Васіль Данілавіч Сакалоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Васіль Данілавіч Сакалоўскі
Vasily Sokolovsky 2.jpg
Дата нараджэння 21 ліпеня 1897(1897-07-21)[1][2]
Месца нараджэння
Дата смерці 10 мая 1968(1968-05-10)[3][1] (70 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Альма-матар
Прыналежнасць
Званне
Маршал Савецкага Саюза
Камандаваў Заходні фронт
Бітвы/войны
Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Леніна
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Леніна
Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга
Ордэн Суворава I ступені Ордэн Суворава I ступені Ордэн Суворава I ступені Ордэн Кутузава I ступені
Ордэн Кутузава I ступені Ордэн Кутузава I ступені Медаль «За абарону Масквы» Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
20 years of victory rib.png
Медаль «За ўзяцце Берліна»
Медаль «За вызваленне Варшавы»
Медаль «XX гадоў Рабоча-Сялянскай Чырвонай Арміі»
Юбілейны медаль «30 гадоў Савецкай Арміі і Флоту»
Медаль «40 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «У памяць 800-годдзя Масквы»
link = Ганаровая зброя з залатым выявай Дзяржаўнага герба СССР

Замежныя ўзнагароды

Ганаровая спражка да ордэна «За заслугі перад Айчынай» (ГДР)
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» I ступені, ГДР
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» I ступені, ГДР
Кавалер ордэна «За вайсковую доблесць»
Ордэн Крыж Грунвальда III ступені
Медаль «За Варшаву 1939—1945»
Медаль «За Одру, Нісу, Балтыку»
Ордэн Партызанскай Зоркі I ступені
Ордэн Белага льва 1 ступені
Ордэн «Легіён пашаны» ступені генерала
Вялікі афіцэр ордэна Ганаровага легіёна
Кавалер ордэна Брытанскай імперыі, ваенны
Кавалер чэхаславацкага ордэна Славацкага нацыянальнага паўстання 1 ступені
Дукельскі памятны медаль
Ордэн «Чырвонага Сцяга», Манголія GDR Brotherhood in Arms Medal - Bronze BAR.png
Ордэн Рэспублікі (Тува)
Commons-logo.svg Васіль Данілавіч Сакалоўскі на Вікісховішчы

Васі́ль Дані́лавіч Сакало́ўскі (1897, вёска Козлікі, Гродзенская губерня — 1968) — савецкі военачальнік, Маршал Савецкага Саюза (3 ліпеня 1946). Падчас Вялікай Айчыннай вайны — начальнік штаба розных франтоў, якімі камандаваў Жукаў, пасля вайны вядомы як тэарэтык, аўтар працы «Ваенная стратэгія».

Да вайны[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 9 ліпеня 1897 г у вёсцы Козлікі Гродзенскай губерні, у цяперашні час на тэрыторыі Польшчы.

На вайсковай службе з 1918 года. Скончыў Ваенную акадэмію РСЧА (1921), Вышэйшыя акадэмічныя курсы (1928). Падчас Грамадзянскай вайны ваяваў на Усходнім, Паўднёвым і Каўказскім франтах, камандаваў ротай, узначальваў штаб батальёна, быў памочнікам камандзіра і камандзірам палка, старшым памочнікам начальніка штаба стралковай дывізіі, камандзірам брыгады і начальнікам штаба 32-й стралковай дывізіі.

Вялікая Айчынная вайна[правіць | правіць зыходнік]

В. Д. Сакалоўскі (сядзіць крайні справа) пры прыняцці Г. К. Жукавым акта капітуляцыі Германіі.

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.

  • З чэрвеня па ліпень 1941 — першы намеснік начальніка Генеральнага штаба Чырвонай Арміі.
  • З ліпеня па верасень 1941 — начальнік штаба войскаў Заходняга напрамку.
  • З ліпеня 1941 па студзень 1942 — начальнік штаба Заходняга фронту.
  • Са студзеня па люты 1942 года — першы намеснік начальніка Генеральнага штаба Чырвонай Арміі.
  • З лютага па май 1942 гады — начальнік штаба войскаў Заходняга напрамку.
  • З траўня 1942 па люты 1943 — начальнік штаба Заходняга фронту.
  • З лютага 1943 па красавік 1944 году — камандуючы войскамі Заходняга фронту.
  • З красавіка 1944 па красавік 1945 гады — начальнік штаба 1-га Украінскага фронту.
  • З красавіка 1945 па чэрвень 1946 года — намеснік камандуючага войскамі 1-га Беларускага фронту.

