Урад

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Краіны паводле форм дзяржаўнага кіравання. Па даных на 2006.
     Прэзідэнцкія рэспублікі, поўная ўлада прэзідэнта      Прэзідэнцкія рэспублікі, выканаўчая ўлада прэзідэнта залежыць ад парламента      Змяшаныя рэспублікі (напаў-прэзідэнцкія, парламенцка-прэзідэнцкія, прэзідэнцка-парламенцкія)      Парламенцкія рэспублікі      Парламентарныя канстытуцыйныя манархіі, у якіх манарх не мае рэальнай уладай      Канстытуцыйныя манархіі, у якіх манарх валодае рэальнай уладай, часта (але не заўсёды) пры слабым парламенце      Абсалютныя манархіі      Рэспублікі, у якіх вядучая роля адной партыі замацавана канстытуцыяй      Дзяржавы, дзе не існуе асноўнага закона па ўраду, ці ваенныя дыктатуры      Дзяржавы, якім не падыходзіць ні адно з вышэй прыведзеных вызначэнняў
Выканаўчая ўлада
Партал:Палітыка · правіць

Ура́д — орган выканаўчай улады (звычайна вышэйшы выканаўчы орган). Узначальваецца кіраўніком дзяржавы (прэзідэнтам) або прэм'ер-міністрам (кіраўніком ураду, канцлерам, кіраўніком кабінету міністраў). Асноўная задача ўрада - праводзіць у жыццё законы, прынятыя вышэйшым заканадаўчым органам дзяржавы, гэта значыць парламентам. З гэтай мэтай урад або асобныя яго міністэрствы распрацоўваюць і прымаюць падзаконныя акты, напрыклад, пастановы. Урад можа звяртацца да парламента з ініцыятывай прыняць або змяніць закон.

Эфектыўная дзяржава павінна мець два атрыбуты: уладу і законнасць. Уладай з'яўляецца здольнасць прымушаць і распараджацца. Усе ўрады звычайна выкарыстоўваюць некаторыя формы фізічнага прымусу пры рэалізацыі сваёй улады, напрыклад, турэмнае зняволенне, выгнанне або пагрозы. Легітымнасць з'яўляецца атрыбутам, які падахвочвае людзей падпарадкоўвацца ўладам. Легітымнасць дасягаецца за кошт набыцця і прымянення сілы ў адпаведнасці з усталяванымі прынцыпамі і нормамі.

Паводле главы 5 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь (артыкулы 106-108) выканаўчую ўладу ў Беларусі ажыццяўляе Савет Міністраў Рэспублікі Беларусь, а работай ураду кіруе прэм'ер-міністр Беларусі.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Kjaer, Anne Mette (2004). Governance. Wiley-Blackwell. ISBN 978-0-7456-2979-7. http://books.google.com/books?id=AY5SIsf1nI4C. 
  • Newton, Kenneth & Van Deth, Jan W. (2005). Foundations of Comparative Politics. Cambridge University Press. ISBN 0-521-53620-0. http://books.google.com/books?id=jkPIY_lVKUIC. 
  • Sharma, Urmila & Sharma, S.K. (2000). "Forms of Government". Principles and Theory of Political Science. Atlantic Publishers & Distributors. ISBN 978-81-7156-938-0. http://books.google.com/books?id=qdZ3VRRLDrgC&pg=PA406. 
  • Boix, Carles (2003). Democracy and Redistribution. New York: Cambridge University Press. 
  • Bunce, Valerie. 2003. "Rethinking Recent Democratization: Lessons from the Postcommunist Experience." World Politics 55(2):167-192.
  • Colomer, Josep M. (2003). Political Institutions. Oxford: Oxford University Press. 
  • Dahl, Robert Polyarchy Yale University Press (1971)
  • Heritage, Andrew, Editor-in-Chief. 2000. World Desk Reference
  • Lijphart, Arend (1977). Democracy in Plural Societies: A Comparative Exploration. New Haven: Yale University Press. 
  • Linz, Juan. 2000. Totalitarian and Authoritarian Regimes. Boulder: Lynne Rienner.
  • Linz, Juan, and Stepan, Alfred. 1996. Problems of Democratic Transition and Consolidation: Southernn Europe, South America, and Post-Communist Europe. Baltimore: Johns Hopkins Press.
  • Lichbach, Mark and Alan Zukerman, eds. 1997. Comparative Politics: Rationality, Culture, and Structure, Cambridge: Cambridge University Press, 1997.
  • Luebbert, Gregory M. 1987. "Social Foundations of Political Order in Interwar Europe," World Politics 39, 4.
  • Moore, Barrington, Jr. 1966. Social Origins of Dictatorship and Democracy: Lord and Peasant in the Making of the Modern World. Cambridge: Beacon Press, ch. 7-9.
  • Comparative politics : interests, identities, and institutions in a changing global order/edited by Jeffrey Kopstein, Mark Lichbach, 2nd ed, Cambridge University Press, 2005.
  • O'Donnell, Guillermo. 1970. Modernization and Bureaucratic-Authoritarianism. Berkeley: University of California.
  • O'Donnell, Guillermo, Schmitter, Philippe C., and Whitehead, Laurence, eds., Transitions from Authoritarian Rule: comparative Perspectives. Baltimore: Johns Hopkins University Press.
  • Przeworski, Adam. 1992. Democracy and the Market: Political and Economic Reforms in Eastern Europe and Latin America, New York: Cambridge University Press.
  • Przeworski, Adam, Alvarez, Michael, Cheibub, Jose, and Limongi, Fernando. 2000. Democracy and Development: Political Institutions and Well Being in the World, 1950-1990. New York: Cambridge University Press.
  • Shugart, Mathhew and John M. Carey, Presidents and Assemblies: Constitutional Design and Electoral Dynamics, New York, Cambridge Univ. Press, 1992.
  • Taagepera, Rein and Matthew Shugart. 1989. Seats and votes: The effects and determinants of electoral systems, Yale Univ. Press.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]