Валянцін Іванавіч Варэннікаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Валянцін Іванавіч Варэннікаў
Vladimir Putin 11 April 2002-1.jpg
Дата нараджэння 15 снежня 1923(1923-12-15)[1]
Месца нараджэння
Дата смерці 6 мая 2009(2009-05-06)[3] (85 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Альма-матар
Прыналежнасць
Род войскаў Савецкая армія
Званне Генерал арміі
Камандаваў Q4030738?, Carpathian Military District[d], Чарнобыльская катастрофа, Абмежаваны кантынгент савецкіх войскаў у Афганістане[d] і Савецкая армія
Бітвы/войны
Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн «За ваенныя заслугі»
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі
Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга
Ордэн Кутузава I ступені Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені
Ордэн Чырвонай Зоркі
Ордэн «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» III ступені
Медаль Жукава
Медаль «За баявыя заслугі»
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Медаль «За абарону Сталінграда»
Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» 20 years of victory rib.png
30 years of victory rib.png
Юбілейны медаль «Сорак гадоў перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «50 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
Медаль «60 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «У памяць 850-годдзя Масквы»
Медаль «За ўзяцце Берліна»
Медаль «За вызваленне Варшавы»
Медаль «Ветэран Узброеных Сіл СССР»
Медаль «За ўмацаванне баявой садружнасці»
Юбілейны медаль «30 гадоў Савецкай Арміі і Флоту»
Медаль «40 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «60 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «70 гадоў Узброеных Сіл СССР»
За бездакорную службу 1 ступені
За бездакорную службу 2 ступені
International soldier rib.png
Медаль «У памяць 10-годдзя вываду савецкіх войскаў з Афганістана», Беларусь
Ордэн Народнай Рэспублікі Балгарыя 1 ступені
Ордэн Народнай Рэспублікі Балгарыя 1 ступені
Ордэн Саурскай рэвалюцыі
Ордэн Чырвонага Сцяга (Афганістан)
Медаль «Ад удзячнага афганскага народа», Афганістан
Ордэн Нацыянальнага сцяга 2 ступені
Ордэн Адраджэння Польшчы 2-й ступені
GDR Brotherhood in Arms Medal - Silver BAR.png
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» II ступені, ГДР
Ленінская прэмія
Аўтограф Army Gen. Valentin Varennikov signature.png
Commons-logo.svg Валянцін Іванавіч Варэннікаў на Вікісховішчы

Валянці́н Іва́навіч Варэ́ннікаў (15 снежня 1923, Краснадар6 мая 2009, Масква), савецкі военачальнік, расійскі палітычны дзеяч, Герой Савецкага Саюза, дэпутат Дзяржаўнай думы Расіі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны з 1942 па 1945 год. Быў тройчы паранены. Варэнікаў ваяваў у Сталінградзе, ваяваў на Паўднёва-Заходнім, 3-м Украінскім, 1-ым Беларускім франтах, фарсіраваў Дняпро і Днестр, ваяваў на Вісле, удзельнічаў у наступленні савецкіх войскаў ад Балтыкі да Карпат, прымаў удзел у штурме Берліна. Вайну Валянцін Варэнікаў скончыў у званні капітана, быў узнагароджаны чатырма баявымі ордэнамі.

Удзельнічаў у Парадзе Перамогі, ваенных падзеях у Анголе, Сірыі, Эфіопіі і Афганістане. Галоўны арганізатар прац воінскіх часцей па ліквідацыі наступстваў аварыі на Чарнобыльскай АЭС.

З 1962 па 1966 год быў камандзірам дывізіі Ленінградскай ваеннай акругі, з 1967 па 1969 — камандзірам корпуса гэтай акругі. У 1969—1971 — камандуючы 3-й арміяй Савецкай групы войскаў у Германіі. У 1971—1973 — першы намеснік камандуючага штабам Савецкай групы войскаў у Германіі. У 1973—1979 — камандуючы войскамі Чырванасцяжнай Прыкарпацкай ваеннай акругі. У 1978 годзе прысвоена званне генерала арміі. У 1979—1984 — начальнік Галоўнага ўпраўлення, першы намеснік начальніка Генеральнага штаба Узброеных Сіл СССР. Першым намеснікам начальніка Генеральнага штаба Узброеных Сіл СССР заставаўся да 1989 года. У 1984—1989 — начальнік Групы ўпраўлення Міністэрства абароны СССР у Афганістане. У 1989—1991 — галоўнакамандуючы Сухапутнымі войскамі — намеснік міністра абароны СССР, член Савета абароны СССР.

В. І. Варэннікаў у жніўні 1994 года пасля вынясення апраўдальнага прысуду

У жніўні 1991 года падтрымаў Дзяржаўны камітэт па надзвычайнаму становішчу падпісаў яго зварот "Слова да народа". У 1994 адзіны з абвінавачваных па справе ДКНС адмовіўся прыняць амністыю, стаў перад судом і быў апраўданы. Генпракуратура апратэставала рашэнне суда. Прэзідыум Вярхоўнага суду Расіі правёў перасуд і пакінуў ў сіле апраўдальны прысуд. У 1995 годзе Варэннікаў абраны дэпутатам Дзяржаўнай Думы Расіі. Са студзеня 1996 па 1999 працаваў старшынёй камітэта Дзяржаўнай Думы па справах ветэранаў. 7 снежня 2003 года абраны дэпутатам Дзяржаўнай думы Расіі па спісе блока «Радзіма» (трэці нумар федэральнага спісу). Быў намеснікам старшыні Камітэта па справах ветэранаў, сустаршынём фракцыі «Радзіма».

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

За аперацыю Магістраль, распрацаваную і паспяхова праведзеную сумесна з камандуючым 40-й арміяй у Афганістане Барысам Громавым, быў удастоены звання Героя Савецкага Саюза. Узнагароджаны ордэнам «За ваенныя заслугі», дзвюма ордэнамі Леніна, чатырма ордэнамі Чырвонага Сцяга, ордэнамі Кастрычніцкай Рэвалюцыі, Кутузава I ступені, трыма — Айчыннай вайны I і II ступені, Чырвонай Зоркі, «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» III ступені, трыццаццю медалямі СССР, а таксама больш за дваццаццю замежнымі ордэнамі і медалямі.

Зноскі

  1. Варенников Валентин Иванович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.
  2. Варенников Валентин Иванович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  3. http://news.mail.ru/society/2567325