Вікіпедыя:Да перайменавання

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Навічкам · Супольнасць · Парталы · Узнагароды · Праекты · Запыты · Ацэньванне

На гэтай старонцы ўдзельнікі прапануюць старонкі для перайменавання.

Выстаўленне старонкі да перайменавання[правіць зыходнік]

  1. Дадайце ў пачатку старонкі шаблон {{Перанесці}} з кароткім апісаннем, чаму яна выстаўлена да перайменавання.
  2. Стварыце тэму на гэтай старонцы.

Значкі для галасавання[правіць зыходнік]

Дзеля большай яснасці пры галасаванні выкарыстоўваюцца наступныя значкі:

Сімвал голасу «перайменаваць» Перайменаваць — шаблон {{Перайменаваць}};
Сімвал голасу «нейтральны» Нейтральны — шаблон {{Нейтральны}};
Сімвал голасу «не пераймяноўваць» Не пераймяноўваць — шаблон {{Не пераймяноўваць}}.

Пры галасаванні, калі ласка, патлумачце ваш выбар.

Бягучыя абмеркаванні[правіць зыходнік]

Новыя тэмы, калі ласка, дадавайце зверху

Дадаць тэму

Прозвішча Уільямс/Вільямс[правіць зыходнік]

Паважанае спадарства, назіраю непаслядоўнасць у перадачы прозвішча Williams на беларускай мове. Як усё ж будзе правільна: Уільямс (як ва ўсіх асоб на старонцы Уільямс) ці Вільямс (як стала са старонкай Робін Вільямс, дарэчы пасля пераносу з Робін Уільямс). Прапаную неяк уніфікаваць. --StachLysy (размовы) 11:15, 16 ліпеня 2018 (UTC)

Англійскае прозвішча варта перадаваць як Уільямс, калі няма нейкай традыцыйнасці. Таму хутчэй будзе Робін Уільямс, мае сэнс перанесці. Але, калі ў аўтарытэтных крыніцах ужываецца "Вільямс", то можна пакінуць з такім напісаннем, нічога страшнага тут няма.--Artsiom91 (размовы) 11:28, 16 ліпеня 2018 (MSK)

Далучэнне Прыбалтыкі да СССРСавецкая акупацыя балтыйскіх краін[правіць зыходнік]

Хоць я не пастаянны карыстальнік беларускай Вікіпедыі, але лічу, што назва артыкула павінна зыходзіць не з савецкага ідэалагічнага альбо постсавецкага афіцыёзу, а павінна грунтавацца на аснове агульнанавуковага гістарычнага мэйнстрыму. Думкі, што падзеі 1940 року былі акупацыяй, прытрымліваюцца абсалютная большасць даследчыкаў:

І гэта толькі энцыклапедыі найвышэйшай аўтарытэтнасці.--KHMELNYTSKYIA (размовы) 12:08, 15 ліпеня 2018 (MSK)