Штаб фронту пад кіраўніцтвам В. Д. Сакалоўскага падчас Смаленскай бітвы і Маскоўскай бітвы, нягледзячы на ​​некаторыя пралікі і памылкі ў працы, здолеў наладзіць разведку, арганізаваць інжынерныя работы на перадавых рубяжах і ў глыбіні абароны, актыўна ўдзельнічаў у планаванні, падрыхтоўцы і правядзенні Маскоўскай наступальнай аперацыі 1941—1942 гадоў і Ржэўска-Вяземскай аперацыі 1942 года. З лютага 1943 — камандуючы Заходнім фронтам, войскі якога ва ўзаемадзеянні з іншымі франтамі правялі Ржэўска-Вяземскую, Арлоўскую і Смаленскую аперацыі 1943 года. За няўдачы ў Аршанскай і ў Віцебскай наступальных аперацыях у красавіку 1944 гады зняты з пасады камандуючага фронтам[4]. З красавіка 1944 года — начальнік штаба 1-га Украінскага фронту, з красавіка 1945 года — намеснік камандуючага 1-м Беларускім фронтам. На гэтых пасадах ўнёс вялікі ўклад у планаванне, падрыхтоўку і правядзенне Львоўска-Сандамірскай, Вісла-Одэрскай і Берлінскай аперацый.

За ўмелае кіраўніцтва баявымі дзеяннямі войскаў, асабістую мужнасць і адвагу В. Д. Сакалоўскаму 29 мая 1945 года прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.

Пасля вайны[правіць | правіць зыходнік]

З чэрвеня 1952 г. па красавік 1960 г. — начальнік Генеральнага штаба Узброеных Сілаў СССР.

23 кастрычніка 1956 г. у 23 гадзіны Васіль Сакалоўскі, кіруючыся рашэннем Прэзідыума ЦК КПСС, аддаў прыказ аб увядзенні савецкіх войскаў у Будапешт з мэтай падаўлення Венгерскага паўстання супраць таталітарнага прасавецкага кіраўніцтва Венгерскай Народнай Рэспублікі. Вынікам выканання прыказа Сакалоўскага стала ўвядзенне ў сталіцу Венгрыі ў ноч на 24 кастрычніка каля 6000 вайскоўцаў Савецкай Арміі, 290 танкаў, 120 БТР і 156 гармат.

З 1960 г. — Генеральны інспектар Групы генеральных інспектараў Міністэрства абароны СССР.

Памёр 10 мая 1968 г. Пахаваны ля Крамлёўскай сцяны на Чырвонай плошчы ў Маскве.

Творы[правіць | правіць зыходнік]

  • Освобождение западных земель Украины.— У кнізе: В боях за Львовщину. Львов, 1965.
  • Славный боевой путь.— У кнізе: От Москвы до Берлина. М., 1966.
  • Великая битва под Москвой и её историческое значение. — У кнізе: Беспримерный подвиг. М., 1968.

Ваенная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Vasily Sokolovsky // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Vasily Danilovich Sokolovsky // Find a Grave — 1995. — ed. size: 165000000 Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Соколовский Василий Данилович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  4. Гареев М. А. О неудачных наступательных операциях советских войск в Великой Отечественной войне. //Новая и новейшая история. 1994. № 1. (тут жа апублікаваныя даклад камісіі ДКА ад 11.04.1944 і Пастанова ДКА ад 12.04.1944).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Чередниченко М. Маршал Советского Союза Василий Соколовский // Полководцы и военачальники Великой Отечественной. Вып. 1. — 2-е изд. — 1971. — С. 331—371. — 448 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]