Міхал Сервацы Вішнявецкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Міхал Сервацы Вішнявецкі
Michał Servacy Višniaviecki. Міхал Сэрвацы Вішнявецкі.jpg
Міхал Сервацы Вішнявецкі, XVIII ст.
POL COA Korybut.svg
Герб «Карыбут»
польны гетман літоўскі
1707 — 1709
Папярэднік: Рыгор Антоні Агінскі
Пераемнік: Людвік Канстанцін Пацей
вялікі гетман літоўскі
1703 — 1707
Папярэднік: Казімір Ян Павел Сапега
Пераемнік: Казімір Ян Павел Сапега
польны гетман літоўскі
1702 — 1703
Папярэднік: Юзаф Багуслаў Слушка
Пераемнік: Рыгор Антоні Агінскі
 
Адукацыя:
Дзейнасць: дыпламат
Нараджэнне: 13 мая 1680(1680-05-13)
Смерць: 16 верасня 1744(1744-09-16) (64 гады)
Пахаванне:
Род: Вішнявецкія
Бацька: Крыштаф Вішнявецкі(руск.) бел.
Маці: Ганна з Хадароўскіх(укр.) бел.
Жонка: Кацярына Дольская[d], Марыя Магдалена Чартарыйская[d] і Тэкля Ружа Радзівіл[d]
Дзеці: Барбара Альжбета Вішнявецкая[d] і Ганна Вішнявецкая[d]
 
Узнагароды:
Ордэн Белага арла

Міхал Сервацы Вішнявецкі (16801744), прадстаўнік роду Вішнявецкіх. Маршалак канфедэрацыі (1700), гетман польны літоўскі (1702-1703, 1707-1735), гетман вялікі літоўскі (1703-1707, з 1735), кашталян віленскі, канцлер вялікі літоўскі1720), рэгіментар войска ВКЛ (1730), староста пінскі, ваўкавыскі, мярэцкі, вілкавішскі[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Падчас грамадзянскай вайны ў Літве ў 1700 годзе, быў кіраўніком апазіцыі шляхты, якая выступала супраць роду Сапегаў[1], прадстаўнікі якога займалі ў той час вядучыя пасады ў адміністрацыі Вялікага Княства Літоўскага. У 1700 годзе разбіў войска Сапегаў у бітве пад Алькенікамі(англ.) бел.. Маршал надзвычайнага сейма які праходзіў з 11 чэрвеня па 19 жніўня 1703 года ў горадзе Любліне. Некалькі разоў быў маршалам Трыбунала Літоўскага.

Падтрымліваў Аўгуста ІІ Моцнага да 1707 года, затым перайшоў на бок Станіслава Ляшчынскага.

У 1707 годзе паводле пагаднення з каралём Станіславам Ляшчынскім адмовіўся ад булавы гетмана вялікага і пасады віленскага ваяводы, застаўшыся гетманам польным.

У 1709 годзе ў Скамарохах быў узяты расійскім войскам у палон, перавезены ў Глухаў, быў арыштаваны і вывезены ў Расію, у 1710 вярнуўся ў Рэч Паспалітую і эмігрыраваў.

У 1716 годзе прызнаў Аўгуста ІІ Моцнага польскім каралём і вялікім князем літоўскім і вярнуўся на радзіму ў Вішнявец, дзе займаўся праектаваннем і будаўніцтвам палаца, які быў узведзены паміж 1731—1744 гадамі.

У 1733 годзе, будучы прыхільнікам Расіі, падтрымліваў кандыдатуру Аўгуста ІІІ.

Пісьменнік і паэт. Апошні мужчына ў старэйшай лініі роду, пасля яго смерці ўладанні Вішнявецкіх перайшлі да Агінскіх і Замойскіх, потым да Плятэраў, Пшаздзецкіх, Бжастоўскіх і Вяльгорскіх.

Памёр у 1744 ў Мерачы (Літва), быў пахаваны ў Вішняўцы ў кармеліцкім манастыры.

Сям'я[правіць | правіць зыходнік]

Князь Міхал Сервацы Вішнявецкі быў тройчы жанаты. У 1695 ажаніўся з Кацярынай (1680—1725), дачкой вялікага маршалка літоўскага Яна Караля Дольскага (1640—1695). Дзеці ад першага шлюбу:

  • Ганна Вішнявецкая (1700—1732), жонка з 1721 г. ваяводы троцкага Юзафа Агінскага (каля 1693—1736);
  • Кацярына Вішнявецкая (1701—1770), жонка з 1722 вялікага лоўчага кароннага і ваяводы смаленскага Міхаіла Ждзіслава Замойскага (каля 1679—1735).

У 1725 другі раз ажаніўся з княгіняй Марыяй Магдаленай Чартарыйскай (1728), дачкой вялікага харунжага літоўскага і старасты пінскага князя Юзафа Чартарыйскага(польск.) бел. († 1750).

У 1730 г. у трэці раз ажаніўся з княгіняй Тэкляй Ружай Радзівіл(руск.) бел. (1703—1747), дачкой вялікага канцлера літоўскага князя Караля Станіслава Радзівіла (1669—1719) і Ганны Кацярыны Сангушка (1676—1746).

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Вишневецкие//Михаил Серваций // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 116. — 737 с.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]