Што вы можаце супрацьпаставіць гэтым энцыклапедыям? Хочаце запярэчыць аўтарытэтнасць Брытаніки альбо можа Oxford Bibliographies Online? --KHMELNYTSKYIA (размовы) 12:36, 15 ліпеня 2018 (MSK)
Сп. KHMELNYTSKYIA, «мэйнстрым» — гэта добра, але ёсць прынцып гістарызму. Дарэчы, падвойны стандарт, таксама прысутнічае → Мемель, і яго далучэнне да Трэцяга Рэйха ва ўсіх спасылках, акрамя «Holocaust Encyclopedia».--Dzianis Niadbajla (размовы) 13:38, 15 ліпеня 2018 (MSK)
Сп. Dzianis Niadbajla Я не бачу нічога дрэннага ў мэйнстрыме, ён адлюстроўвае агульнанавуковы кансенсус і выражае сусветны гістарычны наратыў. Гэта ні ў якім разе не супярэчыць прынцыпу гістарызму. Што тычыцца Мэмеля, то адзначу, што аналогія — слабы аргумент, дадзенае пытанне павінна вырашацца асобна.--KHMELNYTSKYIA (размовы) 14:18, 15 ліпеня 2018 (MSK)
Сімвал голасу «перайменаваць» Перайменаваць. Бачу цалкам лагічным фактычнаму працэсу. Віт; размовы 16:21, 15 ліпеня 2018 (MSK)
Добра, сп. KHMELNYTSKYIA, калі аналогія не падышла, пяройдзем да самой падзеі. Пытанне ў тым, што і анэксія і акупацыя прадугледжваюць заняцце ўзброенымі сіламі X, тэрыторыі краіны Y. Дзе факт гэтага заняцця? Пакты аб узаемадапамозе былі падпісаны добраахвотна, і ўрадамі (Улманіс, Пятс, Смятона), мякка кажучы, не сімпатызуючымі камуністам. Пакты прадугледжвалі дапамогу ў выпадку нападу на СССР, размяшчэння савецкіх ваенных баз і аэрадромаў. Гэта былі свядомыя крокі гэтых урадаў.--Dzianis Niadbajla (размовы) 12:15, 16 ліпеня 2018 (MSK)
Пане Dzianis Niadbajla Ваша кропка гледжання некалька супярэчыць рэальным падзеям. Тлумачу чаму.
  • Па-першае, краіны Балтыі трапілі пад савецкую сферу ўплыву ў адпаведнасці з Пактам Молотова-Рыбентропа й яе лёс вырашаўся навакольнымі таталітарнымі рэжымамі. Савецкі Саюз згрупаваў каля мяж ўзброены кантынгент і прымусіў краіны Балтыі падпісаць дагаворы аб узаемадапамозе. Саветы ўвялі свой кантынгент. Добраахвотна ці, гэта пытанне. Але акупацыя адбылася пазней: в 1940 роце.
  • Калі кажуць аб савецкай акупацыі заўсёды гаворка ідзе пра падзеі лета 1940 года. Савецкія войскі заблакавалі ўзбярэжжа краін Балтыі і незаконна ўвялі новы ўзброены кантынгент (ніякай вайны супраць СССР не было). Ўрадам дзяржаў было высунута ультыматумы, і у выніку чэрвеньскага перавароту яны страцілі сваю ўладу. Былі праведзены недэмакратычныя, безальтэрнатыўныя псеўдавыбары з аднай пракамуністычнай партыяй, якія яна й выйграла. Краіны ўвайшлі ў СССР, пачалася саветызацыя і рэпрэсіі супраць «непажаданых элементаў», у тым ліку дэпартацыі ў Сібір.--KHMELNYTSKYIA (размовы) 12:47, 16 ліпеня 2018 (MSK)
Таксама адзначу, што акупацыя можа адбыцца не толькі ў выніку ваенных дзеянняў. Яскравы прыклад: аншлюс Аўстрыі нацысцкай Нямеччынай.--KHMELNYTSKYIA (размовы) 12:55, 16 ліпеня 2018 (MSK)
Па-першае, згодна Пакту Молатава-Рыбентропа (23 жніўня 1939 г.), Літва заставалася ў сферы ўплыву Германіі («паўночная мяжа Літвы адначасова з'яўляецца мяжой сфер інтарэсаў Германіі і СССР»), і толькі Дагаворам аб дружбе і граніцы (28 верасня 1939 г.) яна, замест Люблінскага і часткі Варшаўскага ваяводст, увайшла ў савецкую сферу ўплыву. Па-другое, Літва, 15 чэрвеня, атрымала ультыматум. Нарада літоўскага ўрада, дзе толькі малая частка (прэзідэнт Смятона і некалькі міністраў) пагадзілася на супраціў. Прэм'ер і начальнік арміі пагадзіліся на ультыматум. Смятона у той жа дзень збег з краіны. Яго нават у Кібертаі яшчэ незалежныя літоўскія памежнікі(!), 15 чэрвеня, не выпускалі з краіны. Па-трэцяе, дзеючыя кіраўнікі Латвіі і Эстоніі, Улманіс і Пятс адпаведна, а таксама большасць іх урадаў, пагадзіліся на супрацоўніцтва з СССР і прынялі ультыматум. Улманіс уласнаручна увёў ваеннае становішча 17 чэрвеня (каб насельніцтва Латвіі не перашкаджала савецкаму кантынгенту) і заставаўся на сваёй пасадзе больш за месяц. Чацвёртае, Пятс, які таксама заставаўся на сваёй пасадзе яшчэ месяц, увогуле бяздзейнічаў. Добраахвотна прыняў адстаўку Улуотса, прыняў удзел у паседжанні аб новым урадзе сумесна са Жданавым і інш. А там яшчэ быў Лайданэр які пагадзіўся ўзначаліць новы ўрад, міністры дакамуністычнай Эстоніі, якія пагадзіліся заняць шэраг пасад у новым урадзе. Усё гэта было добраахвотна. Дарэчы, Чэрвеньскі пераварот прайшоў толькі ў Эстоніі, таму, не усе «страцілі сваю ўладу», як Вы напісалі, а толькі ўрад Эстоніі. Пятае. Пагаджуся выбары былі безальтэрнатыўныя. Але выйгралі іх не камуністычныя партыі, а блокі, у склад якіх ўваходзілі вельмі палітычна разнапланавыя асобы. Калі б гэта было не так, падчас паседжання новага парламента савецкія салдаты не «абаранялі» б парламентарыяў. Вынік: Для таго каб быць акупаванымі, трэба знаходзіцца ў стане вайны; для таго каб быць анэксіраванымі, патрэбна мець аднабаковы акт гэтага далучэння, а не акты двух бакоў. Я прапанаваў бы лепш варыянт «Інкарпарацыя». Дарэчы, Аншлюс — гэта не акупацыя. Сам пераклад гэтага слова супярэчыць тэрміналогіі «акупацыя». --Dzianis Niadbajla (размовы) 14:42, 16 ліпеня 2018 (MSK)
