Ягор Усеваладавіч Філіпенка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Футбол
Ягор Філіпенка
Egor Filipenko.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Ягор Усеваладавіч Філіпенка
Нарадзіўся 10 красавіка 1988(1988-04-10)[1] (29 гадоў)
Мінск, БССР, СССР
Грамадзянства Сцяг Беларусі Беларусь
Сцяг Расіі Расія
Рост 194 см
Вага 86 кг
Пазіцыя абаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Сцяг Ізраіля Ашдод
Нумар 21
Кар’ера
Моладзевыя клубы
Сцяг Беларусі Змена-Мінск
2001 — 2005 Сцяг Беларусі БАТЭ-РМ
Клубная кар’ера*
2005 — 2007 Сцяг Беларусі БАТЭ (Барысаў) 23 (2)
2008 — 2011 Сцяг Расіі Спартак (Масква) 16 (1)
2009   Сцяг Расіі Том (Томск) 2 (0)
2010   Сцяг Расіі Сібір (Новасібірск) 18 (0)
2011   Сцяг Беларусі БАТЭ (Барысаў) 20 (2)
2012 — 2014 Сцяг Беларусі БАТЭ (Барысаў) 64 (4)
2015 — 2016 Сцяг Іспаніі Малага 8 (0)
2016 — Сцяг Ізраіля Макабі (Тэль-Авіў) 18 (0)
2018 —   Сцяг Ізраіля Ашдод
Нацыянальная зборная**
2004 — 2005 Сцяг Беларусі Беларусь (да 17) 4 (0)
2006 Сцяг Беларусі Беларусь (да 19) 4 (0)
2009 — 2011 Сцяг Беларусі Беларусь (да 21) 21 (3)
2007 — Сцяг Беларусі Беларусь 52 (1)
Міжнародныя медалі
Дзяржаўныя і ведамасныя ўзнагароды
Нагрудны знак адрознення Майстар спорту Рэспублікі Беларусь міжнароднага класа.png

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 8 студзеня 2018.

** Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў
афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 4 верасня 2017.

Ягор Усеваладавіч Філіпенка (нар. 10 красавіка 1988, Мінск) — беларускі футбаліст, абаронца ізраільскага клуба «Ашдод» (у арэндзе з тэль-авіўскага «Макабі») і нацыянальнай зборнай Беларусі.

Кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Клубная[правіць | правіць зыходнік]

Выхаванец мінскай школы «Змена», у маладосці апынуўся ў структуры барысаўскага БАТЭ. З 2005 года стаў выступаць за дубль, а ў 2007 годзе замацаваўся ў асноўным складзе барысаўчан.

У кастрычніку 2007 года перайшоў у маскоўскі «Спартак». У сезоне 2008 правёў у чэмпіянаце 11 матчаў. У першай палове 2009 года знаходзіўся ў арэндзе ў «Тамі» (дзе амаль не гуляў з-за траўмы). Другую палову 2009 года правёў у складзе «Спартака», а ў сезоне 2010 выступаў у «Сібіры», дзе галоўным трэнерам быў былы настаўнік БАТЭ Ігар Крывушэнка.

У лютым 2011 года вярнуўся ў БАТЭ на правах арэнды. Хутка замацаваўся ў аснове барысаўчан, і пасля заканчэння тэрміну арэнды ў лютым 2012 года быў выкуплены барысаўскім клубам. У ліпені-жніўні 2012 года, красавіку-маі 2013 года і кастрычніку-лістападзе 2014 года не гуляў з-за траўм, але потым вяртаўся на пазіцыю асноўнага цэнтральнага абаронцы. Па выніках сезонаў 2013 і 2014 прызнаваўся найлепшым абаронцам чэмпіянату Беларусі.

У студзені 2015 года падпісаў кантракт з клубам іспанскай Ла Лігі «Малага» на 2,5 гады[2][3]. Дэбютаваў за «Малагу» 14 студзеня 2015 года ў адказным матчы 1/8 фінала Кубка Іспаніі супраць «Левантэ». Дэбют атрымаўся няўдалым — пасля выхаду Філіпенкі каманда прапусціла 3 галы, але ўсё роўна выйшла ў чвэрцьфінал. Пасля Ягор ужо не з’яўляўся на полі, а неўзабаве ўвогуле перастаў трапляць у заяўку на матчы. У сезоне 2015/16 зноў стаў трапляць у заяўку, а 6 снежня 2015 года дэбютаваў у Ла Лізе ў матчы з «Атлетыкам» (0:0), выйшаўшы ў стартавым складзе. У андалузскім клубе стаў звычайна выкарыстоўвацца ў якасці апорнага паўабаронцы.

14 чэрвеня 2016 года перайшоў у «Макабі» з Тэль-Авіва, з якім падпісаў двухгадовы кантракт[4]. У сезоне 2016/17 па чарзе гуляў у стартавым складзе і заставаўся на лаўцы запасных, а ў сезоне 2017/18 страціў месца ў аснове, і пасля 14 верасня 2017 года, калі выйшаў у стартавым складзе ў матчы Лігі Еўропы супраць пражскай «Славіі» (0:1), да канца года не з’яўляўся на полі.

У студзені 2018 года быў аддадзены ў арэнду іншым ізраільскаму клубу, «Ашдоду»[5].

Міжнародная[правіць | правіць зыходнік]

Выступаў за моладзевую зборную Беларусі на чэмпіянаце Еўропы ў Даніі ўлетку 2011 года. У матчы супраць Чэхіі за трэцяе месца забіў гол на 88-й хвіліне, які прынёс беларусам перамогу 1:0 і разам з ёй пуцёўку на Алімпійскія гульні 2012.

Яшчэ 12 верасня 2007 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі ў адборачным матчы чэмпіянату Еўропы супраць Славеніі. Пасля 2008 года перастаў выклікацца ў галоўную каманду, вярнуўся ў склад зборнай улетку 2011 года.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]