніўня 1955, зніжаны да генерал-маёра 12 красавіка 1963[4] Герой Савецкага Саюза (29.05.1945, пазбаўлены звання 12.03.1963[4]).

Член ЦК КПСС (25.02.1956 — 17.10.1961, кандыдат з 20.02.1941[5]). Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 1-га, 2-га, 5-га скліканняў.

Зноскі

  1. а б Who led the NKVD
  2. Iwan A. Serow // Munzinger Personen Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Петров Н. В. Первый председатель КГБ генерал Иван Серов. Архівавана з першакрыніцы 17 жніўня 2013. Праверана 23 кастрычніка 2016.
  4. а б Рашэннем Прэзідыума ЦК КПСС 7 сакавіка 1963 г. «О работе ГРУ», «за потерю политической бдительности и недостойные поступки».
  5. Абраны кандыдатам у члены ЦК УКП(б) на XVIII Усесаюзной партыйнай канферэнцыі УКП(б)
  • Петров Н. В. Первый председатель КГБ Иван Серов. — М.: Материк, 2005. — ISBN 5-85646-129-0.
  • Петров Н. В., Скоркин К. В. Кто руководил НКВД, 1934—1941 : справочник / Под ред. Н. Г. Охотина и А. Б. Рогинского. — М.: Звенья, 1999. — 502 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-7870-0032-3.
  • Johanna Granville. The First Domino: International Decision Making During the Hungarian Crisis of 1956. — Texas A & M University Press, 2004. — ISBN 1-58544-298-4.
  • Колпакиди А., Север А. ГРУ. Уникальная энциклопедия. — М.: Яуза Эксмо, 2009. — С. 694-695. — 720 с. — (Энциклопедия спецназа). — 5 000 экз. — ISBN 978-5-699-30920-7.

Іван Аляксандравіч Сяроў на сайце «Героі краіны»