Сімвал каментарыя Каментарый. Пазіцыя да тых падзей неадназначная ў беларускім грамадстве. У выніку агрэсарскіх дзеянняў з боку СССР Літва толькі ў паўднева-усходнім накірунку атрымала тэрыторыю плошчай амаль 10 000 км² з насельніцтвам больш за 500 000 чалавек [1], [2], большасць якога складалі беларусы [3] ! Пасля вайны ў заходнім накірунку Літва атрымала частку Куршскай касы і горад Мемель (Клайпеда).
[1] Згодна з Дамовай аб перадачы Літоўскай Рэспубліцы горада Вільня і Віленскай вобласці і аб узаемадапамозе паміж Савецкім Саюзам і Літвой ад 10 кастрычніка 1939 года частка Віленскага краю была перададзена Літве. Гэтая частка складала тэрыторыю ў 6909 км² з 490 тыс. чалавек.
[2] Пасля далучэння Прыбалтыкі да СССР і з'яўлення Літоўскай ССР да яе ў кастрычніку 1940 года дадаткова адышла беларуская тэрыторыя плошчай 2637 км².
[3] Згодна з Усерасійскім перапісам насельніцтва 1897 года нацыянальны (моўны) склад Віленскай губерні: беларусы 59,1%, літоўцы 17,2%, яўрэі 12,7%, палякі 8,2%, вялікаросы 4,9% (у т.л. у Віленскім павеце беларусаў было 59,8%, а літоўцаў 17,9%). DobryBrat (размовы) 15:09, 16 ліпеня 2018 (MSK)
Спадар Dzianis Niadbajla Вашы сцвярджэнні вельмі цікавыя, але яны не могуць ўлічвацца пры выбары назвы. Ёсць навуковая пазіцыя, выразная ў прыведзеных аўтарытэтных публікацыях, ёсць меркаванне саміх балтыйцав, якія называюць дадзеныя падзеі акупацыяй. Пра якую добраахвотнасць вы кажаце, калі былі ўведзеныя савецкія войскі, якія занялі ўсю тэрыторыю Балтыі. Дзеянні СССР парушалі нормы міжнароднага права і былі накіраваны на ліквідацыю незалежнасці гэтых дзяржаў. Каб быць акупаванымі, ня трэба абавязкова аб’яўляць вайну, напрыклад германская акупація Чэхаславакіі ў 1939 годзе, дзе таксама было ўсё «добраахвотна». Мы не павінны самастойна даваць кваліфікацыю, а толькі пісаць тое, што адзначаюць аўтарытэтні крыніцы. Больш за тое, кропка гледжання беларусаў не можа мець больш вагі, чым кропка гледжання іншых краін. Гэта не вікіпедыя Беларусі, а міжнародны беларускамоўны раздзел.--KHMELNYTSKYIA (размовы) 15:26, 16 ліпеня 2018 (MSK)
Што тычыцца аншлюсу, адзначу, што нацысты спецыяльна выкарыстоўвалі дадзены тэрмін, які ў перакладзе з нямецкай азначае літаральна далучэння. Аднак, у гісторыю ён увайшоў менавіта як акт агрэсіі.--KHMELNYTSKYIA (размовы) 16:07, 16 ліпеня 2018 (MSK)
Сп. KHMELNYTSKYIA, ёсць вельмі шмат навуковых пазіцый па гэтаму пытанню (напрыклад, гісторыкі Расіі. Ці Вы лічыце, што гісторыкі РАН не такія навуковыя, як заходнія?). Пра тую самую добраахвотнасць ідзе гаворка, бо мемарандумы прыбалтыйскія ўрады абмяркоўвалі і прынялі, калі дадатковыя савецкія часткі яшчэ не перайшлі меж іх дзяржаў. У Вас ёсць спасылка, што Ліга Нацый (адзіны на той момант арбітр міжнароднага права) асудзіў дзеянні СССР? А ў мяне ёсць АК, што заходнія дзяржавы прызналі Прыбалтыку часткай СССР: гэта Дэкларацыя аб вызваленай Еўропе, прынятая на Ялцінскай канферэнцыі і Заключны акт Нарады па бяспецы і супрацоўніцтве ў Еўропе (падпісаны 35 дзяржавамі). Калі ў Вас ёсць АК, што СССР парушыў межы незалежных дзяржаў незаконна, калі ласка, беларускі раздзел адразу памяняе назву. Але гэта павінна быць крыніца, а не пункты гледжання (энцыклапедыі, манаграфіі, навуковы артыкул).--Dzianis Niadbajla (размовы) 18:30, 16 ліпеня 2018 (MSK)
Спадар Dzianis Niadbajla Ну пазіцый тут не вельмі шмат. Ёсць савецкая ідэалагічная, якую часткова падтрымліваюць расійскія аўтары. А ёсць кансэнсусная пазіцыя англамоўнага свету (агульнаеўрапейская). Вось да прыкладу расійскія гісторыкі, якія характарызуюць падзеі 1940 акупацыяй:
  • Зубкова Е. Ю. Прибалтика и Кремль. 1940-1953. — М.: Российская политическая энциклопедия, 2008. — 351 с. — (История сталинизма). — 2000 экз. — ISBN 978-5-8243-0909-6.
  • Кацва Л. А. §39. Аннексия Прибалтики. Присоединение Бессарабии и Северной Буковины // История России. Советский период. 1917-1941. — Московский институт развития образовательных систем, 2002. — 448 с. — ISBN 5-7084-0209-1.
  • Мельтюхов М. И. Наращивание советского военного присутствия в Прибалтике // Упущенный шанс Сталина. Советский Союз и борьба за Европу: 1939—1941. — М.: Вече, 2000. — 605 с.
  • СССР и Литва в годы Второй мировой войны: сборник документов / Институт истории Литвы, Институт всеобщей истории Российской академии наук сост.: А. Каспаравичюс, Ч. Лауринавичюс, Н. С. Лебедева. Т. 1: СССР и Литовская Республика (март 1939 август 1940 гг.). Вильнюс: Изд-во Института истории Литвы, 2006. 776 с. (старонікі 31, 54)

