Антуан Ларан Лавуазье

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Антуан Ларан Лавуазье
Antoine Laurent Lavoisier
Antoine lavoisier.jpg
Дата нараджэння:

26 жніўня 1743({{padleft:1743|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})

Месца нараджэння:

Парыж

Дата смерці:

8 мая 1794({{padleft:1794|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:8|2|0}}) (50 гады)

Месца смерці:

Парыж

Краіна:

Royal Standard of the King of France.svg Францыя

Навуковая сфера:

Хімія

Антуан Ларан Лавуазье на ВікіСховішчы

Антуан Ларан Лавуазье (фр. Antoine Laurent de Lavoisier; 26 жніўня 1743, Парыж — 8 мая 1794, Парыж) —заснавальнік сучаснай хіміі. Удзельнічаў (сумесна з А. дэ Фуркруа і інш.) у распрацоўцы новай рацыянальнай хімічнай наменклатуры.

Эксперыментальна даказаў, што паветра ёсць не проста цела, як лічылася ў той час, а сумесь розных па ўласцівасцях газаў. Прапанаваў назву «кісларод» і растлумачыў яго ролю ў працэсах абпалу, гарэння, дыхання. Прывёў вызначэнне хімічнага элементу, усталяваў хімічны склад вады, аксідаў азоту, шматлікіх мінералаў. Даказаў закон захавання масы рэчыва. Склаў першую табліцу простых рэчываў. Антуан, акрамя таго, з'яўляецца адным з заснавальнікаў тэрмахіміі. У 1789 годзе Лавуазье апублікаваў падручнік «Элементарны курс хіміі», цалкам заснаваны на кіслароднай тэорыі гарэння і новай наменклатуры, які стаў першым падручнікам новай хіміі.

Лавуазье быў пакараны смерцю на гільятыне ў перыяд Французскай рэвалюцыі па абвінавачванні ва ўдзеле «ў змове з ворагамі Францыі супраць французскага народа, якая ставіла мэтай выкрасці ў нацыі велізарныя сумы, неабходныя для вайны з дэспатамі». У 1796 годзе Лавуазье быў пасмяротна рэабілітаваны.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • «Œuvres de Lavoisier» (6 т., in 4°, 1864—1893). Ed. Grimaux, «Lavoisier d'après sa correspondance, ses manuscrits, ses papiers de famille et d'autres documents inédits» (Пар., 1888);
  • M. Berthelot, «La révolution chimique. Lavoisier. Ouvrage suivi de notice et extraits des registres inédits de laboratoire de Lavoisier» (Пар., 1890).

Акрамя таго

  • H. Kopp, «Geschichte d. Chemie» (1843—1847);
  • яго ж, «Die Entdeckung d. Zusammensetzung d. Wassers» (1875);
  • E. Meyer, «Geschichte der Chemie» (1894);
  • J. Dumas. «Lecons sur la philosophie chimique» (1878).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]