Іаан II Камнін

Іаан II Камнін
грэч. Ίωάννης Β΄ Κομνηνός
Мазаіка з выявай Іаана II Камніна ў Сафійскім саборы (Канстанцінопаль, XII стагоддзе)
Візантыйскі імператар 15 жніўня 1118 — 8 красавіка 1143
Папярэднік	Аляксей I Камнін
Пераемнік	Мануіл I Камнін
Нараджэнне	13 верасня 1087 ці 1088 Канстанцінопаль, Візантыя
Смерць	8 красавіка 1143 Кілікія, Візантыя
Месца пахавання	манастыр Пантакратара[d]
Род	Камніны
Бацька	Аляксей I Камнін
Маці	Ірына Дукіня[d]
Жонка	Ірына Венгерская[d]
Дзеці	Ісаак Камнін[d], Аляксей Камнін, Андронік Камнін[d], Мануіл I Камнін, Марыя Камніна[d], Ганна Камніна, Феадора Камніна[d], Еўдакія Камніна[d] і N Камніна[d]
Грамадзянства	Візантыя
Дзейнасць	палітычная дзейнасць[d]
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Іаан II Камнін (13 верасня 1087, Канстанцінопаль — 1143, Кілікія) — імператар візантыйскі (1118—1143), сын імператара Аляксея I Камніна.

Абапіраўся на прадстаўнікоў арыстакратыі і галоўным чынам на род Камнінаў і іх васалаў. Іаан быў прыгожы і стройны, вылучаўся высокай маральнасцю, не цярпеў хамства і жорсткасці. Пры гэтым свае валадарства правёў у бесперапынных паходах. Перамог печанегаў (1122), сербаў (~1124), венграў (1129) і сельджукаў (1135). Каля 1136 Іаан II Камнін разграміў Кілікійскую Арменію, а ў 1137 падпарадкаваў Антыёхію. Яго апошняя кампанія супраць сельджукаў была няўдалаю з-за процідзеянні крыжакоў. Урад Іаана II Камніна правёў рэформу флоту, накіраваную на цэнтралізацыю кіравання марскімі сіламі імперыі. У красавіку 1143, падчас палявання на дзікоў у наваколлях толькі што адбітага ў сельджукаў Аназарба, Іаан II выпадкова параніў сябе ў кісьць рукі атручанай стралой, а лячэнне не дапамагло. Праз некалькі дзён Іаан II памёр, перад смерцю перадаўшы ўладу свайму малодшаму сыну Мануілу. Валадарства імператара Іаана II Камніна было часам найвышэйшай магутнасці Візантыі ў перыяд кіравання дынастыі Камнінаў.