Прыведзеная мной Зубкова Е. Ю. — член Ученого Совета Института российской истории РАН, доктор исторических наук, Кацва Л. А. — российский историк, автор учебников и пособий по истории России. Так што дадзеная канцэпцыя прадстаўлена ў расійскай гістарычнай навуцы. Акупацыя Балтыі не прызнавалася многімі краінамі, у прыватнасці ЗША, Вялікабрытаніяй, Канадай, Аўстраліяй, Швейцарыяй, Ірландыяй, Ватыканам і т.д. Ёсць і палітычныя рашэнні: Савета Еўропы 1960 і 2005 года, Еўрапарламента 1983 года, уласна РСФСР 1991, вялікай колькасці палітолагаў. Аднак, я хачу адзначыць, што палітычныя рашэнні як аргумент не іграюць такой істотнай ролі як гістарычныя працы. Парушэнне міжнароднага права трактуецца у прыведзеных мной працах і гэтага ў адпаведнасці з правіламі Вікіпедыі дастаткова.--KHMELNYTSKYIA (размовы) 19:22, 16 ліпеня 2018 (MSK)

КвінслэндКвінсленд[правіць зыходнік]

Прапаную зрабіць асноўнай назвай "Квінсленд", на "Квінслэнд" трэба прывесці крыніцу. --Rymchonak (размовы) 09:41, 6 ліпеня 2018 (MSK)
А як правільна? Ёсць Мэрыленд, Кліўленд, а ёсць Ла-Ла Лэнд, Лэнд-арт. Віт; размовы 11:34, 6 ліпеня 2018 (MSK)
Падобнае пытанне ўздымалася раней. Калі ў адным разе вымаўляецца "э", а ў другім "е", то і пісацца будзе па-рознаму. --Artsiom91 (размовы) 11:44, 6 ліпеня 2018 (MSK)

Іашкар-АлаЯшкар-Ала[правіць зыходнік]

