Ігнацы Патоцкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ігнацы Патоцкі
Ignacy Potocki
Ігнацы Патоцкі
Ігнаці Патоцкі. Мастак М. Такарскі, пасля 1786
POL COA Pilawa.svg
Герб «Пілява»
Вялікі маршалак літоўскі
1791 — 1793
Папярэднік: Уладзіслаў Гуроўскі
Пераемнік: Людвік Тышкевіч
 
Нараджэнне: 28 лютага 1750({{padleft:1750|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:28|2|0}})
Радзынь-Падляскі
Смерць: 20 жніўня 1809({{padleft:1809|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:20|2|0}}) (59 гадоў)
Вена
Род: Патоцкія
Бацька: Яўстах Патоцкі
Маці: Мар’яна з Концкіх
Жонка: Альжбета з Любамірскіх
Дзеці: Крысціна


Раман Ігнацы Францішак Патоцкі[1] (28 лютага 1750, Радзынь-Падляскі — 20 жніўня 1809, Вена) — выдатны палітычны дзеяч Рэчы Паспалітай, асветнік. Пісар вялікі літоўскі (17731783), маршалак надворны (17831791) і вялікі літоўскі (17911792).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З магнацкага роду Патоцкіх герба «Пілява», сын Яўстаха, чашніка кароннага, і Мар’яны з Концкіх. Меў брата Станіслава Костку.

У малым веку

Навучаўся ў Варшаве (17581765) і ў Рыме (да 1770). Пэўны час знаходзіўся ў Францыі, у 1771 вярнуўся ў Рэч Паспалітую. 3 1770-х наблізіўся да караля і вялікага князя Станіслава Аўгуста Панятоўскага.

Атрымаў шэраг высокіх дзяржаўных пасадаў, быў маршалкам Пастаяннай Рады (17781780). 3 утварэннем Адукацыйнай камісіі (1773) адзін з галоўных яе дзеячаў, узначаліў Таварыства элементарных кнігаў.

Быў адным з лідараў рэфарматарскай партыі на Чатырохгадовым сойме (17881792) і адным з аўтараў Канстытуцыі 3 мая 1791. За ўдзел у выпрацоўцы Канстытуцыі атрымаў прызначэнне на пасаду міністра паліцыі абодвух народаў у Стражы Правоў, праз што выйшаў з складу Адукацыйнай камісіі.

У вайну Расіі з Рэччу Паспалітай (1792) выконваў абавязкі адсутнага вайсковага міністра. У 17921794 у эміграцыі ў Саксоніі. Адзін з арганізатараў паўстання Т. Касцюшкі (1794). Увайшоў у склад Найвышэйшай нацыянальнай рады як кіраўнік аддзелу замежных інтарэсаў. Належаў да памяркоўнага крыла паўстанцаў[2].

Пасля падаўлення паўстання расійскія ўлады зняволілі І. Патоцкага ў Пецярбургу. 3 1796 жыў у Аўстрыі.

У шлюбе з Альжбетай Любамірскай меў дачку Крысціну.

Зноскі

  1. Таксама Ігнат Патоцкі, Ігнацій Патоцкі
  2. Валерый Пазднякоў. Патоцкія //   С. 407.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]