Міхал Кезгайлавіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Міхал Кезгайла
POL COA Zadora.svg
Герб «Задора»
 
Нараджэнне: 1405
Смерць: 1476(1476)
Вільня, Віленскае ваяводства, Вялікае Княства Літоўскае
Род: Кезгайлы
Бацька: Кезгайла Валімонтавіч
Маці: Алена

Міхал Кезгайлавіч (? — 1476) — літоўскі баярын, сын Кезгайлы. Канцлер вялікі літоўскі1446), адначасова намеснік смаленскі (14501458) і ваявода віленскі1459).

Ад вялікага князя Казіміра атрымаў частку Лукомльскай воласці (пазнейшы маёнтак Халопенічы), Дварэц і Ельню ў Новагародскім павеце, воласці Бакшты (пазнейшыя Дукора і Смілавічы) у Менскім павеце, у 1465Любчу, а таксама Ракаў з складу Заслаўскага княства[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Прадстаўнік шляхецкага роду Кезгайлаў гербу «Задора», сын Кезгайлы Валімонтавіча, кашталяна віленскага. Меў братоў Яна і Дабяслава.

Быў паплечнікам вялікага князя Казіміра, у часе адсутнасці якога кіраваў дзяржаўнымі справамі. Вышэйшыя ўрады ваяводы віленскага і канцлера заняў па Яне Гаштаўце.

Выступаў супраць Фларэнційскай уніі, хоць і быў каталіком[2]. Фундаваў родавую Кезгайлаўскую капліцу Дабравешчання Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў Віленскай кафедры[3]. Не пакінуў нашчадкаў.

Зноскі

  1. Насевіч В. Кезгайлы // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 80.
  2. Spieralski Z. Michał Kieżgajło // Polski Słownik Biograficzny. T. XII. — Wrocław-Warszawa-Kraków, 1966—1967. S. 446.
  3. Semkowicz W. O litewskich rodach bojarskich zbratanych ze szlachtą polską w Horodle r. 1413 // Miesięcznik Heraldyczny. Organ Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. R. 6. Nr 11—12. 1913.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]