Генрых I Фландрскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Генрых I Фландрскі
фр.: Henri de Flandre, Henri de Hainaut
Генрых I Фландрскі
Партрэт са зборніка біяграфій
Promptuarii Iconum Insigniorum (1553)
сцяг
2-і Імператар Лацінскай Імперыі
1206 — 1216
Папярэднік: Балдуін I Фландрскі
Пераемнік: П'ер II дэ Куртэнэ
 
Веравызнанне: хрысціянства
Нараджэнне: каля 1174
Валансьен, графства Эно[d]
Смерць: 11 чэрвеня 1216(1216-06-11)
Салонікі
Род: Armoiries comte de Flandres.png Фландрскі дом, галіна Эно
Бацька: Бадуэн V, граф Эно
Маці: Маргарыта I, графіня Фландрыі
Жонка: Агнеса Манферацкая[d]
Дзеці: няма

Генрых I Фландрскі (фр.: Henri de Flandre, Henri de Hainaut; каля 1174 — 1216) — імператар Лацінскай імперыі з 1206 года. Трэці сын Бадуэна (Балдуіна) V, графа Эно, і Маргарыты I, графіні Фландрыі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Удзельнічаў у Чацвёртым крыжовым паходзе і ў 1206 годзе атрымаў у спадчыну ад свайго брата Балдуіна I прастол Лацінскай імперыі. Вылучаўся розумам і адвагай.

Паспяхова ваяваў з балгарамі і з нікейскім імператарам Феадорам Ласкарысам пакуль не заключыў з апошнім мірны дагавор.

Ажаніўся з дачкой Баніфацыя Манферацкага. Як мяркуюць, памёр ад яду.