12 чэрвеня 2018 года прапанована перайменаваць удзельнікам User.gifЧаховіч Уладзіслаў. Віт; размовы 12:50, 13 чэрвеня 2018 (MSK)

User.gifЧаховіч Уладзіслаў, ідзіце ў кнігарню, як Вы і казалі, ды шукайце сучасную беларускамоўную карту Расіі. --JerzyKundrat (размовы) 21:09, 14 чэрвеня 2018 (MSK)
Дарэчы: «Правілы беларускай арфаграфіі і пунктуацыі», § 9, п. 1 — у прыкладах акурат ёсць Іашкар-Ала. --JerzyKundrat (размовы) 21:43, 14 чэрвеня 2018 (MSK)
А яшчэ там ёсць Іаркшыр (як раз перад Іашкар-Ала), мы звярталіся ў НАН Беларусі, каб патлумачылі гэты момант:
Адказ Цэнтра даслядванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАН Беларусі

«Пры перадачы на пісьме іншамоўных прозвішчаў і тапонімаў, у структуру якіх уваходзіць спалучэнне зычнага гука [й] з галоснымі, рэкамендуем карыстацца палажэннямі § 16 Правіл арфаграфіі, зацверджаных у 2008 г. У адпаведнасці з фармулёўкай пункта 3 гэтага параграфа згаданае спалучэнне ("й + галосны") перадаецца ётаванымі галоснымі, таму ёсць падставы пісаць: Якагама, Яганэсбург, Емен, еменцы, Ёркшыр, Ёган, Ёзас (як Ёфе, Нью-Ёрк).»

— Адказ Цэнтра даследванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАН Беларусі

--Чаховіч Уладзіслаў (размовы) 07:35, 15 чэрвеня 2018 (MSK)

Ёсць падставы пісаць шмат як, а патрэбна так як у Правілах. Дарэчы, у прыведзеным вышэй лісце няма Яшкар-Алы. --JerzyKundrat (размовы) 09:42, 15 чэрвеня 2018 (MSK)

Катэгорыя:ПЕН-клуб, Катэгорыя:Беларускі ПЭН-цэнтр[правіць зыходнік]

Трэба вызначыцца, як правільна. --Artificial123 (размовы) 14:18, 8 сакавіка 2018 (MSK)

На старонцы Беларускі ПЭН-цэнтр ёсць спасылкі, якія пішуць "ПЭН", і сайт самой арганізацыі, які таксама ўжывае "Э". Пра ПЕН-клуб такога знайсці не магу, таму, калі прыводзіць да адзінага варыянту, то хутчэй за ўсё "ПЭН". Аднак, пакуль не бачу неабходнасці рабіць аднолькава — гэта розныя арганізацыі, могуць мець і розныя назвы.--Artsiom91 (размовы) 22:51, 12 сакавіка 2018 (MSK)

Нарвежская лясная коткаНарвежскі лясны кот[правіць зыходнік]

Прапанована 7 снежня 2017‎ да пераносу. Віт; размовы 00:50, 24 лютага 2018 (MSK)

Сэнс ёсць, паколькі існуе артыкул Кот свойскі. --Artificial123 (размовы) 09:14, 24 лютага 2018 (MSK)
Калі замяняць "котка" на "кот", то ва ўсіх артыкулах, яшчэ ёсць напрыклад Маскарадная неўская котка, Балінезійская котка, Руская блакітная котка, Гімалайская котка. Шэраг артыкулаў ужо перанесены, таму лагічна давесці да канца.--Artsiom91 (размовы) 11:53, 4 сакавіка 2018 (MSK)
Калі гаворка толькі пра адзін гэты артыкул, то Сімвал голасу «не пераймяноўваць» Не пераймяноўваць, калі падыходзіць сістэмна - інша справа. Віт; размовы 20:40, 16 сакавіка 2018 (MSK)
Сімвал голасу «не пераймяноўваць» Не пераймяноўваць. Ёсць шмат артыкулаў, дзе у назвах выкарыстоўваецца гэтае слова. З павагай, Севастополец (размовы) 10:47, 2 красавіка 2018 (MSK)
Сімвал голасу «перайменаваць» Перайменаваць сістэмна, г.зн. усе аналагічныя артыкулы таксама. Слова "котка" абласное (дыялектызм) і для энцыклапедычнага стылю не вельмі падыходзіць. --Дзяніс Тутэйшы (размовы) 12:01, 13 мая 2018 (MSK)

Архіў[правіць зыходнік]

Не дапускайце да перапаўнення!

Радкі закрытых тэм перамяшчаюцца ў архіў.