Стаматыт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Стаматыт
Stomatit.png
МКХ-10 K12.12.
МКБ-10-КМ K12.1
МКХ-9 528.0528.0
МКБ-9-КМ 528.0[1] і 528.00[1]
DiseasesDB 27158
MedlinePlus 001052
MeSH D013280
Commons-logo.svg Стаматыт на Вікісховішчы

Стаматыт (ад ст.-грэч. Στόμα - рот) — пашкоджанне слізістай абалонкі ротавай поласці. Бывае абмежаванае запаленне слізістай абалонкі языка — гласіт, дзёснаў — гінгівіт. Адрозніваюць: афтозны, катаральны, язвавы, некратычны; востры і хранічны; першасны і другасны. Складае звыш 70% хвароб слізістай поласці рота ў дзяцей.

Папярэджанне[правіць | правіць зыходнік]

Прадухіленню хваробы спрыяе багатая на вітаміны групы B, цынк, фалійную кіслату, жалеза і селен ежа, залечванне хворых зубоў, піццё толькі з асабістай пляшкі і шклянкі, змяншэнне прыкладання пальцаў да рота, ужыццё толькі мытай садавіны і гародніны, мыццё рук перад ядой[2].

Прычыны[правіць | правіць зыходнік]

Запаленню спрыяе забруджанне поласці рота, хвароба зубоў, зубныя адкладанні, дысбактэрыёз, вірусная інфекцыя (герпес), грыбок і алергія[3].

Праявы[правіць | правіць зыходнік]

Прыкметамі хваробы з'яўляюцца пачырваненне і напуханне слізістай поласці рота, сып, боль і непрыемны пах з рота[4].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Monarch Disease Ontology release 2018-06-29sonu — 2018-06-29 — 2018. Праверана 28 ліпеня 2018.
  2. Вольга Цыбульская. Стаматыт — гэта сур'ёзна // Краіна здароўя. — 23 снежня 2009. — № 53 (167). — С. 7.
  3. Неабходна задаць title= і url= для шаблона {{cite web}}. . Прадпрыемства «Шык-Дэнталь». Праверана 26 чэрвеня 2013.
  4. Аляксандр Арцюшкевіч, З.Р. Валеева. Стаматыт // Беларуская энцыклапедыя ў 18 тамах / Генадзь Пашкоў. — Мінск: Беларуская энцыклапедыя, 2002. — Т. 15. — С. 142. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]