Івашка Манівідавіч

Івашка Манівідавіч
Івашка Манівідавіч
	; Ляліва
ваявода віленскі
	1458 — 1458
Папярэднік	Ян Гаштольд
Пераемнік	Міхал Кезгайлавіч
4-ы ваявода троцкі
	1443 — 1458
Папярэднік	Ян Гаштольд
Пераемнік	Андрэй Саковіч
староста брацлаўскі[d]
	1436 — 1437
Нараджэнне	1395
Смерць	не раней за 11 верасня 1458
Род	Манівіды[d]
Бацька	Войцех Манівід
Маці	Ядвіга[d]
Жонка	Ганна[d]
Дзеці	Войцех Манівід, Ян Манівід[d], Ядвіга з Манівідаў[d] і Соф’я з Манівідаў[d]
Грамадзянства	Вялікае Княства Літоўскае;

Івашка Манівідавіч (згадваецца ад 1420 — памёр у 1458) — літоўскі баярын, ваявода троцкі з 1443, ваявода віленскі ў 1458.

Біяграфія

Сын Войцеха Манівіда (верагодна, ад першага шлюбу са смаленскай князёўнай Юліяніяй). Меў сыноў Войцеха і Яна і дачок Ядвігу (жонку Алехны Судзімонтавіча) і Сафію (жонку Мікалая Радзівілавіча).

Адзін з найбольш трывалых прыхільнікаў Свідрыгайлы падчас феадальнай вайны.

Ад Казіміра Ягелончыка атрымаў Валожын альбо яго частку.

Зноскі

↑ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 262, 263. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>
↑ Antoniewicz M. Manifestacja genealogiczna w herbie złożonym biskupa Pawła Olgimunta księcia Holszańskiego // Prace naukowe Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie. Seria: Zeszyty Historyczne — Uniwersytet Jana Długosza w Częstochowie, 1997. — Т. 4. — С. 409. — ISSN 1898-4630
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6148831"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q85133905"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q137010297"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q96727559"></a>
↑ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 263. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>
↑ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 263, 264. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>
↑ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 263, 265. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>
↑ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 263, 305. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>
↑ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 263, 288. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>
↑ Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 76. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q137210372"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q85133905"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q9379197"></a>

Літаратура

Semkowicz W. O litewskich rodach bojarskich zbratanych ze szlachtą polską w Horodle r.1413. Miesięcznik Heraldyczny. Organ Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. R.6 1913 nr11-12 (Ród Moniwida)

[_2931f298815417d3-1] Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 262, 263. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>

[_af1fc0d9b42dee3b-2] Antoniewicz M. Manifestacja genealogiczna w herbie złożonym biskupa Pawła Olgimunta księcia Holszańskiego // Prace naukowe Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie. Seria: Zeszyty Historyczne — Uniwersytet Jana Długosza w Częstochowie, 1997. — Т. 4. — С. 409. — ISSN 1898-4630
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6148831"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q85133905"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q137010297"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q96727559"></a>

[_a8fd173dbc86b07b-3] Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 263. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>

[_e25e7f76a26fa657-4] Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 263, 264. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>

[_6f5e8bd7f76b14ec-5] Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 263, 265. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>

[_18fd05aa1e70d689-6] Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 263, 305. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>

[_2336e0372f7070b5-7] Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 263, 288. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26713381"></a>

[_5ccd7abab9c38414-8] Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 76. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q137210372"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q85133905"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q9379197"></a>

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

Папярэднік Ян Гаштольд	Ваявода троцкі 1443–1458	Пераемнік Радзівіл Осцікавіч
Папярэднік Ян Гаштольд	Ваявода віленскі 1458	Пераемнік Міхал Кезгайлавіч