Міхаіл Сяргеевіч Сівакоў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Міхаіл Сівакоў
Mikhail Sivakov1.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Міхаіл Сяргеевіч Сівакоў
Нарадзіўся 16 студзеня 1988(1988-01-16)[1] (31 год)
Грамадзянства Сцяг Беларусі Беларусь
Рост 186 см
Вага 74 кг
Пазіцыя паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Сцяг Расіі Арэнбург
Нумар 3
Кар’ера
Клубная кар’ера*
2003 — 2008 Сцяг Беларусі БАТЭ (Барысаў) 36 (4)
2009 — 2011 Сцяг Італіі Кальяры 3 (0)
2010   Сцяг Італіі П'ячэнца 15 (2)
2011   Сцяг Польшчы Вісла (Кракаў) 14 (1)
2011 — 2012 Сцяг Бельгіі Зюлтэ-Варэгем 15 (0)
2012   Сцяг Беларусі БАТЭ (Барысаў) 7 (0)
2013 Сцяг Беларусі БАТЭ (Барысаў) 19 (0)
2014 Сцяг Беларусі Гомель 14 (2)
2014 Сцяг Украіны Чарнаморац (Адэса) 10 (1)
2015 Сцяг Азербайджана Габала 12 (0)
2015 — 2016 Сцяг Украіны Зара (Луганск) 36 (1)
2017 Сцяг Расіі Арэнбург 12 (0)
2017 — 2018 Сцяг Расіі Амкар (Перм) 25 (1)
2018 — Сцяг Расіі Арэнбург
Нацыянальная зборная**
2004 — 2005 Сцяг Беларусі Беларусь (да 17) 9 (2)
2006 Сцяг Беларусі Беларусь (да 19) 3 (0)
2008 — 2011 Сцяг Беларусі Беларусь (да 21) 24 (3)
2011 — 2012 Сцяг Беларусі Беларусь (алімпійская) 5 (1)
2010 — Сцяг Беларусі Беларусь 25 (1)
Міжнародныя медалі
Дзяржаўныя і ведамасныя ўзнагароды
Нагрудны знак адрознення Майстар спорту Рэспублікі Беларусь міжнароднага класа.png

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 25 ліпеня 2018.

** Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў
афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 29 сакавіка 2019.

Міхаі́л Сярге́евіч Сівако́ў (нар. 16 студзеня 1988, Мінск) — беларускі футбаліст, паўабаронца расійскага клуба «Арэнбург і нацыянальнай зборнай Беларусі.

Кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Клубная[правіць | правіць зыходнік]

Гуляў за барысаўскі БАТЭ, адкуль у пачатку 2009 года перайшоў у італьянскі «Кальяры». За гэты клуб амаль не гуляў, аддаваўся ў арэнду ў «П’ячэнцу» з Серыі B і кракаўскую «Віслу» (за якую забіў гол ударам з 52 метраў[2]). У жніўні 2011 года перайшоў у бельгійскі «Зюлтэ-Варэгем», дзе не здолеў замацавацца. У жніўні 2012 вярнуўся ў БАТЭ на правах арэнды, стаў трывала з’яўляцца ў асноўным складзе.

Па заканчэнні сезону 2012 быў выкуплены барысаўскім клубам. У пачатку сезону 2013, аднак, страціў месца ў аснове і стаў толькі выхадзіць на замену, а ў жніўні ўвогуле быў пераведзены ў дубліруючы склад[3]. Праз месяц, аднак, зноў вярнуўся ў асноўную каманды і некаторы час нават выхадзіў у стартавым складзе на пазіцыі апорнага паўабаронцы.

У студзені 2014 года галоўны трэнер БАТЭ Аляксандр Ермаковіч заявіў, што не бачыць Сівакова і Андрэя Гарбунова ў складзе каманды[4]. Некаторы час футбалісты падтрымлівалі форму ў дубліруючым складзе БАТЭ[5].

У сакавіку 2014 года, пакінуўшы барысаўскі клуб, Сівакоў падпісаў кантракт з «Гомелем»[6]. У складзе «Гомеля» адразу стаў трывалым іграком асновы, гуляў на пазіцыі апорнага паўабаронцы. 16 чэрвеня 2014 года адзначыўся дублем у матчы з брэсцкім «Дынама» (6:3).

27 чэрвеня 2014 года было абвешчана аб пераходзе Сівакова ў адэскі «Чарнаморац»[7]. У складзе адэскага клуба трывала выступаў у аснове. У студзені 2015 года, пасля таго як былы трэнер «Чарнаморца» Раман Грыгарчук узначаліў азербайжанскую «Габалу», адправіўся на прагляд у гэты клуб і неўзабаве падпісаў кантракт[8]. Разам з «Габалой» стаў бронзавым прызёрам чэмпіянату Азербайджана 2014/15. У маі 2015 года стала вядома, што «Габала» не будзе падаўжаць кантракт з Сіваковым[9].

19 чэрвеня 2015 года было абвешчана аб пераходзе Сівакова ў луганскую «Зару»[10]. У складзе «Зары» стаў асноўным цэнтральным абаронцам, гуляў у групавым этапе Лігі Еўропы. У студзені 2017 года, разарваўшы кантракт з «Зарой», стаў іграком расійскага «Арэнбурга»[11]. Аднак па выніках сезону 2016/17 «Арэнбург» пакінуў Прэм’ер-лігу, і ў чэрвені 2017 года стала вядома, што Сівакоў пакідае клуб[12].

Неўзабаве пасля зыходу з «Арэнбурга» падпісаў двухгадовы кантракт з пермскім «Амкарам»[13]. Па заканчэнні сзеону 2017/18 «Амкар» спыніў існаванне, і Сівакоў стаў свабодным агентам. Некаторы час трэніраваўся з БАТЭ, аднак у выніку ў ліпені 2018 года зноў папоўніў склад «Арэнбурга»[14].

Міжнародная[правіць | правіць зыходнік]

Гуляў за моладзевыя зборныя розных узростаў, быў капітанам моладзевай зборнай Беларусі на чэмпіянаце Еўропы ў Даніі ўлетку 2011 года. Пасля гуляў таксама за алімпійскую зборную.

У 2010 годзе правёў адзін матч за нацыянальную зборную. У маі 2014 года пасля чатырохгадовага перапынку зноў быў выкліканы ў галоўную каманду.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]